Diamonds in the Rough

Το Diamonds in the Rough είναι δημιούργημα – ή μάλλον παιδί – του Άλκη Πολυράκη και είναι το δεύτερο adventure που κυκλοφορεί, μετά το freeware Other Words. O Άλκης έφτιαχνε το παιχνίδι εδώ και περίπου δυόμιση χρόνια ενώ ανέλαβε και εξ’ ολοκλήρου την χρηματοδότηση του. Επιπλέον, έκανε τα πάντα σχεδόν μόνος του, πέρα από την μουσική την οποία δημιούργησε ο συνθέτης Νικόλας Σιδερής. Αυτό που πιστεύω ότι έχει μεγάλη σημασία να αναφέρω είναι ότι ο Άλκης επένδυσε πολύ χρόνο και συναίσθημα στο συγκεκριμένο project, κάτι το οποίο είναι εμφανές από το πόσο προσεγμένος είναι ο τίτλος. Τα κείμενα, το speech, το σενάριο, οι γρίφοι είναι πολύ φροντισμένα και είναι ορατό στον χρήστη το πόσο προσεκτική δουλειά έγινε καθώς τίποτα μέσα στο παιχνίδι δεν είναι αφημένο στην τύχη ή ξεκρέμαστο. Πέρα από κάποια τεχνικά θέματα που ίσως έπρεπε να είχαν προσεχτεί περισσότερο, το Diamonds in the Rough είναι μία ολοκληρωμένη δημιουργία την οποία θα χαρακτήριζα περισσότερο ως έργο αφοσίωσης και τέχνης παρά ψυχρά ως ένα προϊόν.
 
Το σενάριο του παιχνιδιού είναι το πρώτο στοιχείο που κεντρίζει τον παίκτη με την ίντριγκα και την πολυπλοκότητα του. Στο DITR χειριζόμαστε τον 20χρόνο Jason, η ζωή του οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αδιέξοδη και βαρετή. Τα πάντα αλλάζουν όμως όταν τον επισκέπτεται ο W. Hungerton λέγοντας του ότι θέλει να του προσφέρει δουλειά στον οργανισμό στον οποίο είναι πρόεδρος, τον Diamonds in the rough. Ο εν λόγω οργανισμός συγκεντρώνει παιδιά τα οποία διαθέτουν ξεχωριστές ικανότητες, όπως τηλεπάθεια, τηλεκίνηση κλπ, και όπως φαίνεται ο Jason επιλέχθηκε για αυτήν ακριβώς του την ιδιότητα. Τα πάντα αλλάζουν λοιπόν στην ζωή του Jason μιας και μαθαίνει ότι είναι ξεχωριστός και πως επιτέλους βρήκε έναν σκοπό στην ζωή του. Το παιχνίδι ξεκινάει ακριβώς από αυτό το σημείο, δηλαδή από την στιγμή που ο μετακομίζει στην πόλη – κοινότητα της Ditr και αρχίζει να εξασκεί τις ικανότητες του. Τι ακριβώς συμβαίνει εκεί και ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος της Ditr θα τα μάθετε στην πορεία. Είναι προφανές ότι δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τίποτα από την σεναριακή εξέλιξη καθώς αυτή είναι ο πυρήνας και ταυτόχρονα το δυνατό σημείο του τίτλου. Πράγματι το σενάριο είναι εξαιρετικά δουλεμένο, ο τρόπος που αυτό ξεδιπλώνεται είναι πολύ προσεγμένος, με αποτέλεσμα να πρέπει να φτάσετε στο τέλος για να δείτε τι ακριβώς συμβαίνει. Η δουλειά που έγινε σε αυτόν τον τομέα είναι πραγματικά φοβερή και θα βρείτε πολλές φορές τον εαυτό σας να παίζει συνέχεια το παιχνίδι για να βρει απάντηση στα ερωτήματα και στα μυστήρια που βρίσκονται συνεχώς μπροστά σας.
 
Η μεγαλύτερη αδυναμία του παιχνιδιού πιστεύω ότι είναι τα γραφικά του, των οποίων η τεχνοτροπία και η αισθητική τους θυμίζει κακές στιγμές περασμένων δεκαετιών. Ειλικρινά δεν μπορώ να εξηγήσω την προχειρότητα τους μιας και έχουμε δει καλύτερα γραφικά ακόμα και σε freeware amateur games. Ειδικά δε, κάποια sprites άλλων χαρακτήρων πέρα του Jason είναι απαράδεκτα, μοιάζουν σαν να έχουν κοπεί κάποιες ακίνητες φωτογραφίες και να έχουν επικολληθεί με κολάζ επάνω στο backround. Πιθανότατα τα γραφικά έγιναν έτσι λόγω περιορισμού budget αλλά σίγουρα ο συγκεκριμένος τομέας θα έπρεπε να προσεχθεί περισσότερο.
 
Αντίθετα όμως, η μουσική του παιχνιδιού είναι απλά εκπληκτική. Το εκάστοτε θεματικό μοτίβο που παίζει σαν μουσικό χαλί είναι πάντα πολύ όμορφο και αποτυπώνει στην εντέλεια το κλίμα του παιχνιδιού, ενώ ανάλογα με την δράση μεταλλάσσεται κατάλληλα. Έτσι, όταν βρείτε ένα καινούριο στοιχείο θα ακολουθήσει ένα μουσικό κρεσέντο, ενώ όσο προχωράτε το παιχνίδι τα μουσικά θέματα κορυφώνονται ποιοτικά, σε σημείο κάποιες φορές, απλά να κάθομαι και να τα ακούω. Ο συνθέτης της μουσικής έκανε φανταστική δουλειά και του αξίζουν πολλά συγχαρητήρια για αυτό. Το speech του παιχνιδιού κινείται επίσης σε πολύ υψηλά επίπεδα, με αποκορύφωμα την φωνή του Jason που είναι τόσο καλή που έχεις την εντύπωση πως ο ηθοποιός που την ερμηνεύει κατέθεσε όλη την ψυχή σε αυτή. Πρέπει να την ακούσετε για να καταλάβετε τι εννοώ, είναι ίσως από τις καλύτερες φωνητικές αποδόσεις που έχω ακούσει τελευταία. Ειδικά στο φινάλε, ο άνθρωπος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας και συναισθήματος! Και οι υπόλοιπες φωνές των χαρακτήρων όμως είναι πολύ καλές.