Broken Sword: Angel of Death

Οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ δεν ήμουν θετικά προσκείμενος προς την σειρά Broken Sword, καθώς με εξαίρεση το πρώτο την έβρισκα εντελώς υπερ-εκτιμημένη και ως εκ τούτου ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί όλος αυτός ο πανικός για αυτήν. Ως εκ τούτοις αντιμετώπισα με πολύ μεγάλο σκεπτικισμό το 4ο παιχνίδι με ήρωα τον – γοητευτικό για κάποιους, εκνευριστικό μέχρι τα όρια της εγκληματικής ενέργειας για κάποιους άλλους – πρώην δικηγόρο και νυν εργαζόμενο σε εταιρεία παροχής χρηματικών εγγυήσεων George Stobbard. Όσο όμως περισσότερο έπαιζα, τόσο περισσότερο έβρισκα τον εαυτό μου να απορροφάται από το παιχνίδι, με αποτέλεσμα η αρχική μου εντύπωση να μεταλλαχθεί και πλέον να πιστεύω ότι το Angel of Death είναι το καλύτερο παιχνίδι της σειράς μετά το Shadow of the Templars. Αυτό από μόνο του δεν λέει και πολλά βέβαια καθώς τα BS 2 και 3 είναι ίσως από τα πιο αδιάφορα και κακοδομημένα adventures που έχουν πέσει ποτέ στα χέρια μου, οπότε το AoD δεν είχε και σοβαρούς αντιπάλους να ανταγωνιστεί.
 
Στα του σεναρίου, το παιχνίδι ξεκινά με τον κλασσικό τρόπο: Κάθεσαι αμέριμνος στο γραφείο σου όταν εμφανίζεται μία ξανθιά σεξοβόμβα κουβαλώντας ένα αρχαίο χειρόγραφο το οποίο υποτίθεται ότι οδηγεί σε κάποιο αμύθητο και από καιρό χαμένο θησαυρό. Καταλυτικός παράγοντας στην απόφαση σου να βοηθήσεις την δεσποινίδα, πέρα από το ότι είναι υπέρ του δέοντος όμορφη, αποτελεί το γεγονός ότι σχεδόν ταυτόχρονα με την άφιξη της εισβάλουν στον γραφείο σου Ιταλοί μαφιόζοι, ευγενής σκοπός των οποίων είναι να απαλλάξουν την κυρία από το χειρόγραφο και ίσως από την ζωή της. Σαν καλός George Stobbart που είσαι όμως δεν πρόκειται να αφήσεις να συμβεί κάτι τέτοιο και έτσι ξεφεύγετε μαζί από τους διώκτες σας με σκοπό να βρείτε τον θησαυρό, ή όπως γίνεται σε αυτές τις εντελώς κλισαρισμένες περιπτώσεις - τον έρωτα. Το πρόβλημα λοιπόν με το σενάριο είναι ότι δεν καταφέρνει να εκπληρώσει τις προσδοκίες που υπόσχεται. Κάποια στιγμή μπαίνουν στο πλάνο και οι πάντα επίκαιροι – κατά Charles Cecil – Templars και κάπου εκεί αρχίζει να χάνεται η μπάλα. Συνωμοσίες επί συνομωσιών, κακοί καρδινάλιοι, καλοί ιερείς, αρχαίες αδελφότητες, τρελοί επιστήμονες, συν δύο femme fetal, έτσι για να υπάρχει και μια γυναικεία πινελιά βρε αδερφέ.
 
