Gabriel Knight: Sins Of The Fathers

Ένα παιχνίδι το οποίο δεν είχα παίξει ποτέ πριν εξαιτίας του γεγονότος πως βασιζόταν σε ένα θέμα που ελάχιστα με ενδιέφερε, το Voodoo, και ουσιαστικά η γνώμη για αυτό το θέμα δεν άλλαξε. Ωστόσο, τελικά παίζοντάς το ανακάλυψα πως εν μέρει είχα άδικο, διότι πρόκειται για να ένα εξαιρετικό δείγμα των adventures. Το Point & Click σε όλο του το μεγαλείο.
 
Ο Gabriel Knight ως χαρακτήρας είναι ένας νεαρός συγγραφέας ο οποίος ερευνά ορισμένες δολοφονίες που σχετίζονται με τελετουργικά Voodoo στην ευρύτερη περιοχή της Νέας Ορλεάνης, η οποία έχει μια σχετικά ιδιόρρυθμη ιστορία όσον αφορά το κεντρικό θέμα του παιχνιδιού αλλά και σε μια πιο εσωτερική αναζήτηση σχετικά με το παρελθόν του και τις προοπτικές του μέλλοντος του. Στο ξεκίνημα του παιχνιδιού μαθαίνουμε πως απά τη στιγμή που άρχισε να ασχολείται με το ζήτημα αλλόκοτοι εφιάλτες άρχισαν να στοιχειώνουν τα όνειρα του. Η Grace Nakimura, υπάλληλος του και ερευνήτρια στο βιβλιοπωλείο St George Books, το οποίο του ανήκει θα του προσφέρει τη βοήθεια της και τις "φιλικές" (πολύ κατσάδα, ούτε παντρεμένοι να ήταν!) προτροπές της να τα παρατήσει καθ’ όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Η γιαγιά του Gabriel (οικογενειακό παιχνίδι), o φίλος του ντετέκτιβ Mosely, η μυστηριώδης και αιθέρια Gerde, αλλά και πολλοί άλλοι χαρακτήρες θα σας οδηγήσουν μέσα από την καλοδουλεμένη ιστορία σε ένα τρομακτικό μυστηριώδη κόσμο από φόνους, τελετουργικό Voodoo, και απροσδόκητες και παράδοξες ανακαλύψεις τόσο για τον ίδιο τον ήρωα μας όσο και για όσους τον περιτριγυρίζουν.
 
Από το intro του παιχνιδιού διαφαίνονται ορισμένα από τα μελλούμενα, αλλά και η κινηματογραφική πλέον προσέγγιση της ιστορίας που επεδίωξε η δημιουργός του και που τελικά επηρέασε πολλούς από εμάς στις προτιμήσεις μας για το είδος αυτό [αν και κάποιοι πρώτα είδαν τα μεταγενέστερα και κατόπιν επέστρεψαν να δουν τα δειλά πρώτα βήματα της δημιουργίας του θρύλου του GK και της μαμάς του, της Jane Jensen]. Κάποιος παρακολουθεί μια τελετουργική, κατά τα φαινόμενα, φωτιά που καίει αγριεμένα, μια γυναίκα που μεταμορφώνεται σε τίγρη, το έμβλημα των Schattenjaggers ματωμένο και εν συνεχεία το γραφείο του Gabriel σε μια ταχύτατη, όμορφη και κινηματογραφική καθαρά διαδοχή, πίσω στον αρχικό χαρακτήρα με έναν φίδι να τυλίγει το λαιμό του, πάλι ζουμ στο γραφείο, ένας κρεμασμένος, ζουμ... ξύπνημα από τον εφιάλτη ή ίσως και στον εφιάλτη [για όσους έχουν δει το Jacob's Lader]. Και εκεί πέφτουν τίτλοι αρχής [ok, τα γνωστά κατεβατά των ονομάτων που όλοι σας λατρεύετε]! Ένας άδειος δρόμος, μια μηχανή παρκαρισμένη έξω από το βιβλιοπωλείο και η νυχτερινή σιωπή που σπάζει μονάχα από το τραγούδι των νυχτερινών εντόμων [εγώ πάντως δεν ξέρω πια είναι αυτά, αλλά τζίτζικες μόνο τα μεσημέρια ακούω εδώ πέρα ;-)]. Καλωσορίσατε στη Νέα Ορλεάνη όπου μια κούκλα voodoo δεν είναι απλά σουβενίρ και όπου τα μυστικά δεν είναι ποτέ αθώα! [κοιτάζει το αναμνηστικό δώρο από τη Νέα Ορλεάνη και μετράει τις καρφίτσες πάνω του... --Λες;;;
 
Η Jane Jensen μέσα από τον τίτλο αυτό μας προσφέρει μια γεύση του τι να περιμένουμε από τούς επόμενους τίτλους της σειράς. Και πρόκειται για μια εξαιρετική γεύση που συνδυάζει καθετί με αριστοτεχνικό τρόπο. Το τόλμημα της στην περίπτωση του GK: SotF ήταν να μας αφηγηθεί μια κάπως βαθύτερη ιστορία με τρόπο τέτοιο ώστε όσοι θέλουν ένα παιχνίδι να το παίξουν αλλά κι όσοι ήθελαν μια καλοειπωμένη ιστορία να την έχουν κι αυτοί [εντάξει μικροί συμβιβασμοί έγιναν και για τις δυο πλευρές].. Ωστόσο κι έτσι κάποιοι γρίφοι ή τα εφιαλτικά για πολλούς action sequenses υπήρχαν κι εδώ!