Culpa Innata

Η υπόθεση του παιχνιδιού είναι βασισμένη στο φουτουριστικού θέματος βιβλίο ‘’Schrödinger’s Cat’’ της πενηντατετράχρονης Τουρκάλας συγγραφέως Alev Alatli. Το βιβλίο ανέλαβε να μεταφέρει στις οθόνες των υπολογιστών μας, η Momentum AS και να εκδώσει η Strategy First.
 
Εν έτει 2047 η Ευρώπη, η Αυστραλία και η Αμερική έχουν δημιουργήσει ένα ιδανικό οικουμενικό κράτος, το λεγόμενο World Union. Τα κράτη που δεν συμμετέχουν στη World Union είναι τα rogue (όπως πχ η Ρωσία), η ζωή στα οποία θυμίζει τον σημερινό δικό μας κόσμο και τα unexploitable (όπως πχ η Αφρική) τα οποία είναι εντελώς υποανάπτυκτα ακολουθώντας αναπόφευκτα μια μοιραία πορεία. Στη World Union έχουν εκλείψει οι ασθένειες, η εγκληματικότητα, η φτώχια, η πείνα και όλα τα δεινά που ταλανίζουν τον σημερινό κόσμο. Αυτή η ιδανική κατάσταση επιτεύχθηκε με την καλλιέργεια ενός ανθρώπινου χαρακτηριστικού γνωρίσματος του λεγόμενου selfishness ή αν θέλετε της ιδιοτέλειας, του εγωισμού κτλ. Κάθε άνθρωπος οφείλει να ενδιαφέρεται για τον εαυτό του, για το πώς θα μορφωθεί, θα προοδεύσει, θα βγάζει πολλά χρήματα. Με τη παραγωγικότητά του και τη προσωπική του ανάπτυξη θα προσφέρει παράλληλα και στην κοινωνία που είναι ο ουσιαστικός αυτοσκοπός. Ακολούθως έχουν καταργηθεί οι οικογενειακοί δεσμοί, ο γάμος, οι μόνιμες σχέσεις, το μεγάλωμα των παιδιών από τους γονείς τους και γενικότερα οτιδήποτε μπορεί να στρέψει τον άνθρωπο προς τον αλτρουισμό. Το πόσο παραγωγικός και χρήσιμος είναι κάποιος για την κοινωνία καθορίζεται από το human development index του, το H.D.I , ένας δείκτης ο οποίος με τη σειρά του καθορίζει τη κοινωνική κλίμακα της World Union.
 
Για να γίνει κάποιος που έχει γεννηθεί σε rogue κράτος, πολίτης της World Union, πρέπει να φοιτήσει σε σχολή ένταξης, να αποκοπεί πλήρως από κάθε ανάμνηση και συνήθεια της πρότερης ζωής του και να περάσει σωρεία ψυχολογικών και σωματικών τεστς. Ο Vasily Bogdanov είναι ανερχόμενο μέλος αυτής της κοινωνίας. Αν και μόλις πρόσφατα μετανάστευσε από το rogue κράτος της Ρωσίας, έχει εδραιωθεί στην Ανδριανούπολη, όπου εξελίσσεται η υπόθεση, βγάζει πολλά χρήματα και το H.D.I του έχει πάρει την ανιούσα. Παρόλα αυτά, καταφέρνει με μια ‘πράξη’ στην οποία λαμβάνει μέρος να ταράξει συθέμελα τη τέλεια αυτή κοινωνία….Ο Vasily Bogdanov δολοφονείται…Την επίλυση της πρωτάκουστης αυτής για τα δεδομένα της World Union υπόθεσης αναλαμβάνει η Global Peace and Security Network, η αστυνομία δηλαδή της World Union, και πιο συγκεκριμένα το νεαρό peace στέλεχος Phoenix Wallis την οποία ενσαρκώνουμε εμείς.
 
