Darknes Within: In pursuit of Loath Nolder

H κυκλοφορία του Darkness Within πέρασε από σαράντα κύματα, καθώς ενώ είχε ανακοινωθεί αρκετό καιρό πριν η εταιρεία που το ετοίμαζε έκλεισε λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Τελικά όμως, οι δημιουργοί του παιχνιδιού έφτιαξαν μία νέα εταιρεία, την Zoetrope Interactive, και κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον τίτλο και να τον κυκλοφορήσουν μέσω της Lighthouse.
 
Το σενάριο του παιχνιδιού είναι λίγο «μπερδεμένο», με την έννοια ότι άλλα λέει το site, άλλα λέει το manual και άλλα καταλαβαίνουμε παίζοντας το παιχνίδι. Με λίγα λόγια λοιπόν, η υπόθεση έχει ως εξής: Χειριζόμαστε τον ντετέκτιβ Howard E. Loreid και αναλαμβάνουμε την υπόθεση να εντοπίσουμε τον – επίσης ντεντέκτιβ, αλλά ιδιωτικός και διάσημος στον κλάδο – Loath. Ο Loath εξαφανίστηκε από προσώπου γης πέντε χρόνια πριν και ενώ ασχολούταν με μία υπόθεση, ενώ φήμες τον ήθελαν να ταξιδεύει στην Αφρική και την Ωκεανία και να έχει δοσοληψίες με ντόπιες φυλές και μυστικιστικές παραδόσεις. Μόλις επέστρεψε από τα ταξίδια του αυτά, ήταν εμφανέστατα αλλαγμένος τόσο στην εμφάνιση όσο και στην συμπεριφορά του. Συνέχισε όμως την δουλειά του και αυτή την φορά ανέλαβε την διαλεύκανση της εξαφάνισης του Clark Field. Η περίεργη συμπεριφορά και οι πράξεις του όμως οδήγησαν τις αρχές να τον θεωρήσουν βασικό ύποπτο για την εξαφάνιση του Field. Ο Loath κατάφερε να εξαφανίστηκε και πάλι και εδώ είναι που μπαίνεις εσύ, ο Loreid μιας και το Τμήμα σου αναθέτει να βρεις τον Loath Nolder και να εξιχνιάσεις την υπόθεση της δολοφονίας πια, καθώς βρέθηκε το πτώμα, του Field. Κάποια στιγμή όμως ο Loath εντοπίστηκε και οδηγήθηκε στο ψυχιατρείο, από το οποίο όμως απέδρασε. Σε αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινάει και το παιχνίδι. Ο σκοπός σου είναι ξεκάθαρος: Να βρεις τον Loath και παράλληλα να βρεις ποιος και γιατί σκότωσε τον Field. Το σενάριο είναι απόλυτα επηρεασμένο από τις ιστορίες του θρυλικού συγγραφέα H.P Lovecraft, κουβαλώντας μάλιστα και όλα τα κλισέ των γραπτών του, σε σημείο μάλιστα που πολλά από τα ονόματα που θα συναντήσετε στο παιχνίδι να είναι παρμένα απευθείας από τις ιστορίες του. Το πρόβλημα με την σύλληψη, αλλά και με την υλοποίηση του σεναρίου, είναι ότι τα πράγματα είναι κάπως συγκεχυμένα με την έννοια ότι δεν ξεκαθαρίζεται στον παίκτη η ακριβής σειρά των γεγονότων καθώς σε αρκετές περιπτώσεις οι ημερομηνίες και η χρονική ακολουθία αυτών που συνέβησαν «δεν βγαίνουν» και δεν στέκουν σε καμία περίπτωση λογικά. Επιπλέον, ακόμα και κύρια στοιχεία της ιστορίας δεν εξηγούνται στο φινάλε, κάτι το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα ο παίκτης να μπερδεύεται σε μεγάλο βαθμό, ακόμα και όταν τελειώσει το παιχνίδι. Σίγουρα ο συγκεκριμένος τομέας θα έπρεπε να προσεχθεί λίγο περισσότερο…
 
