80 Days

Σενάριο
 
Ο τίτλος του παιχνιδιού μαρτυρά απευθείας τι πρόκειται να δει κάποιος σε αυτήν την περιπέτεια: το γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες. Αυτό που δε μαρτυρά, όμως, είναι πως δεν τον βλέπει μέσα από τα μάτια του Phileas Fogg όπως θα περίμενε. Κι αυτό επειδή η Frogwares δε μεταφέρει την ιστορία του μεγάλου συγγραφέα Ιούλιου Βερν σε παιχνίδι∙ απλώς εμπνέεται από αυτήν για να δημιουργήσει μια δική της ιστορία, τόσο γνώριμη όσο και καινούρια.
 
Έχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τότε που ο Phileas Fogg, για να κερδίσει το μεγαλύτερο στοίχημα που είχε μπει ποτέ μέχρι τότε, έκανε το γύρο του κόσμου μέσα σε 80 ημέρες. Τώρα, στο 1899, ο νεαρός Oliver Lavisheart, καλείται να κάνει ξανά το γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες. Όχι παρακινούμενος από ένα στοίχημα που έβαλε, αλλά για να σώσει την επιστημονική υπόληψη και την οικονομική ευμάρεια του θείου του, Mathew. Κι επειδή ούτε να παντρευτεί που τον πιέζουν οι γονείς του θέλει, ούτε θα έλεγε ποτέ όχι σε μία τέτοια περιπέτεια, δέχεται να ταξιδέψει στα πέρατα του κόσμου όταν ο Mathew του το ζητά. Η αποστολή του είναι απλή: πρέπει να επισκεφτεί τέσσερεις μεγάλες πόλεις (Κάιρο, Βομβάη, Γιοκαχάμα και Σαν Φρανσίσκο) για να βρει τα έγγραφα που πιστοποιούν πως ο θείος του υπήρξε ο δημιουργός ορισμένων πολύ σημαντικών και καινοτόμων εφευρέσεων και να τα φέρει στο Λονδίνο μέσα σε 80 ημέρες.
 
Αυτό που φαίνεται ως μια απλή αποστολή, γρήγορα αποδεικνύεται ένα δύσκολο εγχείρημα που απαιτεί πολύ προσπάθεια και κόπο από τον Oliver για να το φέρει εις πέρας. Ο νεαρός ήρωας πρέπει να αντιμετωπίσει τις πλεκτάνες και τις ραδιουργίες του απογόνου του επιθεωρητή Fix -γνωστού 'εχθρού' του Phileas Fogg, να κάνει θελήματα στους εκκεντρικούς -παρότι συμπαθέστατους- χαρακτήρες που θα συναντήσει, να φροντίσει να μην καθυστερεί πουθενά ξεπερνώντας τα προβλήματα που συναντά στα διάφορα μέσα μεταφοράς που θα χρησιμοποιήσει για τα ταξίδια του, να σκαρφίζεται τρόπους για να τον βοηθήσουν στο έργο του διάφοροι ιθαγενείς στα μέρη που θα πάει, και φυσικά να νικήσει το μεγαλύτερο εχθρό του: το χρόνο που κυλά αμείλικτος.
 
Το παιχνίδι εκτός από μία πολύ καλή ιστορία, διαθέτει κι εξαιρετικό χιούμορ. Ιδιαίτερα οι διάλογοι μεταξύ ορισμένων ζευγαριών είναι πραγματικά ξεκαρδιστικοί -ειδικά για τις γυναίκες που θα τους ακούσουν! Άντρες που κάθονται προσοχή όταν η αγαπημένη τους μιλά, που δεν τολμούν να της αντιμιλήσουν ούτε γι' αστείο, που από ρωμαλέα αρσενικά γίνονται αρνάκια έτοιμα για σφαγή με μια της λέξη... αυτές είναι ορισμένες μόνο από τις καταστάσεις που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας και προκαλούν το ηχηρό μας γέλιο. Πέρα από τη συγκεκριμένη αυτή μορφή χιούμορ, ωστόσο, το 80 Days χαρακτηρίζεται από ατάκες και διαλόγους που σίγουρα θα χαρίσουν στιγμές γέλιου σε όλους κάποια στιγμή.
 
