Exchange student Εpisode 2: Point Club, The

Το The exchange student, point club είναι το δεύτερο επεισόδιο της σειράς the exchange student. Επεισόδιο λοιπόν, και ως επεισόδιο φέρει και χαρακτηριστικά αυτών, όπως είναι η περιορισμένη διάρκεια, ένα βασικό καστ χαρακτήρων που διατηρείται ανά τα επεισόδια και μια ευδιάκριτη συνέχεια στην υπόθεση. Ευδιάκριτη από τη μία, καθόλου δεσμευτική από την άλλη που σημαίνει ότι για να παίξετε το συγκεκριμένο παιχνίδι, δεν είναι απαραίτητο να έχετε παίξει το πρώτο καθώς έκαστο διακρίνεται από αυτοτέλεια. Εγώ ωστόσο θα το πρότεινα σε κάθε περίπτωση για να έχετε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα και να μπορέσετε πιο εύκολα να κατανοήσετε ατάκες και να συμμετέχετε στο κλίμα που επικρατεί.
 
Το TES 2 ξεκινάει λοιπόν με μια ανακεφαλαιωτική intro όλου του πρώτου επεισοδίου. Βλέπουμε τον κεντρικό ήρωα του παιχνιδιού, τον Ιταλό Emilio Carboni να αποφασίζει μετά από έντονη παρότρυνση καλοθελητή φίλου του να δηλώσει συμμετοχή στο Erasmus για Σουηδία με απώτερο σκοπό την εκπαίδευση…στον έρωτα. Με την άφιξή του στη σκανδιναβική χώρα, ο Emilio γνωρίζει τους συγκατοίκους του στην εστία, ανάμεσα στους οποίους και δυο μποέμ Ισπανούς που του γνωστοποιούν την ύπαρξη μιας λέσχης θρύλου στον χώρο του πανεπιστημίου, της λεγόμενης λέσχης των πόντων. Οι συμμετέχοντες σε αυτή, κάθε φορά που φιλάνε μια κοπέλα ή έχουν ερωτική σχέση, κερδίζουν από ένα πόντο. Αυτός που στο τέλος της χρονιάς θα έχει κερδίσει τους περισσότερους πόντους θα αναδειχθεί 'lover of the year'. Για να μπορέσει όμως κάποιος να γίνει μέλος στο point club πρέπει να περάσει συγκεκριμένες και καθόλου έγκριτες δοκιμασίες, καθώς όμως τέτοιες προκλήσεις ο Emilio τις τρώει για πρωινό, ξεκινάει το δεύτερο επεισόδιο.
 
Η υπόθεση απλή, ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη κυρίως όμως, θα έλεγα, καλή βάση για να ξετυλιχθούν οι ξεκαρδιστικές περιπέτειες του Emilio. Καταλαβαίνετε πως ένας Μεσόγειος φοιτητής στη νομοκρατούμενη Σουηδία είναι ένα θέμα. Ένας Μεσόγειος εραστής όμως στη αυστηρά νομοκρατούμενη Σουηδία είναι μια εντελώς άλλη ιστορία με τραγελαφικές προεκτάσεις. Πραγματικά το The exchange student είναι εγγύηση γέλιου. Γέλιο άφθονο, αβίαστο και πρωτότυπο. Σε αυτό οπωσδήποτε συνέβαλλε το σενάριο το οποίο ξεχειλίζει από μια νεανική, φρέσκια αλλά και κριτική ματιά ταυτόχρονα για τις "συνήθειες" τις σημερινής φοιτητικής νεολαίας. Το χιουμοριστικό στοιχείο πηγάζει τόσο από τις ατάκες που πέφτουν σωρηδόν αλλά και από τις καταστάσεις που διαδραματίζονται. Μπορεί ο Emilio να είναι Ιταλός αλλά una faccia una razza συνηθίζουν να λένε οι γείτονες και στη προκειμένη δεν πέφτουν έξω. Είμαι σίγουρη ότι αν εξαιρέσετε τα χαρακτηριστικά της καρικατούρας, ο συμπαθέστατος Emilio όλο και κάποιον θα σας θυμίζει από τα εγχώρια εδάφη, οι περιπέτειές του δε έχουν αυτή την ωραία ‘αθωότητα’ που διακρίνει ενίοτε τις φοιτητοκαταστάσεις και θα σας κάνει να νιώσετε οικειότητα προς τα τεκταινόμενα.
 
Kάτι που θέλω να προσθέσω ως υπέρ σεναρίου/υπόθεσης είναι ότι έχοντας παίξει και το πρώτο επεισόδιο διέκρινα μια σταθερότητα στη ροή, το ύφος αλλά και την γενικότερη απόδοση που μαρτυράει ότι υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σενάριο που έχει κοπεί σε 'κομμάτια' προκειμένου να πραγματωθούν τα επεισόδια. Οπότε όσοι έχετε παίξει το πρώτο επεισόδιο προ πολλού μην ανησυχείτε καθόλου καθώς όχι μόνο θα εγκλιματιστείτε γρήγορα και ομαλά, αλλά θα νιώσετε σαν να μη πέρασε μια μέρα ενώ όσοι ξεκινάτε τώρα και με τα δυο επεισόδια θα έχετε την αίσθηση ότι παίζετε ένα 'ακέραιο' adventure.