Τα γραφικά του D.W είναι πρώτου προσώπου, δηλαδή βλέπουμε την δράση μέσα από τα μάτια του ήρωα, και θυμίζουν αρκετά αυτά του Scratches. Η κάμερα περιστρέφεται ανάλογα με το που στρέφουμε τον pointer του mouse ενώ προχωράμε στον χώρο πατώντας τα αντίστοιχα βελάκια κίνησης. Τα γραφικά, χωρίς βέβαια να είναι το απαύγασμα της τεχνολογίας είναι πολύ όμορφα ενώ, όπως είναι λογικό, σε αυτά επικρατούν μουντοί και σκοτεινοί τόνοι. Μουσική το παιχνίδι δεν έχει, και στα αυτιά μας φτάνουν μόνο ambient ήχοι του περιβάλλοντος – κάτι το οποίο λειτουργεί απολύτως καταλυτικά σε ότι την αφορά την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού. Είναι άλλο πράγμα να κινείσαι σε υπόγεια και μυστικά περάσματα και να σε συντροφεύει μόνο μία υδρορροή που στάζει ή απλά να ακούς τον ήχο των βημάτων σου. Πραγματικά εξαιρετική σκέψη και ακόμα πιο εκπληκτική υλοποίηση. Τα εφέ και οι ήχοι είναι τόσο αρμονικά ενσωματωμένα στο παιχνίδι που σε αρκετές περιπτώσεις θα τρομάξετε μόνο και μόνο από έναν ήχο που φαίνεται να έρχεται από το πουθενά!
 
Όπως προαναφέραμε, το DW είναι ένα παιχνίδι πρώτου προσώπου και ο χειρισμός του είναι απλούστατος. Η κάμερα που χρησιμοποιείται είναι πλήρως περιστρεφόμενη ενώ κινούμαστε στον χώρο με τα βελάκια κίνησης που εμφανίζονται μόλις ο κέρσορας του mouse περάσει σε εκείνο το σημείο της οθόνης το οποίο οδηγεί είτε σε άλλες τοποθεσίες είτε στα ενδότερα της τοποθεσίας που ήδη βρισκόμαστε. Αν πάλι περάσουμε το mouse από κάποιο αντικείμενο με το οποίο μπορούμε να διαδράσουμε (π.χ να το κοιτάξουμε καλύτερα, να το πάρουμε, να το διαβάσουμε ή να χρησιμοποιήσουμε πάνω του κάποιο άλλο αντικείμενο) ο κέρσορας αλλάζει εικονίδιο ανάλογα με την περίσταση. Με δεξί κλικ ανοίγουμε το inventory ενώ όντας μέσα σε αυτό έχουμε την δυνατότητα να διαβάσουμε τυχόν έγγραφα τα οποία έχουμε ή να κάνουμε zoom-in στα αντικείμενα μας. Γενικά, ο χειρισμός του παιχνιδιού είναι απλός και δεν θα αντιμετωπίσετε σε κανένα σημείο δυσκολίες.
 
Το πραγματικά καινοτόμο στοιχείο του D.W και το οποίο περιλαμβάνεται στο inventory είναι το Thinking Screen (ή αλλιώς το μυαλό του Howard) η χρήση και λειτουργία του οποίου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και απολύτως κατάλληλη για ένα adventure παιχνίδι. Μέσα σε αυτό λοιπόν, καταγράφονται κάποιες σκέψεις του Howard οι οποίες έχουν να κάνουν φυσικά με την υπόθεση την οποία χειρίζεται. Αυτές οι σκέψεις αφορούν μία τεράστια γκάμα πραγμάτων (από σκέψεις για το ποιο μπορεί να είναι το password για μια βαλίτσα μέχρι την πεποίθηση του για το τι πρέπει να κάνει μετά) και ο παίκτης μπορεί να τις διαχειριστεί σαν «αντικείμενα».