Ο ρόλος μας είναι απλός και οικείος. Διεξάγουμε έρευνά προκειμένου να βρούμε στοιχεία για τον αποθανόντα και για την μυστηριώδη δολοφονία του. Η έρευνά μας κατά κύριο λόγο συνίσταται σε επισκέψεις σε άτομα που απάρτιζαν τον επαγγελματικό, φιλικό και κοινωνικό περίγυρο του Vasily Bogdanov και δεν θα είναι υπερβολή να σας πω ότι ο αριθμός των ατόμων αυτών ξεπερνάει τους 50! Κάθε φορά που η Phoenix ανακρίνει κάποιο άτομο, εμφανίζεται μια σειρά ερωτήσεων από τις οποίες πρέπει να επιλέξουμε ποιες θα ρωτήσουμε. Οι ερωτήσεις δεν έχουν όλες σχέση με την υπόθεση. Κάποιες αποσκοπούν στο να αισθανθεί άνετα ο συνομιλητής ενώ κάποιες άλλες είναι άσχετες επί του θέματος αλλά στόχο έχουν να μας εντάξουν καλύτερα στον κόσμο του παιχνιδιού. Όταν επιλέγουμε κάποια ερώτηση, αυτή ανοίγει μια συγκεκριμένη πορεία δράσης και ενεργοποιεί συγκεκριμένες καταστάσεις. Οι υπόλοιπες ερωτήσεις που δεν επιλέξαμε εξαφανίζονται και είτε μπορεί να επανέλθουν σε κάποια μετέπειτα ανάκριση είτε να χαθούν ολοκληρωτικά εάν οι ενδεχόμενες απαντήσεις τους δεν ήταν ζωτικής σημασίας.
 
Το συγκεκριμένο στοιχείο είναι πολύ σημαντικό και χαρακτηρίζει το παιχνίδι καθώς συνεπάγεται την αναίρεση του γραμμικού τρόπου ανάπτυξης της ιστορίας. Η αναίρεση αυτή δεν ισχύει μόνο όσον αφορά στην εξερεύνηση του κόσμου αλλά και στην εξέλιξη της υπόθεσης. Κάτι που θα συναντήσει ένας παίχτης στην αρχή, ένας άλλος θα το συναντήσει κάποια άλλη στιγμή εφόσον δεν έχουν θέσει τις ίδιες ερωτήσεις ή δεν επισκέφτηκαν τους υπόπτους με την ίδια σειρά. Το παιχνίδι έτσι αποκτά μεγάλο ενδιαφέρον καθώς αφενός προσφέρει μοναδική ελευθερία κινήσεων, αφετέρου θέτει τον παίχτη σε μια διαδικασία κριτικής σκέψης για την επιλογή των ερωτήσεων. Περιττό να πούμε ότι η μη γραμμικότητα και τα διαφορετικά endings του παιχνιδιού εκτοξεύουν την αξία του όσον αφορά το στοιχείο της replaybility.
 
Όσον αφορά το περιβάλλον του παιχνιδιού, πραγματικά οι άνθρωποι της Momentum έφτιαξαν έναν ολοκληρωμένο από όλες τις απόψεις έμψυχο και άψυχο κόσμο. Δεν γνωρίζω κατά πόσο στηρίχθηκαν στον κόσμο του βιβλίου και κατά πόσο αυτοδημιούργησαν, το αποτέλεσμα πάντως είναι άξιο αναφοράς. Η World Union έχει ιστορικό παρελθόν, έχει σύνταγμα (!!!) και νόμους. Έχει μέρη διασκέδασης και ψυχαγωγίας, μαγαζιά για ψώνια, πανεπιστήμια, και νοσοκομεία. Έχει στρατό, έχει βιβλιοθήκη, έχει μέσα μαζικής μεταφοράς (το μετρό, το οποίο όπως μας ενημερώνει η Phoenix είναι το τέλειο έργο που έκλεισε όλες τις αυτοκινητοβιομηχανίες), έχει μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινωνικές, οικολογικές και πολιτικές οργανώσεις, έχει ενεργούς πολίτες. Όσον αφορά στο ‘έμψυχο υλικό’ η περίπτωση της Phoenix είναι αρκετά ενδεικτική…Πολύ γρήγορα αντιλαμβανόμαστε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν ανθρώπινο χαρακτήρα. Έναν άνθρωπο που βγαίνει για καφέ και κουτσομπολιό, που πάει για ψώνια, πάει για χορό, βγαίνει ραντεβού, κάνει λάθη, τρώει κατσάδες από το αφεντικό της, βλέπει εφιάλτες, λέει λάθος πράγματα τη λάθος στιγμή, βρίζει, αλλάζει ρούχα, υπόκειται σε κανόνες. Δεν έχουν όλες οι δραστηριότητές της άμεσο αντίκτυπο στο παιχνίδι, σου δείχνουν όμως πως λειτουργεί ένας πολίτης στη συγκεκριμένη κοινωνία. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και κάποιοι άλλοι χαρακτήρες, αρκετούς από τους οποίους θεωρώ πολύ οικείους στον σημερινό μας κόσμο.