Agatha Christie: And Then There Were None (Wii)

Η Agatha Christie δε χρειάζεται συστάσεις. Τα έργα της έχουν πουλήσει τόσα εκατομμύρια αντίτυπα ανά τον κόσμο που τα μόνα βιβλία που τα ξεπερνούν σε πωλήσεις είναι η Βίβλος και τα έργα του Σαίξπηρ, γεγονός που αποδεικνύει πως πρόκειται για μια εξαιρετική συγγραφέα που καταφέρνει να μαγέψει τους αναγνώστες της. H AWE Games, θέλοντας να εκμεταλλευτεί τη μοναδική ικανότητα της Agatha Christie να καθηλώνει τον αναγνώστη της και να τον ταξιδεύει σε κόσμους μυστηρίου, ξεκίνησε μια σειρά adventure παιχνιδιών που βασίζονται στα έργα της. Το μυθιστόρημα "And Then There Were None" (ελληνικός τίτλος: "Δέκα Μικροί Νέγροι") αποτελεί ένα από τα διασημότερα έργα της κι ο ομώνυμος τίτλος της AWE Games αποτελεί το δεύτερο τίτλο της σειράς παιχνιδιών που βασίζονται στα έργα της Agatha Christie και τον πρώτο που κυκλοφόρησε για το Wii. Δυστυχώς, όμως, δεν καταφέρνει να σταθεί στο ύψος του ονόματος της Agatha μιας και η μεταφορά της ιστορίας σε παιχνίδι καταλήγει σε απογοητευτικά αποτελέσματα παρά την προσπάθεια που έγινε.
 
Σενάριο
 
Ten little sailor boys went out to dine;
One choked his little self and then there were Nine.
 
Δέκα άγνωστοι μεταξύ τους άνθρωποι βρίσκονται μια μοιραία Παρασκευή του Αυγούστου φιλοξενούμενοι στην έπαυλη ενός κάποιου U.N. Owen στο απομονωμένο νησί Shipwreck. Όλοι τους είχαν λάβει από μία πρόσκληση για να περάσουν ένα Σαββατοκύριακο στο νησί κι όλοι τους ανεξαιρέτως τη δέχτηκαν μιας κι ο οικοδεσπότης τους φρόντισε να τους δελεάσει με αυτό που επιθυμούν περισσότερο -δουλειά, διασκέδαση, χρήματα, κ.λπ. Κατά τη διάρκεια της πρώτης τους βραδιάς εκεί πέρα, όμως, διαπιστώνουν πως η πρόσκληση που έλαβαν ήταν στην πραγματικότητα μια "πρόσκληση θανάτου". Κανείς τους δε γνωρίζει ποιος είναι ο οικοδεσπότης τους, ο οποίος φαινομενικά δε βρίσκεται καν στο νησί. Αυτός, όμως, τους γνωρίζει όλους καλά, γνωρίζει τα μυστικά τους. Θεωρεί πως όλοι τους έχουν διαπράξει φόνους για τους οποίους ποτέ δεν τιμωρήθηκαν και πως είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου να πληρώσουν για τα εγκλήματά τους με... τη ζωή τους.
 
Κι επειδή ο "οικοδεσπότης" τους θέλει να δώσει μια λυρική νότα στην αποστολή απόδοσης δικαιοσύνης που έχει ξεκινήσει, φροντίζει να πεθαίνουν όλοι σύμφωνα με τα στιχάκια τού ποιήματος "Ten Little Sailor Boys" (αυθεντικός τίτλος "Ten Little Indians"). Το μέλλον των δέκα αυτών ανθρώπων είναι γραμμένο στους στίχους του εν λόγω ποιήματος που βρίσκεται κρεμασμένο στο τζάκι της έπαυλης, ενώ κάθε φορά που ένας από αυτούς "τιμωρείται", χάνεται κι ένα από τα δέκα ναυτάκια που κοσμούν την τραπεζαρία. Και δεν αργούν να αρχίσουν να χάνονται ένα-ένα τα ναυτάκια υποδηλώνοντας πως κάποιος από τους καλεσμένους τιμωρήθηκε, πέθανε. Ποιος είναι ο τιμωρός; Βρίσκεται τελικά ο U.N Owen κρυμμένος κάπου στο νησί ή μήπως είναι ένας από τους καλεσμένους; Ανήμποροι να απαντήσουν σε αυτές τις καίριες ερωτήσεις θα αρχίζουν να υποψιάζονται ο ένας τον άλλον...
 
