Το The Beast Within αποτέλεσε τον πρώτο τίτλο που έπαιξα από τη σειρά Garbriel Knight, την περίοδο που μάλιστα είχε πρωτοβγεί, και μπορώ με άνεση να πω ότι πρόκειται για έναν τίτλο που δε με απογοήτευσε σε κανένα (εντάξει η μνήμη είναι επιλεκτική άρα και όχι 100% αξιόπιστη) σημείο, ίσως επειδή είμαι φίλος του κινηματογράφου και επειδή ανήκει στα παιχνίδια της κατηγορίας FMV (Full Motion Video), όπου οι ηθοποιοί κινηματογραφούνται σε Blue (ή Green) screen, και κατόπιν το σκηνικό ή τα γραφικά τοποθετούνται γύρω τους, όπως δηλαδή γίνεται και με τις σύγχρονες κινηματογραφικές παραγωγές.
Επρόκειτο για μια εξαιρετική δουλειά που ελάχιστα είχε να ζηλέψει από πολλές ταινίες αντίστοιχου περιεχομένου, και που μάλιστα σε ορισμένα σημεία δίδασκε στους υπόλοιπους πώς να ΜΗΝ γράφουν φτηνιάρικες ιστορίες. Point & Click δίχως να αισθάνεστε την ανάγκη να ξεριζώσετε τα μαλλιά σας από τα νεύρα που προξενεί το κλασσικό σε όλους μας pixel hunting. Μιας και έπαιξα το Sins Of The Fathers πρόσφατα αποφάσισα να το ξαναπαίξω πάλι, όχι τόσο για να λύσω τους γρίφους αλλά περισσότερο για να θυμηθώ και πάλι την ιστορία του, μιας και το σημαντικό σε ένα adventure είναι η ιστορία και όχι οι γρίφοι του.
Για τη γενικότερη δουλειά που έχει γίνει στο παιχνίδι τι να πω; Πως ίσως κανένα από τα παιχνίδια τα οποία κυκλοφόρησαν έκτοτε δεν έχουν δουλευτεί τόσο πολύ; Θα μπορούσε να είναι και αλήθεια! Σκηνοθεσία, ιστορία, μουσική καθιστούν τον τίτλο ξεχωριστό έναντι όλων των προηγουμένων παιχνιδιών της Sierra αλλά και μεταξύ πάρα πολλών άλλων που έκαναν χρήση των ίδιων τεχνικών, ή και παραπλήσιων, στην αφήγηση μιας ιστορίας.
Η ιστορία λαμβάνει χώρα στη Βαυαρία της Γερμανίας, στην έδρα των Shattenjaggers, και ξεκινάμε βρίσκοντας τον Gabriel στο γραφείο του, στο κάστρο των Ritters (Schloss Ritter) στο Rittersburg, όπου (κλασσικός Gabriel) συναντά δυσκολίες στην ανεύρεση ιδεών για το επόμενο βιβλίο του [δεν γίνεται να είναι όλοι οι συγγραφείς σαν τον μάγο των ιδεών και του μπλα μπλά (Stephen King) ;-)]. Όπως μαθαίνουμε το The Voodoo Murders έχει γίνει Bestseller! Μέσα στη νύχτα μια μικρή ομάδα ανθρώπων από το χωρίο κατευθύνεται προς το κάστρο. H Gerde (αν έχετε παίξει το πρώτο GK, καμία σχέση, πολύ καλύτερη) του ζητά να μιλήσει μαζί τους, κι εκείνος θέλοντας και μη βγαίνει έξω, για να συναντηθεί μαζί τους. Εκεί του αναφέρουν σχετικά με την κόρη ενός από τους συγχωριανούς που χάθηκε, όταν δέχθηκε επίθεση από λύκο, παίζοντας έξω από το σπίτι τους... Χεχε! Καλή αρχή.
Στο παιχνίδι ανάλογα με το κεφάλαιο και τις σεναριακές ανάγκες της ιστορίας θα κληθείτε να αναλάβετε τον ρόλο του Gabriel ή της Grace [σε μερικά σημεία μόνο grace δεν έχει σε ό,τι κάνει αλλά «ωριμάζει» όσο μπαίνουμε βαθύτερα ] με σκοπό την συγκέντρωση των απαιτούμενων clues ώστε να προωθηθεί η ιστορία. Από έναν σημείο του παιχνιδιού και μετά θα συνυπάρχουν και οι δυο χαρακτήρες στην ίδια τοποθεσία αλλά και πάλι εσείς θα χειρίζεστε μόνο τον έναν από τους δύο χαρακτήρες.
Ο Gabriel ως προστάτης τους και κάτοχος πλέον του τίτλου των Schattenjaggers τον οποίο δέχθηκε κατόπιν του θανάτου του θείου του, Wolfgang, αναλαμβάνει να δώσει τη λύση στο μυστήριο, μαχόμενος το κακό, και προστατεύοντας τους αδυνάτους. Κλισέ θυμίζει θα μου πει κάποιος, αλλά θα απαντήσω «κλισέ με υπέροχη πλοκή». Ουσιαστικά ελάχιστες βασικές μορφές ιστορίας υπάρχουν, συνεπώς είναι δύσκολο να ανακαλυφθεί κάτι το τόσο διαφορετικό τόσο στην βασική ιστορία όσο και στην αφηγηματική αντιμετώπιση της Jane Jensen. Σταματώ εδώ την αναφορά μου γιατί θα αναγκαστώ να πω πολλά spoiler (ή θα μου ξεφύγουν δίχως να το καταλάβω) που ίσως να καταστρέψουν την αίσθηση αγωνίας και μυστηρίου που διαρρέει την ιστορία.
