Το Amerzone είναι το πρώτο παιχνίδι του Benoit Sokal, του δημιουργού που γνωρίζουμε από τα παιχνίδια-σταθμό στο είδος, Syberia I και ΙΙ και από τα όχι τόσο επιτυχημένα Paradise και Sinking Island. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το 1999 και μόλις πρόσφατα επανεκδόθηκε σε ψηφιακή μορφή, απόλυτα συμβατή με τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα. Και ναι, τελικά, μετά από χρόνια μάταιων προσπαθειών και καρτερικής υπομονής κατάφερα να το τρέξω και φυσικά να το παίξω. Άξιζε η αναμονή; Προτού συνεχίσετε να διαβάζετε, σας λέμε ναι, άξιζε.
Η πραγματοποίηση μιας συνέντευξης στον Alexandre Valembois, πρώην καθηγητή φυσικής ιστορίας που αποπέμφθηκε κακήν κακώς πριν από πολλά χρόνια από την επιστημονική κοινότητα, είναι ο λόγος που βρισκόμαστε στην Bretagne της Γαλλίας. Ο Valembois είναι από τους ελάχιστους επιστήμονες που εξερεύνησαν το Amerzone, απάτητη, άγνωστη, παρθένα (και φανταστική) περιοχή στη κεντρική Αμερική, ήρθε σε επαφή και μελέτησε τη μοναδική χλωρίδα και πανίδα του τόπου, όπως επίσης και τον λαό των Ιθαγενών που κατοικούν εκεί από τις απαρχές του χρόνου. Η επιστροφή του ωστόσο στα εγκόσμια δεν συνοδεύτηκε παρά από πικροδάφνες καθώς τα ευρήματά του, που συνίσταντο κυρίως σ’ ένα υπερμέγεθες αυγό, αντιμετωπίστηκαν ως πλαστά.
Η συνέντευξη δυστυχώς δεν πραγματοποιείται καθώς ο Valembois είναι ήδη πολύ γερασμένος, μάλιστα είναι ένα στάδιο πριν ξεψυχήσει, δεν θα το κάνει όμως προτού μας αναθέσει την τελευταία του επιθυμία. Το αυγό το οποίο έγινε η αιτία όλων των ατυχών συμβάντων που ακολούθησαν από την επιστροφή του είναι το αυγό των λευκών πουλιών, μυθικών πλασμάτων με πολύ μακριά φτερά που φημολογείται ότι άπαξ και αρχίσουν να πετάνε μετά τη γέννησή τους δεν σταματάνε ποτέ μέχρι να πεθάνουν. Το αυγό αυτό, ιερό σύμβολο της φυλής των Ιθαγενών του Amerzone, το έκλεψε ο ίδιος προδίδοντας την εμπιστοσύνη τους και καταδικάζοντάς σε παρακμή και εξαφάνιση τόσο την ίδια τη φυλή όσο και το σπανιότατο αυτό είδος των πουλιών. Έκτοτε η προδοσία αυτή που διέπραξε τον καταδιώκει ηθικά, πνευματικά και συναισθηματικά και καθώς ο ίδιος είναι πολύ γέρος πλέον για να κάνει το οτιδήποτε, αναθέτει σε εμάς να διορθώσουμε το τραγικό λάθος του, να επανορθώσουμε επιστρέφοντας το αυγό στον φυσικό του χώρο.
Κάπως έτσι ξεκινάει η αποστολή μας, η οποία ακολουθεί μια προδιαγεγραμμένη πορεία που θα ολοκληρωθεί σε επτά κεφάλαια. Προδιαγραμμένη καθώς πολύ σύντομα ανακαλύπτουμε το ημερολόγιο του αποθανόντος Valembois μέσα στο οποίο αναφέρεται κατά γράμμα ο τρόπος με τον οποίο θα πραγματοποιήσουμε το ταξίδι μας, οι σταθμοί αλλά και τα μέρη τα οποία θα επισκεφτούμε προκειμένου να φτάσουμε στο Amerzone. Το ταξίδι που θα κάνουμε είναι ουσιαστικά επανάληψη του πρώτου ταξιδιού του Valembois ακολουθώντας τα ίχνη που άφησε πίσω του πριν πολλά πολλά χρόνια.
Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι πρώτου προσώπου πράγμα το οποίο συνεπάγεται, όπως στην πλειοψηφία των τίτλων προοπτικής πρώτου προσώπου, πολύ διάβασμα. Εφόσον, ο ήρωας είμαστε εμείς πρέπει με κάποιο τρόπο να ‘ενστερνιστούμε’ το παρελθόν που δεν ζήσαμε και δεν υπάρχει άλλος από τις γραπτές μαρτυρίες όπως ημερολόγια, σημειώματα, γράμματα, φωτογραφίες και τα συναφή. Ευτυχώς η ποσότητα του γραπτού υλικού δεν υπερβαίνει τις ανθρώπινες αντοχές και είναι σχετικά ισομερισμένη κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, αυτό όμως που δυσχεραίνει εν μέρει τη διαδικασία είναι η καλλιγραφική γραμματοσειρά που επιλέχθηκε για ορισμένα κείμενα. Τόσο ακατάλληλη και δυσδιάκριτη που κατέστησε συγκεκριμένα το διάβασμα ενός ημερολογίου 36 σελίδων αφόρητη διαδικασία. Ευτυχώς, η κατάσταση εξισορροπήθηκε με το ενδιαφέρον (οπτικό και νοηματικό) που παρουσίαζαν στη πλειοψηφία τους τα αναγνώσματα.
Πέραν του γραπτού υλικού, στο παιχνίδι θα συναντήσουμε και κάποιους χαρακτήρες με τους οποίους όμως δεν μπορούμε να διαδράσουμε καθώς απλά μας αφηγούνται τα όσα έχουν να πουν χωρίς να υπάρχει η δυνατότητα ανταπάντησης από την πλευρά μας. Δυστυχώς το παιχνίδι δεν υποστηρίζει υπότιτλους και μερικές φορές λόγω προφοράς ήταν σχεδόν αδύνατον να διακριθούν τα λεγόμενά τους. Ευτυχώς, η ύπαρξη των χαρακτήρων αυτών αποσκοπεί περισσότερο στο να αποδώσει πιο ρεαλιστικά τα τεκταινόμενα και να μας εντάξει ουσιαστικότερα στην ατμόσφαιρα, (παρά να μας αποκαλύψει σημαντικές για την έκβαση του παιχνιδιού πληροφορίες), πράγμα το οποίο επετεύχθη, παρά την έλλειψη υποτίτλων.