Αυτή την ιστορία της Agatha η AWE Games θέλησε να τη διασκευάσει, ώστε να προσφέρει σε όσους έχουν διαβάσει το ομώνυμο βιβλίο λίγο μυστήριο και να μη γνωρίζουν εξ αρχής ποιος είναι ο δολοφόνος. Τη διασκευή ανέλαβε να κάνει ο Lee Sheldon, ο οποίος ομολογουμένως τα καταφέρνει πολύ καλά -παρότι φυσικά το πρωτότυπο φινάλε της ιστορίας παραμένει αξεπέραστο. Η βασικότερη αλλαγή στην ιστορία αφορά στο βαρκάρη που μεταφέρει τους καλεσμένους στο νησί. Αντίθετα με το βιβλίο όπου αποχωρεί λίγο αργότερα, στο παιχνίδι παραμένει κι αυτός εγκλωβισμένος από την κακοκαιρία στο νησί.
 
Εσείς, αναλαμβάνοντας το ρόλο του Narracott, του βαρκάρη, καλείστε να βρείτε το δολοφόνο και να σώσετε όσους περισσότερους από τους καλεσμένους μπορείτε. Μάλιστα, αναλόγως ποιους και πόσους θα καταφέρετε να σώσετε (κάτι που μπορείτε να κάνετε μόνο στα τελευταία δύο από τα δέκα -άνισης έκτασης- κεφάλαια του παιχνιδιού), θα δείτε κι ένα από τα τέσσερα διαφορετικά endings που υπάρχουν διαθέσιμα. Όποιο ending κι αν δείτε, όμως, στο τέλος θα σας δοθεί η ευκαιρία να δείτε και το αυθεντικό ending του βιβλίου, όπως αυτό είχε γραφτεί από την Agatha Christie.
 
Gameplay
 
Το gameplay παραμένει σχεδόν ίδιο με την έκδοση για PC με ελάχιστες τροποποιήσεις που έχουν γίνει για να δικαιολογηθεί η χρήση του Wiimote. Τόσο για να κινήσετε τον ήρωα όσο και για να αλληλεπιδράσετε με το περιβάλλον αρκεί να στοχεύσετε στην οθόνη στα σημεία όπου ο κέρσορας αλλάζει μορφή κι από "ουδέτερος" μετατρέπεται σε κέρσορα "ομιλίας", "χρήσης", "περπατήματος", "εξέτασης", κ.λπ. Αυτή η point 'n' click λογική στο interface χαρακτηρίζει το παιχνίδι, ενώ το Wiimote εκτελεί κατά κανόνα χρέη ποντικιού χωρίς να προσφέρει τίποτε το ιδιαίτερο. Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί η χρήση του για να ανοίγετε πόρτες εκτελώντας την κίνηση στροφής ενός πόμολου, κάτι που θα πρέπει να κάνετε διαρκώς. Σε δυο-τρία ακόμη σημεία θα χρησιμοποιήσετε το Wiimote για να εκτελέσετε και κάποιες άλλες κινήσεις, αλλά είναι τόσο λίγα αυτά τα σημεία μέσα στο σύνολο του παιχνιδιού που επουδενί δεν υποδηλώνουν πως έγινε προσπάθεια για την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του Wiimote στη μεταφορά τού συγκεκριμένου τίτλου.