Το 1992 η τότε LucasFilm Games (σημερινή LucasArts) είχε ήδη εδραιώσει την θέση της στην αγορά των adventures με κορυφαίους τίτλους όπως Maniac Mansion, Zak McKraken, τα Monkey Island, Indiana Jones & The Last Crusade, το ανεπανάληπτο Loom διατηρώντας το σκεπτικό «λίγα παιχνίδια αλλά καλά», σε αντίθεση με την άλλη κραταιά δύναμη του χώρου Sierra η οποία μας βομβάρδιζε συνεχώς με τίτλους πολλοί εκ των οποίων ήταν αμφίβολης ποιότητας αλλά και υπέφεραν από αρκετά bugs, ένδειξη ότι η προαναφερθείσα εταιρία ενδιαφερόταν περισσότερο για την ποσότητα παρά για την ποιότητα των παιχνιδιών της.
Tο επόμενο χτύπημα της (χαϊδευτικά) Lucas όμως δεν το περίμενε κανείς, αφού το νέο της adventure όχι μόνο χρησιμοποίησε ένα προσφιλές license της εταιρίας αλλά δεν βασιζόταν σε κάποιο ήδη έτοιμο σενάριο της δημοφιλούς κινηματογραφικής σειράς αλλά προσέφερε μια εντελώς νέα, πρωτότυπη περιπέτεια που έφερνε τον Indy στην Χαμένη Ατλαντίδα, αντιμέτωπος με τους κλασσικούς ναζί οι οποίοι προσπαθούσαν να καπηλεύσουν τα μυστικά της για να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Το σενάριο του παιχνιδιού είναι απλά κορυφαίο και απορώ γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε από την μητρική εταιρεία για την επόμενη ταινία του συμπαθούς χαρακτήρα.
Στα του παιχνιδιού τώρα, για μια ακόμα φορά στεκόμαστε με το στόμα ανοιχτό μπροστά στο δημιούργημα των Hal Barwood και Noah Falstein. Oι άνθρωποι αυτού κατάφεραν να δημιουργήσει ένα adventure που όλα τα στοιχεία του συμβάλουν για να χαρακτηριστεί ως ανεπανάληπτη gaming εμπειρία. Η σεναριακή του εξέλιξη είναι καταιγιστική και ταυτόχρονα υπέροχα ομαλή με αποτέλεσμα τίποτα να μη μένει ξεκρέμαστο και να δίνει μια αίσθηση πληρότητας στον χρήστη. Οι γρίφοι του, νευραλγικός τομέας κάθε adventure game που σέβεται τουλάχιστον τον εαυτό του, είναι απόλυτα λογικοί και κατανοήσιμοι κάνοντας τον παίχτη πολλές φορές να σκέφτεται όπως θα σκεφτόταν ο Indy στην προκειμένη περίπτωση. Σε αυτό βέβαια συμβάλλει και το σενάριο του παιχνιδιού που πραγματικά τα έχει όλα: Αναζήτηση στοιχείων για την χαμένη και μυθική πόλη της Ατλαντίδα, επίσκεψη σε πολλά εξωτικά μέρη για την συλλογή αυτών των στοιχείων (μέσα στα οποία είναι και η Κρήτη), και τέλος επαφή με την ίδια την Ατλαντίδα όπου παρουσιάζονται πολλά ενδιαφέροντα δεδομένα που αφορούν τον μυστηριώδη αυτό πολιτισμό όπως η χαμένη τεχνολογία, η αναπτυξιακή διάρθρωση της και γενικά μια σφαιρική άποψη της δομικής της λειτουργίας μιας κοινωνίας που ακόμα απασχολεί τους μελετητές. Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται από το παιχνίδι είναι φυσικά στο μεγαλύτερο μέρος τους φανταστικά αλλά αυτό δεν αφαιρεί στο ελάχιστο την γοητεία που αποπνέει ο τίτλος.
Η δομή του παιχνιδιού είναι απλά εκπληκτική. Χειρίζεσαι φυσικά τον ίδιο τον Indy του οποίου του δίνεται η κλασσική αποστολή να εντοπίσει ένα αρχαίο άγαλμα. Σύντομα όμως αντιλαμβάνεται ότι τα πράγματα είναι περισσότερο πολύπλοκα από όσο φαίνονται. Το ταξίδι του μυστηρίου λοιπόν ξεκινάει, έχοντας πολύτιμο βοηθό την Sophia Hapgood, μία μέντιουμ - αρχαιολόγο (!). Η τελευταία είναι ίσως η αγαπημένη μου συνεργάτιδα - ερωμένη του Indiana, ακόμα περισσότερο και από τις διάφορες γυναικείες περσόνες που έχουν εμφανιστεί στις ταινίες με τον συγκεκριμένο ήρωα. Ο χαρακτήρας, η εξυπνάδα αλλά και το χιούμορ της είναι απλά μοναδικά ενώ και η χημεία της με τον ήρωα μας σχεδόν απόλυτη. Πραγματικά απόλαυσα κάθε ατάκα και σχόλιο της στον έπακρο βαθμό. Είναι πραγματικά κρίμα που δεν είδαμε ποτέ άλλωτε την Sophia σαν χαρακτήρε, είτε σε παιχνίδι είτε σε κινηματογραφική ταινία. Είμαι πολύ περίεργος ποια γυναίκα ηθοποιός θα επιλεγόταν για να την ενσαρκώσει.
Indiana Jones and the Fate of Atlantis
Αναρτήθηκε από Elessar, 21/01/2005
Κατασκευαστής:
Lucasarts
Εκδότης:
Lucasarts
Έτος:
1992
Πλατφόρμα:
PC, Amiga, Atari ST
Εκπληκτικός σχεδιασμός δράσης
Τεράστια ποικιλία γρίφων
3 εναλλακτικές διαδρομές
Η Sophia
Εξαιρετικά γραφικά και ήχος ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα
Απολύτως τίποτα.
Screenshots:
Athlon
- Login to post comments