Τεχνικά, το Angel of Death δεν έχει να επιδείξει κάτι το ιδιαίτερο. Πρωτίστως, τα γραφικά του με εξέπληξαν αρνητικά καθώς είχα αρκετό καιρό να δω μέτρια γραφικά σε adventure. Το πρόβλημα εστιάζεται στον σχεδιασμό των εξωτερικών χώρων οι οποίοι φαντάζουν άδειοι καθώς αποτελούνται από λίγα έως ελάχιστα αντικείμενα και backrounds, πολλές φορές δε περιέχουν μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Σε αυτό συντελούν βέβαια και οι χρωματισμοί που χρησιμοποιούνται, τους οποίος στην καλύτερη περίπτωση θα τους λέγαμε μουντούς. Πραγματικά, δεν περίμενα κάτι τέτοιο – όχι επειδή θεωρώ ότι τα γραφικά παίζουν και κανένα ιδιαίτερο ρόλο, αλλά όπως και να το κάνουμε ελάχιστες είναι οι παραγωγές πλέον που δεν έχουν τουλάχιστον καλά γραφικά. Η μουσική του παιχνιδιού κινείται σε καλύτερα από τα γραφικά επίπεδα χωρίς όμως να έχει να επιδείξει κάτι τρομερά ξεχωριστό το οποίο να σου καρφώνεται σαν μελωδία. Οι ομιλίες των χαρακτήρων από την άλλη είναι αρκετά καλές, διαθέτουν τον δέοντα χρωματισμό και καθαρότητα, ενώ στα συν είναι η απίστευτα ερωτική χροιά που έχει η φωνή της Nico.
 
Αν τεχνικά το AoD δεν κατάφερε να με εντυπωσιάσει, που να δείτε τι έγινε μόλις ξεκίνησα το παιχνίδι και προσπάθησα να τα βγάλω πέρα με τον χειρισμό του o οποίος αποτελεί ένα σχεδόν αποτυχημένο υβρίδιο point & click και direct control. Κινείτε τον George με το ποντίκι ή τα arrow keys – αν θέλετε να αποφύγετε επιβάρυνση του νευρικού σας συστήματος επιλέξτε τα keys – ενώ χρησιμοποιείτε το mouse για να εντοπίσετε αντικείμενα και χαρακτήρες στην οθόνη. Όταν ένα hotspot αναγνωριστεί από τον κέρσορα, αυτός θα αλλάξει σε μία λειτουργία (πχ talk, take κλπ). Δώστε όμως ιδιαίτερη βάση στο εξής: Έχοντας τον κέρσορα πάνω σε ένα αντικείμενο, κάνοντας δεξί κλικ θα εμφανιστούν και μία σειρά από επιπλέον εικονίδια που αφορούν μόνο το εν λόγω αντικείμενο και αφορούν ειδικές λειτουργίες όπως push, use κλπ ενώ έτσι εμφανίζεται και η εντολή look. Μην σας διαφύγει αυτή η λειτουργία αυτό γιατί ενδέχεται να κολλήσετε σε κάποιο σημείο αν έχετε παραλείψει να αναπτύξετε όλη την γκάμα επιλογών που δίνονται για ένα αντικείμενο.
 
Σημειώστε επίσης, πως κατά την προσφιλή παράδοση των BS ορισμένα dialogue topics εμφανίζονται μόνο αν έχετε κάνει look κάποια σχετικά αντικείμενα στον περιβάλλοντα χώρο Τα προβλήματα που έχει ο χειρισμός οφείλονται αποκλειστικά στον τρόπου που περιστρέφονται οι κάμερες την ώρα ο George κινείται στην οθόνη, οι οποίες είναι ικανές να ζαλίσουν ακόμα και τον πιο έμπειρο ναυτικό που διαθέτει πολλά χρόνια πλεύσης στο ενεργητικό του. Πρόσθετο βάρος επίσης αποτελεί και το ελλιπές pathfinding, κάνοντας σας έτσι να χάνετε αρκετό χρόνο προσπαθώντας να καταφέρετε τον ήρωα να περάσει ανάμεσα από δύο αντικείμενα ή κάπως πιο δύσκολα προσπελάσιμες περιοχές Εντάξει είπαμε, ο Cecil κατάλαβε το λάθος του που αποκήρυξε το point & click πριν κάποια χρόνια αλλά δεν ήταν ανάγκη να προσπαθήσει τόσο απεγνωσμένα να μας πείσει ότι έγινε και πάλι καλό παιδί, χρησιμοποιώντας ντε και καλά προβληματικό συνδυασμό mouse και πλήκτρων.