Dig, The



Κατασκευαστής: LucasArts Entertainment
Εκδότης: LucasArts Entertainment
Έτος: 1995
Πλατφόρμα: PC / Mac

Το Dig ήταν  ένα παιχνίδι πέρα από τα καθιερωμένα, και σε πολλά σημεία υπήρξε μοναδικό για τη LucasArts. Φήμες λένε ότι κινδύνεψε να μη κυκλοφορήσει ποτέ, μιας και ο σχεδιασμός ξεκίνησε από το 1989, και πέρασε από 3 διαφορετικές φάσεις μέχρι την τελική του μορφή, 6 ολόκληρα χρόνια μετά! Σε αυτή την πορεία εμπλέκονται πολλά μεγάλα ονόματα:  Noah Falstein, Steven Spielberg (που είχε την αρχική ιδέα για ένα επεισόδιο των Amazing Stories), Brian Moriarty, και ο συγγραφέας Orson Scott Card που έγραψε τους διαλόγους (οι δύο τελευταίοι είχαν ξανασυμμετάσχει στο Loom) ενώ κάποια εφφέ έγιναν από την Industrial Light & Magic.
 
Το παιχνίδι ήταν ορόσημο σε κάποια σημεία για τη Lucas: ήταν το μοναδικό παιχνίδι που δεν είχε χιουμοριστικό χαρακτήρα, το μοναδικό 100% επιστημονικής φαντασίας, και το πρώτο που κυκλοφόρησε σε βιβλίο, audiobook αλλά και soundtrack. Σε μια φιλοσοφία που θυμίζει λίγο Star Wars: το παιχνίδι φαίνεται να έχει κάποια κενά, αλλά αυτά τα στοιχεία γίνονται πιο κατανοητά από το βιβλίο και το demo. Προσωπικά λυπάμαι που το franchise έμεινε μόνο εκεί!
 
Σενάριο
 
Αιώνες πριν, σε ένα μακρινό πλανήτη, η κυρίαρχη φυλή του είχε αναπτυχθεί τόσο πολύ που τελικά πειραματιζόταν με την αυτοβελτίωση και την υπέρβαση. Τελικά έφτασαν σε σημείο που τα σώματά τους ίσα που μπορούσαν να χωρέσουν την πνευματική τους δύναμη. Τότε άρχισαν να ερευνούν την πιθανότητα άλλων, ανώτερων κόσμων. Αυτό το σύμπαν, ο "Χωροχρόνος 4" όπως το αποκαλούσαν, δεν ήταν αρκετό έτσι άρχισαν να εξερευνούν το Χωροχρόνο 6, ένα σύμπαν με 3  διαστάσεις του χρόνου.
 
Στο κοντινό μέλλον, ένας αστεροειδής που πλησιάζει επικίνδυνα τη γη εντοπίζεται από ένα αστεροσκοπείο του Βόρνεο. Ο αστεροειδής ονομάζεται Αττίλας και η NASA αποφασίζει να μη τον καταστρέψει (βλ. Armageddon) αλλά να σταθεροποιήσει την τροχιά του. Έτσι η γη θα αποκτούσε δύο φεγγάρια και ένα πολύ βολικό διαστημικό σταθμό! Μια ομάδα 5 ατόμων θα ξεκινούσε για το διάστημα με το διαστημόπλοιο "Ατλαντίς" ώστε να τοποθετηθούν τα κατάλληλα εκρηκτικά στην επιφάνεια του Αττίλα.
 
Επικεφαλής είναι ο βετεράνος αστροναύτης Boston Low, ο γεωλόγος Ludger Brink και (για αδιευκρίνιστους λόγους) η δημοσιογράφος Maggie Robbins, η οποία είναι επίσης διάσημη ως η πιο γλωσσομαθής άνθρωπος του κόσμου. Ο Αττίλας όμως δεν συμπεριφέρεται όπως θα έπρεπε ένας αστεροειδής: τα εκρηκτικά αποδεικνύουν ότι ο Αττίλας είναι κούφιος. Εφόσον αυτή θα ήταν η πρώτη φορά που άνθρωπος θα πλησίαζε αστεροειδή, οι 3 παραπάνω αποφασίζουν να εξερευνήσουν το εσωτερικό όπου ανακαλύπτουν τεχνητά κατασκευάσματα, τα οποία (Αχ αυτή η περιέργεια) και ενεργοποιούν.
 
Ο Αττίλας μεταμορφώνεται σε ένα κρυστάλλινο δωδεκάεδρο και τηλεμεταφέρεται (με τους 3 πρωταγωνιστές πάντα) σε ένα έρημο πλανήτη, ο οποίος (ευτυχώς) κάποτε είχε ζωή. Πέτρινα κατασκευάσματα που θυμίζουν περουβιανή κατασκευή, αρχαία κατεστραμμένα διαστημόπλοια, μηχανισμοί, πόρτες και γέφυρες που εμφανίζονται και ξαναεξαφανίζονται από το πουθενά... αυτό δεν είναι πια διαστημική αποστολή, αλλά αρχαιολογική ανασκαφή (Dig). Ευτυχώς που από τον Αττίλα έχετε κρατήσει το φτυάρι, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στην επίλυση γρίφων!
 
