Belief & Betrayal

Η αλήθεια είναι ότι η μεγάλη επιτυχία της σειράς Gabriel Knight οδήγησε τα adventure games σε μία νέα περιοχή θεματικών αναζητήσεων καθώς τίτλοι στους οποίους πρωταγωνιστούσε ένα γοητευτικός κυνηγός του παραδόξου άρχισαν να ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Μερικοί κατάφεραν να δημιουργήσουν το δικό τους σημείο αναφοράς – άλλοι όχι, μέσα στην πρώτη κατηγορία βέβαια είναι και η σειρά Broken Sword που για πολλούς αποτελεί σημείο αναφοράς στο είδος των adventures που προανέφερα. Αν στα δύο παραπάνω μέρη (Gabriel Knight και Broken Sword) προσθέσετε και μία θρησκευτική ίντριγκα σε στυλ DaVinci Code έχετε το Jonathan Danter: Belief & Betrayal.
 
Είσαι ο Jonathan Danter, δημοσιογράφος στο επάγγελμα, και ετοιμάζεσαι να αναχωρήσεις για το Miami προκειμένου να πάρεις συνέντευξη από έναν μεγάλο και τρανό καρδινάλιο της καθολικής εκκλησίας. Τα σχέδια σου όμως τινάζονται στον αέρα όταν δέχεσαι έναν τηλεφώνημα από κάποιον επιθεωρητή της New Scotland Yard που σε καλεί να μεταβείς επειγόντως στο Λονδίνο για μία προσωπική σου υπόθεση. Μην έχοντας άλλη επιλογή πηγαίνεις και μαθαίνεις έκπληκτος την δολοφονία του θείου σου Frank. Λεπτομέρεια: Νόμιζες ότι ο θείος σου ο Frank είχε πεθάνει πριν από 10 χρόνια! Σύντομα μαθαίνεις ότι ο εν λόγω θείος δολοφονήθηκε με τελετουργικό τρόπο και πως εργάζονταν στην μυστική υπηρεσία του Βατικανού, γι΄ αυτό άλλωστε και είχε αναγκαστεί να σκηνοθετήσει τον θάνατο του δέκα χρόνια πριν. Πριν καλά – καλά προλάβεις να συνέλθεις, αποφασίζεις να διερευνήσεις τις μυστήριες υποθέσεις με τις οποίες ασχολούταν ο θείος σου και βρίσκεσαι σύντομα μπλεγμένος σε μία συνωμοσία που αφορά ίσως το μέλλον του ίδιου του κόσμου.
 
Στον τεχνικό τομέα το B&B τα καταφέρνει περίφημα. Τα γραφικά είναι χάρμα οφθαλμών και κάθε περιοχή δράσης είναι εξαιρετικά καλοσχεδιασμένη, γεμάτη όμορφους χρωματισμούς και απαλές αποχρώσεις. Πολύ μου άρεσε επίσης το ότι σε μερικές οθόνες η γωνία θέασης της κάμερας προερχόταν από «περίεργες» γωνίες, κάτι το οποίο εμπλούτιζε κατά πολύ την οπτική πλευρά του παιχνιδιού. Η μουσική του παιχνιδιού είναι απλά φανταστική και μου άρεσε πάρα πολύ να την ακούω. Περιλαμβάνει μεγάλης ποικιλίας μουσικά θέματα τα οποία κινούνται από μελαγχολικές mid-tempo μελωδίες μέχρι γρήγορα θέματα που ακολουθούν την εξελισσόμενη δράση. Πραγματικά καταπληκτική δουλειά, σίγουρα θα αγόραζα το soundtrack του παιχνιδιού αν ποτέ κυκλοφορούσε. Εκεί που το παιχνίδι μας τα χαλάει λίγο είναι στις ομιλίες των κεντρικών χαρακτήρων. Κάποιες από αυτές είναι εξαιρετικά καλές, αλλά άλλες είναι άστα να πάνε, εντελώς άχρωμές και πεζές και χωρίς κανένα βάθος. Επίσης, η φίλη μου παρατήρησε ότι η φωνή του επιθεωρητή Twinings είναι ακριβώς ίδια με την φωνή του Δρ. John Russell, κεντρικού ήρωα του Undercover: Operation Wintersun. Αν όντως είναι έτσι, θυμηθείτε ότι εδώ το διαβάσατε πρώτα!
 
Ο χειρισμός του παιχνιδιού δεν διαθέτει πολύπλοκα σημεία, οπότε δεν πιστεύω ότι πρέπει να ασχοληθούμε ιδιαιτέρως με αυτόν. Στο παιχνίδι όμως συναντάμε δύο αρκετά σημαντικές καινοτομίες. Η πρώτη είναι το communicator, μία φορητή συσκευή η οποία λειτουργεί σαν τηλέφωνο, φωτογραφική μηχανή και γενικά έχει multimedia δυνατότητες και την χρησιμοποιούν οι ήρωες για να επικοινωνούν μεταξύ τους, και το δεύτερο το thinking panel. Η χρήση του communicator είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, απλά η υλοποίηση του δεν είναι και τόσο καλή. Περίμενα εκτεταμένη χρήση του σε αρκετούς γρίφους αλλά είδα ότι τελικά όλες κι όλες οι λειτουργίες του περιοριζόταν στο να στέλνεις e-mail από τον ένα χαρακτήρα στον άλλον και στο να τραβάς μερικές φωτογραφίες τις οποίες μπορείς να στείλεις στους άλλους χαρακτήρες για να τις εξετάσουν. To thinking panel από την άλλη ήταν μια εξαιρετική ιδέα, με προβληματική όμως υλοποίηση. Σε αυτό κάποιες σκέψεις του ήρωα, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην επίλυση γρίφων, εμφανίζονται σαν inventory items με την έννοια ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε άλλα αντικείμενα προκειμένου ο χαρακτήρας να οδηγηθεί σε νέα συμπεράσματα. Στην πράξη όμως το σύστημα δεν δουλεύει και τόσο καλά λόγω του ότι αρκετές φορές οι φράσεις είναι κάπως ασαφείς ή είναι τόσο απλές που είναι προφανές τι πρέπει να κάνεις για να προχωρήσεις. Εξαιρετική ιδέα με μέτρια όμως υλοποίηση. Τέλος, μου φάνηκε κουραστική η γραφική απεικόνιση των αντικειμένων στο inventory καθώς όλα είχαν ένα χρωματιστό backround σε σημείο μερικές φορές να δυσκολεύομαι να διακρίνω τι είναι τι.