Επειδή βασικά την συγκεκριμένη περίοδο ασχολούμαι με πολλά πράγματα που συνδιάζουν πολλά θέματα, δεν νομίζω πως εντάσομαι στην συντηριτική κατηγορία.

Απλά ορισμένα πράγματα αν δεν τα αποφασίσεις από νωρίς και αρχίσεις να παρασύρεσαι από δω κι από εκεί δεν επιλέγεις ποτέ μια γραμμή πλεύσης αλλά απλά παρασύρεσαι όπου κάτσει [και αντί να ψάχνεις για το "ό,τι πρέπει" καταλήγεις στο "ό,τι κάτσει"]. Κάποτε έβγαινε παιχνίδι και αρχίσαμε όλοι τα ΑΑΑΑΑΑ, ΩΩΩΩΩ [και ό,τι άλλο επιφώνημα είχε εύκαιρο ο καθένας], τώρα τα παιχνίδια απλά δεν το 'χουν [ή όπως επανειλημένα έχω αναφέρει ίσως να μην το 'χουμε και εμείς πια και όλα να μας φαίνονται συνηθισμένα]. Προσωπικά έχω να νοιώσω έτσι θερμά για παιχνίδι εδώ και αρκετά χρόνια.
[Σπυριδούλα αν θυμάσαι καλά έχω αναφέρει άπειρες φορές πως το Orange box βρίσκεται στην συλλογή μου και πως ορισμένα [αν όχι όλα] τα έχω πάιξει μέχρι και 3η φορά.

Δεν το κατέκρινα λοιπόν.

Όταν καταλήγω να αγοράσω κάτι ξέρω γιατί το αγοράζω

]
Το fahrenheit δεν το βρήκα εντυπωσιακό, αν και στην αρχή αν θυμάμαι όταν είχαν πρωτοβγεί κάποια screenshots και κάποιες γενικολογίες έλπιζα μετά απλά βρήκα κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον (και μάλιστα δεν θυμάμαι και τι ήταν αυτό (πιθανότατα το oblivion, ή κάποιο Settlers)) και για αυτό το λόγο δεν το πλησίασα, και όταν άκουσα για δείκτες συναισθήματος/έντασης/άγχους απλά με ξένισε γιατί με πηγαίνει αυτόματα σε ό,τι μισω δηλαδή περιορισμούς χρόνου και scripted events. Αν εσάς σας αρέσει να τρέχετε διαρκώς στο ρυθμό του σχεδιαστή (τα 'χουμε ξαναπεί αυτά), πάσο, προσωπικά επέλεξα τον δικό μου ρυθμό που είναι πολύ πιο χαλαρός, ήρεμος, νωχελικός, τεμπέλικος, και δεν επιτρέπει σε ένα θέμα ψυχαγωγίας να κλέψει χρόνο από άλλα.
Woody το παιχνίδι ας χρηματοδοτηθεί και με τρισεκατομύρια δολλάρια και ας εφαρμόσουν εντός την πιο προηγμένη τεχνολογία [hardware/software], ουδέποτε αυτό θα κάνει ένα κακό [σεναριακά] παιχνίδι καλό [κάτι το αξιοπερίεργο ίσως]. Ενώ ακόμη κι ένα μέτριο προγραμματιστικά που να έχει καλό σενάριο μπορεί να είναι κορυφή. Αυτό ανεξαρτήτως κατηγορίας παιχνιδιού. Απλά για να καταλάβεις πως δεν έχει λογική να έχεις άπειρες ελπίδες πριν δεις κάτι [συνήθως η απογοήτευση πάντοτε είναι μεγαλύτερη], άρα λίγες ελπίδες ώστε να μικραίνει ο έλεγχος της απογοήτευσης πάνω σου, και ίσως να υπάρξει και κάποια ικανοποίηση αν δεν περιμένεις πως το παιχνίδι θα φέρει τα πανω κάτω.
[Τώρα το ποιός πετάει μπαλάκια περί νηπιαγωγείου είναι ένα θέμα που αν το σχολιάσω νομίζω πως θα πρέπει να πάω νηπιαγωγείο, κι εμένα μου αρέσει να παίζω με την "περπατητούρα" μου μες στο δωμάτιο!

]
Η πολύ σοβαρότητα μας έχει φάει τα τελευταία χρόνια στα παιχνίδια νομίζω, κι αν δεν χαλαρώσετε λίγο μάλλον θα πάψετε να τα χαίρεστε πιο γρήγορα από μένα.

Βλέπω συχνά τέτοιες σοβαροφανείς δηλώσεις και ειλικρινά παραξενεύομαι που πλέον από άνθρωποι που διασκεδάζαμε να παίζουμε αρχίσαμε να παίρνουμε σοβαρά το παιχνίδι.
Παιχνίδι σημαίνει εκπαίδευση [γιατί για αυτό παίζουμε από μικρά παιδιά], αλλά όταν παίζεις πρέπει να διασκεδάζεις για να λειτουργήσει σωστά το εκπαιδευτικό σκέλος του παιχνιδιού, αν δεν διασκεδάζεις και τιμωρείσαι από το παιχνίδι μάλλον παίρνει το ρόλο του κακού δάσκαλου. Εγώ θα προτιμήσω τον καλόβολο δάσκαλο που είναι ελαστικός και που χαίρεσαι να κάνεις παρέα μαζί του, και να τον ακους καθώς σε διδάσκει. Ευτυχώς δεν μου άρεσαν ποτέ οι στρυφνοί δάσκαλοι, συνεπώς το αντίστοιχο ισχύει και για τα παιχνίδια. Σαν γενικόλογη και θεωρητική απάντηση του τι θεωρώ παιχνίδι άνευ κατηγορίας, είδους, μπασταρδέματος ή "εκτρώματος".
[Και αν δεν βγάζετε άκρη, sorry, αλλα είναι απλά αποτέλεσμα ένος ακόμη 27ώρου [και έχει μέλλον] στο πόδι συνεπώς το μυαλό απλά λειτουργεί πολύ πολύ πολύ αργά [και είναι απλά η θεωρία πίσω από την κρίση], ωστόσο έπρεπε να απαντήσω (πριν παω να συνεχίσω με μερικές ταινίες και μερικά documentaries

)].
... Χμ... Απλά το υποκειμενικός [όπως το ξανασκέφτομαι, και επειδή η επανάληψη μπορεί να επιφέρει την κατανόηση] δεν ισχύει μόνο για μένα, μιας και για να είναι ο ένας υποκειμενικός συγκρούεται με την υποκειμενικότητα του άλλου. Εσύ θεωρείς σωστή την αλλαγή [άρα είναι υποκειμενικό] ενώ εγώ θεωρω σωστή την επιλογή του τρόπου παιξίματος για κάθε παίκτη όπως εκείνος το θέλει σε όποια κατηγορία θέλει και όχι δια ροπάλου την αλλαγή.

Άρα δεν υπάρχει συζήτηση που να μην έχει υποκειμενικό στοιχείο από όλους τους συνομιλητές μιας και όλη η συζήτηση βασίζεται σε προσωπικές εμπειρίες/απόψεις/θεωρήσεις [ή ό,τι άλλο δεν μου 'ρχεται τώρα].