Παίξιμο
 
Ελέγχουμε το βετεράνο αστροναύτη, τον Boston και όπως φανταζόματε, πρέπει να καταλάβετε πάνω κάτω τί έγινε στον πλανήτη, γιατί ερημώθηκε, πώς λειτουργούν τα φανταστικά μηχανήματα, και σε κάποιες περιπτώσεις να μπορέσετε να τα επιδιορθώσετε. Το παιχνίδι όπως αναφέρθηκε δε θυμίζει τόσο τα παιχνίδια της Lucas, αλλά μάλλον Myst και Riven. Παρότι το Riven θα κυκλοφορήσει 2 χρόνια αργότερα. H μεγαλύτερη ομοιότητα ίσως έχει να κάνει με τον αριθμό 5, μιας και στο Dig πρέπει να ανοίξετε 5 πόρτες, να πάτε σε 5 νησιά, να ενεργοποιήσετε 5 εξωγήινα "ματζαφλάρια" και να φτάσετε στο τέλος.
 
Όπως και στο Myst, η interactivity είναι περιορισμένη μιας και δεν υπάρχει έλλογο ον στον ορίζοντα, πέρα από τους 2 συντρόφους. Στην εξερεύνηση όμως θα είστε επί το πλείστον μόνος μιας και οι άλλοι δύο θα ασχοληθούν με άλλα πράγματα. Η Μάγκι θα προσπαθήσει να καταλάβει μια μυστηριώδη γλώσσα, ενώ ο Ludger θα ασχοληθεί με το "μυστικό της ζωής" που ανακάλυψε εκεί.
 
Η αποστολή σας είναι πλέον να αναστήσετε τον πολιτισμό των όντων που κατοικούσαν τον πλανήτη γιατί μόνο αυτά μπορούν να σας στείλουν πίσω στη Γη. Στην εξερεύνηση σας οδηγούν περιστασιακά κάτι μυστηριώδεις φασματικές μορφές που δεν ξέρετε όμως τί είναι και αν θέλουν το καλό σας
 
Το αίσθημα του μυστηρίου, της μοναξιάς, της ερήμωσης, του βάρους των αιώνων, είναι πολύ έντονα, και σε αυτό βοηθάει η εκπληκτική "διαστημική" μουσική και τα θεαματικά σκηνικά. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο του παιχνιδιού είναι οι εκτενείς και ρεαλιστικοί διάλογοι του Card, που έχουν οι τρεις χαρακτήρες. Δεδομένης της δύσκολης κατάστασης που βρίσκονται είναι λογικό να εξετάζουν όλες τις πιθανότητες πριν κάνουν κάτι. Για παράδειγμα μόλις φτάσουν στον πλανήτη, υπάρχει ένας μακρύς διάλογος που περιλαμβάνει ανησυχίες για το αν πρέπει να βγάλουν τις κάσκες, λαμβάνοντας υπόψη ότι ακόμα και αν είναι μολυσμένη η ατμόσφαιρα, τα βλαβερά στοιχεία δε θα είναι προσαρμοσμένα στον ανθρώπινο οργανισμό(!!). Πολλοί βέβαια θα τα βρουν ενοχλητικά και βαρετά όλα αυτά, αλλά όπως πάντα υπάρχει δυνατότητα προσπέρασης των διαλόγων.



Βαθμολογία

9

Υπέρ

Σενάριο και διάλογοι
Μουσική
Εφφέ, Animation
Όμορφα γραφικά και χρωματισμοί

Κατά

Πολύ λίγο χιούμορ
Μακροσκελείς διάλογοι
Χαμηλή ανάλυση γραφικών και ήχου

Screenshots: Dig, The

Απαιτήσεις

486DX2 66 MHz
DOS 6.0 or Higher
8 MB RAM
2X CD-ROM Drive (MPC Level 2 Required)
1 MB of Free Hard Drive Space
256 Color VGA Video Card (VLB or PCI Bus Required)
Sound Blaster, Sound Blaster Pro, Sound Blaster 16, AWE 32, Pro Audio Spectrum, Ensonig Soundscape, Gravis Ultrasound and 100% Compatible Sound Cards
Microsoft Mouse or 100% Compatible




Πολύ λίγο χιούμορ...; To The Dig είναι.

Δεν με πείραξαν ποτέ *καλογραμμένοι* μακροσκελείς διάλογοι.

Δεν καταλαβαίνω πως η ανάλυση ενός game θεωρείται μειονέκτημα, δεδομένου ότι την εποχή που κυκλοφόρησε αυτές ήταν οι αναλύσεις που παίζανε (ok είχαν ξεκινήσει ήδη και πιο υψηλές αλλά δεν ήταν και εκτός εποχής). Επίσης τι εννοείς "χαμηλή ανάλυση ήχου";