Gameplay
 
Προτού περιγράψουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνει κάποιος μέσα στο 80 Days και τι πρόκειται να συναντήσετε, καθώς αυτό δεν είναι ένα παραδοσιακό adventure, θα θέλαμε να αναφερθούμε στο βασικότερο μειονέκτημα του τίτλου: δεν μπορούμε να κάνουμε πουθενά save!! Αντίθετα, το παιχνίδι χρησιμοποιεί ένα σύστημα autosave που θυμίζει πολύ έντονα κονσόλες και racing games. Κι αν αμφιβάλλετε για το σχόλιό μας, να σας πούμε και το εξής για να βεβαιωθείτε: autosave δε γίνεται παρά μόνο αν φτάσετε στο επόμενο checkpoint(!) που δεν είναι άλλο από το τέλος κάθε αποστολής που ξεκινά ο Oliver. Adventure με missions και checkpoints... αλήθεια, πώς τους ήρθε αυτό;! Κι όμως, ανάμεσα στις τόσες καινοτομίες του, ο συγκεκριμένος τίτλος φέρνει κι αυτήν. Η συγκεκριμένη 'λεπτομέρεια' γίνεται ακόμη πιο εκνευριστική λόγω των συχνών crashes που υπάρχουν στο παιχνίδι, αλλά αυτό θα το δούμε αναλυτικότερα παρακάτω. Προς το παρόν κρατάμε πως πρόκειται για ένα παιχνίδι με checkpoints κι autosave system. Κι αυτό είναι εξ' αρχής κατακριτέο στο μέγιστο βαθμό.
 
Τι συναντά όμως τελικά κάποιος μέσα στο παιχνίδι; Η Frogwares εισήγαγε νέα και καινοτόμα για τα adventures στοιχεία, θέλοντας να διαφοροποιήσει το 80 Days και να του δώσει πιθανά γεύση ρεαλισμού. Κι η ιδέα ήταν πραγματικά πολύ καλή. Η ανάγκη του Oliver για ύπνο και για φαγητό όντως δίνει την αίσθηση του ρεαλισμού, καθώς δεν παύει να είναι άνθρωπος με βιολογικές ανάγκες. Η εφαρμογή αυτής της ιδέας, όμως, πάσχει κι αφήνει την εντύπωση πως ενσωματώθηκε απλώς για να αυξήσει το βαθμό δυσκολίας. Συγκεκριμένα, σε κάθε πόλη που επισκέπτεται ο Oliver πρέπει να επιστρέφει στο ένα και μοναδικό ξενοδοχείο που υπάρχει για να κοιμηθεί∙ ακόμη κι αν αυτό σημαίνει να αφήσει μία αποστολή στη μέση και να πάει στην άλλη άκρη της πόλης για να κοιμηθεί. Αν σκοπός ήταν όντως ο ρεαλισμός, θα έπρεπε να υπάρχουν πολλά ενεργά σημεία μέσα στην κάθε πόλη για να ξεκουράζεται ο χαρακτήρας, κι όχι να αναγκάζεται να αφήνει ό,τι έκανε στη μέση, να τρέχει στην άλλη άκρη της πόλης, να κοιμάται και να επιστρέφει το επόμενο πρωί εκεί που ήταν για να αρχίσει την αποστολή του από την αρχή.
 
Άλλο ένα πρωτότυπο στοιχείο που έχει ενσωματωθεί στο gameplay είναι ο χειρισμός διαφόρων μέσων για τη μεταφορά του Oliver μέσα στην κάθε πόλη. Και αυτή η ιδέα είναι πολύ καλή μιας και, εκτός από ρεαλισμό, προσφέρει και κάτι το διαφορετικό. Κι εδώ, όμως, η υλοποίηση που έγινε δεν είναι αυτή που θα θέλαμε να δούμε. Κι αυτό επειδή αφενός από μία παράμετρος του παιχνιδιού καταντά να γίνεται αυτοσκοπός κι αφετέρου επειδή τα περισσότερα από τα οχήματα είναι δύσχρηστα∙ ή που θα κινούνται πολύ αργά ή που θα αναπτύσσουν ταχύτητες που καθιστούν εξαιρετικά δύσκολο το χειρισμό τους. Εξαίρεση αποτελεί το ιπτάμενο χαλί που ήταν αρκετά εύκολο στο χειρισμό -αν και το παραμικρό εμπόδιο το βγάζει εκτός τροχιάς. Δυστυχώς, αυτά τα έξυπνα -αλλά κακοσχεδιασμένα!- στοιχεία δεν αποτελούν λεπτομέρειες μέσα στο παιχνίδι, κι ως εκ τούτου δεν μπορούν να αγνοηθούν ως τέτοιες.