Dracula 3 : The Path of The Dragon

Είναι αλήθεια ότι μέσα από τα παιχνίδια της εταιρίας Kheops έχουμε ταξιδέψει στο χώρο και στο χρόνο. Έχουμε περιπλανηθεί στο διάστημα, σε χαμένα νησιά, σε προϊστορικές εποχές, στην αρχαιότητα αλλά και στον μεσαίωνα ενώ έχουμε συναντήσει από προϊστορικούς ανθρώπους μέχρι τον Da Vinci, τη Κλεοπάτρα, το Νοστράδαμο και τόσους πολλούς ακόμη. Επίσης πρέπει να παραδεχτούμε, όσοι τουλάχιστον έχουμε παίξει τη πλειοψηφία των παιχνιδιών της, ότι δυστυχώς ή ευτυχώς, όλα ανεξαρτήτως εποχής και περιβάλλοντος διαπνέονται πάντα από μια ‘light’ και ‘απροβλημάτιστη’ για τον παίκτη ατμόσφαιρα. Όταν άκουσα λοιπόν, ότι το επόμενο πόνημά της θα πραγματευόταν τη προσωπικότητα του κόμη Δράκουλα στη Ρουμανία, ήμουν επιφυλακτική για το πως θα μπορούσε να ανταπεξέλθει στο βαμπιρικό θέμα που από τη φύση του είναι ζοφερό και σκοτεινό. Κι όμως η Kheops τα κατάφερε, γιατί το Dracula 3, The path of the Dragon με την υπόθεσή του και την ατμόσφαιρά του έρχεται να ισορροπήσει τις μέχρι τώρα λουστραρισμένες, ‘ελαφρές’ δημιουργίες. Ας τα δούμε όμως πιο αναλυτικά.
 
Το παιχνίδι είναι πρώτου προσώπου και εμείς χειριζόμαστε τον Arno Moriani, έναν φιλόδοξο, νεαρό ιερέα του Βατικανού. Ο Moriani αποστέλλεται στο Βλαντοβίστε της Ρουμανίας για να διερευνήσει τη ζωή της πρόσφατα αποθανούσας γιατρού του χωριού, Martha Calugarul. Η συγκεκριμένη γιατρός διέπρεψε εν ζωή με τη κοινωνική προσφορά της και τις έρευνες της πάνω στις διάφορες ανωμαλίες του αίματος και άφησε τόσο έντονο αποτύπωμα στο χωριό με αποτέλεσμα το Βατικανό να σκέφτεται σοβαρά το ενδεχόμενο αγιοποίησής της. Τα πράγματα αλλάζουν πορεία όταν πλησιάζει τον Moriani ένας δημοσιογράφος και του αποκαλύπτει την αλληλογραφία που είχε ανταλλάξει με τη γιατρό λίγο πριν πεθάνει, ανάμεσα στην οποία και στοιχεία για ένα είδος πρωτοφανούς ανωμαλίας του αίματος. Πάρα πολύ γρήγορα ο ιερέας αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα στο χωριό δεν κυλούν πολύ φυσιολογικά και ότι ο θάνατος της γιατρού περιβάλλεται αν μη τι άλλο από μυστηριώδεις συνθήκες. Πλέον η έρευνά του αλλάζει αντικείμενο και με τις ευλογίες του Βατικανού παίρνει μια πολύ σκοτεινή και επικίνδυνη τροπή.
 
