Heart of China
Πριν από μια εβδομάδα, έκοβα βόλτες στο
www.abandonia.com και ανάμεσα σε πολλά παλιά adventures πήρε το μάτι μου το HOC. Παλιό παιχνίδι από την Dynamix, τώρα πια abandonware. Το θυμόμουν λίγο σαν εικόνα από review στο PcMaster πριν καμιά 20αριά χρόνια. Θυμόμουν βασικά ότι τότε είχα εντυπωσιαστεί από τις screenshots.
Σενάριο - ατμόσφαιρα - χειρισμός
Χειρίζεσαι βασικά έναν τυχοδιώκτη, τον “Lucky” Jake Masters, που προσωπικά μου θύμισε έναν ήρωα – δε θυμάμαι το όνομά του – από μια σειρά που έβλεπα παιδί, το «μυστήριο του χρυσού πιθήκου». Πρόκειται για έναν απόμαχο άσσο των αιθέρων, τον οποίο προσλαμβάνει ένας πλούσιος τύπος ονόματι Lomax για να σώσει την κόρη του από απαγωγείς. Βοηθός σου, ένας Κινέζος Ninja, ο Chi (κι εγώ που νόμιζα ότι οι Νίντζα ήταν Ιάπωνες). Οι τοποθεσίες που διαδραματίζεται η περιπέτεια είναι κατά σειρά η Κίνα, το Νεπάλ (Κατμαντού), η Τουρκία (Πόλη), Γαλλία (Παρίσι) και κάποιο ενδιάμεσο σημείο της διαδρομής του Orient Express από την Πόλη στο Παρίσι. Εκτός από τον Lucky και τον Chi, προς το τέλος χειρίζεσαι και την Kate (η απηχθείσα). Ο χειρισμός είναι τύπου point & click, με τη διαφορά ότι τα κλικ δεν προκαλούν ορατή κίνηση αφού το animation είναι σχεδόν ανύπαρκτο. Οι γρίφοι του είναι αποκλειστικά inventory based και θέμα διαλόγων. Μιας και δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο σε διάρκεια, θα έλεγα πως το μόνο ουσιαστικά δύσκολο κομμάτι είναι το τι θα πεις, αν θα το πεις (υπάρχουν φορές στο παιχνίδι που η σιωπή αποδεικνύεται χρυσός), πότε θα το πεις και τέλος ποιος χαρακτήρας από αυτούς που χειρίζεσαι θα το πει. Το δέντρο των διαλογικών επιλογών είναι λίγο σύνθετο, αλλά βοηθούν εδώ τα πολλά saves που επιτρέπονται και το ότι μπορείς να βάλεις δικά σου ονόματα – ολόκληρες φράσεις. Υπάρχουν επίσης στιγμές που υποτίθεται πρέπει να δράσεις γρήγορα, το καταλαβαίνεις από την επιτάχυνση της μουσικής υπόκρουσης, αλλά δε μιλάμε για κάτι φοβερό. Άλλωστε ο γράφων που χαρακτηρίζεται για το αργό του παίξιμο, πέρασε τις σκηνές αυτές με τη μια. Σε δυο σημεία συμβαίνει κάτι τελείως απαράδεκτο – ναι, υπάρχουν action σκηνές (οδηγείς ένα τανκ και το ρίχνεις και λίγο στο beat ‘em up). Από τότε τις κάνανε αυτές τις …άντε να μην πω… στα adventures. Ευτυχώς όμως σου δίνεται η επιλογή να προσπεράσεις, ανακηρυσσόμενος αυτόματα νικητής. Ίσως να μην πρόκειται για κάτι δύσκολο, αλλά δεν μπήκα στη διαδικασία να το δοκιμάσω καθαρά για λόγους ιδεολογικούς. Μια παράμετρος που προσωπικά δε με προβλημάτισε είναι πως ξεκινάς με μια αμοιβή – στόχο, για τις υπηρεσίες σου, το οποίο όσο περνούν οι μέρες μειώνεται (κάθε ημέρα που περνά χάνεις και καλά $20.000).
Γραφικά
Το πρωτοφανές για την εποχή ήταν ότι είχαν χρησιμοποιήσει αληθινούς χαρακτήρες (φωτογραφίες) ψηφιοποιημένες. Το ότι τα γραφικά του σήμερα φαντάζουν να βγήκαν από κάποιο πυθάρι, δεν πρέπει να μας κάνει να ξεχνάμε τη μοναδικότητά τους για την εποχή που κυκλοφόρησε. Δεν έχουν σχεδόν καθόλου κίνηση εκτός από κάποια υποτυπώδη οπτικά εφέ. Οι σκηνές δράσης (όταν π.χ. σου την πέφτουν) αποδίδονται με 2 – 3 συνεχόμενα φωτογραφικά καρέ. Εμένα προσωπικά μου θύμισε φωτορομάντζο (ειδικά στις τελευταίες σκηνές, όπου με τη σωστή επιλογή διαλόγων πέφτει και φιλάκι – φαντάζομαι πως αν την εποχή που κυκλοφόρησε το παιχνίδι υπήρχε pegi rating θα του έβαζαν 16+). Αν θεωρήσουμε τα κόμιξ ως πρόδρομο των cartoons, τότε ίσως μπορούμε να πούμε για το παιχνίδι ότι αποτελεί πρόδρομο των FMV adventures.
‘Ηχος
Τώρα για τι ήχο να μιλήσουμε θα μου πείτε, εκείνη την εποχή. Κι όμως τα κομματάκια, που ακούγονται με μορφή μπιπ – μπιπ, εγώ τουλάχιστον τα βρήκα ευχάριστα. Περισσότερο έχουν ως στόχο να αποδώσουν την αγωνία ή την ηρεμία των περιστάσεων.
Συμπερασματικά
Πρόκειται για ένα μικρό σχετικά, μάλλον εύκολο adventure, της εποχής που στους παλιούς μας αρέσει να αποκαλούμε χρυσή εποχή των adventures. Αν δεν το έχετε παίξει και ανήκετε σ’ αυτούς που έχουν το DOS-BOX σε εφεδρεία, σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
[
Σημ. : επόμενος στόχος το Rise of the dragon!