Δεδομένου του εμπορικού του θέματος, η Kheops αυτή τη φορά όφειλε να δώσει ιδιαίτερη βάση στον τομέα της υπόθεσης. Οι σεναριογράφοι δεν απέκλιναν από τη συνήθη τακτική να χτίζουν μια υπόθεση γύρω από ένα γνωστό πρόσωπο, χωρίς να είναι το πρόσωπο αυτό ο βασικός ήρωας του παιχνιδιού, έτσι και στο συγκεκριμένο παιχνίδι, δράκουλα ακούμε και δράκουλα δεν βλέπουμε. Το γεγονός αυτό όμως αντί να αποθαρρύνει, συνδράμει ουσιαστικά στην ατμόσφαιρα του παιχνιδιού καθώς δημιουργεί στον παίκτη έντονα την αγωνία και την ανυπομονησία ότι από στιγμή σε στιγμή κάτι θα δει και θα πεταχθεί από τη καρέκλα του, κάποια πόρτα θα ανοίξει, σε κάποια γωνία θα στρίψει και θα δει κάτι τρομακτικό. Παράλληλα οι σεναριογράφοι ενέταξαν στο σενάριο και το τρικ μυθοπλασία-αλήθεια, τοποθετώντας κάποια από τα γεγονότα του παιχνιδιού προ του γνωστού βιβλίου του Bram Stoker έτσι ώστε να φαίνεται ότι ο γνωστός συγγραφέας εμπνεύστηκε από αυτά αλλά και ότι στην ουσία το έργο του βασίζεται σε αυτά. Ο Bram Stoker άλλαξε απλά τα ονόματα, τις τοποθεσίες αλλά και την καταγωγή των ηρώων και έγραψε το πασίγνωστο σε όλους μας έργο. Και αν κάποιοι δεν το έχουν διαβάσει η Kheops φρόντισε να το συμπεριλάβει στο inventory του παιχνιδιού ως βιβλίο που κουβαλάει ο Moriani και ανά πάσα ώρα και στιγμή ο παίχτης μπορεί να ανατρέξει σε αυτό!
 
Το interface του Dracula, είναι το γνωστό, γνωστότατο interface της Kheops. Το αγαπάμε όσες φορές και να το δούμε στα παιχνίδια της. Είναι λειτουργικό, εύχρηστο και όμορφο. Κινούμαστε με το ωραιότατο 360ο περιστροφής βελάκι, συλλέγουμε αντικείμενα με το χεράκι και πραγματοποιούμε ενέργειες όταν εμφανίζεται το σημαδάκι σε σχήμα γρανάζι. Με δεξί κλικ ανοίγει η ‘τσέπη’ μας η οποία περιέχει το menu, το inventory, τα documents, τα dialogues και τα objectives. Στο menu υπάρχουν οι βασικές λειτουργικές εντολές όπως save, load, quit κτλ ενώ στο inventory τοποθετούνται τα αντικείμενα που συλλέγουμε. Στο dialogues καταχωρούνται όλες οι συζητήσεις μας, πράγμα αρκετά χρήσιμο καθώς όταν ανοίγει ένα dialogue tree με ερωτήσεις προς συζήτηση, ο ήρωας δεν επαναλαμβάνει ηχητικά την ερώτηση, στοιχείο που μπορεί να προκαλέσει δυσφορία σε παίχτες όπως εγώ που πολλές φορές κινούμαι με κεκτημένη ταχύτητα και επιλέγω κάποια ερώτηση χωρίς να τη διαβάσω στηριζόμενη στην ηχητική της επανάληψη.
 
Το objectives είναι ενός είδους ‘to do list’ καθώς πολύ τακτικά ενημερώνεται με το τι πρέπει να κάνουμε στη συνέχεια, είναι όμως σε τέτοιο βαθμό αναλυτικό που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως walkthrough. Τέλος, στα documents καταχωρείται ό,τι διαβάζεται από επιστολές, συνταγές, αποκόμματα κτλ, όπως επίσης στα documents ενυπάρχει, όπως προείπα, το βιβλίο του Bram Stoker αλλά και το βασικό ανάγνωσμα του κεντρικού μας ήρωα που ας μη ξεχνάμε ότι είναι ιερέας. Ο λόγος για την Βίβλο που διαφημίστηκε ως καινοτόμο feature στο συγκεκριμένο παιχνίδι αλλά ομολογουμένως χρησιμοποιήθηκε κάπως ατυχώς. Σε τακτά χρονικά διαστήματα και αναλόγως των περιστάσεων, ο Moriani ανατρέχει στη Βίβλο για να την συμβουλευτεί. Υποθετικά το κομμάτι που διαβάζει κάθε φορά ανταποκρίνεται στα τεκταινόμενα και του δίνει στοιχεία για το πώς να προχωρήσει στην υπόθεση. Επί του πρακτέου όμως τα αποσπάσματα που διαβάζει δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην δράση αλλά ούτε και στην ατμόσφαιρα. Ή τουλάχιστον εγώ δεν το’πιασα. :-) Για να είμαι δίκαιη όμως πρόκειται για ένα ολόκληρο βιβλίο το οποίο ενυπάρχει στα documents, στα οποία αν προσθέσουμε και το Dracula του Bram Stoker, πρέπει να αναγνωρίσουμε στην Kheops ότι πήραμε ένα παιχνίδι και μαζί πήραμε και δυο βιβλία…