Lost Crown, a ghost hunting Adventure, The

Είμαι ας πούμε, ευγενικά, θετικά προκατειλημμένη για τον Boakes. Μετά το αξιόλογο κατ’ εμέ Dark Fall που το’χω παίξει πολλάκις, μπαίνω στη σελίδα του, διαβάζω το blog του, ψάχνω νέα κτλ. Όπως είναι επόμενο ήμουν αρκετά περίεργη για το νέο του παιχνίδι, για το οποίο απ’ ότι διάβαζα, έκανε πολύμηνη έρευνα, συγκέντρωνε στοιχεία, επισκεπτόταν μέρη και γενικά ετοίμαζε με μεγάλο ενδιαφέρον, κόπο και μεράκι. Όταν έλαβα το παιχνίδι χάρηκα πάρα πολύ. Όταν το τελείωσα χάρηκα επίσης. Όσο για τα ενδιάμεσα ένα είναι σίγουρο, ότι φέτος δεν πρέπει να έχουμε παράπονα από adventure τρόμου γιατί την τρομάρα μας τη πήραμε σε γερή δόση!!!
 
Η υπόθεση ειδικά στην αρχή είναι κάτι το ακατανόητο. Υπάρχουν κάποια στοιχεία ωστόσο που φαίνονται, επαναλαμβάνω φαίνονται, να είναι βάσιμα. Καταρχήν είσαι ο Nigel Danvers, ο φοιτητής που έκανε τη διατριβή του πάνω στα paranormal φαινόμενα στο ξενοδοχείο του Dark Fall. Από μια εισαγωγική intro μαθαίνουμε ότι έχοντας υποκλέψει απόρρητα στοιχεία από την εταιρεία που εργάζεσαι, τη Hadden Industries, παίρνεις το πρώτο τρένο που βρίσκεις και αποβιβάζεσαι στη βαλτώδη και μουντή περιοχή του Saxton. Τώρα το τι δουλειά έχεις εσύ εκεί, ποιοι ακριβώς μένουν εκεί, τι έχει συμβεί εκεί και κυρίως πότε διαδραματίζεται το εκεί, φοβάμαι πως δεν αποκαλύπτεται παρά μόνο στο τέλος. Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού θα περιπλανηθείτε σε πάρα πολλά μέρη μέχρι να ξεδιαλύνετε το τι ακριβώς έχει συμβεί. Και μη περιμένετε μια ευχάριστη περιπλάνηση γιατί το μενού περιλαμβάνει εκτός των άλλων κρύπτες, νεκροταφεία, εγκαταλελειμμένες εκκλησίες, σπηλιές και άλλα κλασικά θριλερίστικα αξιοθέατα by night. Στην υπόθεση εμπλέκεται και η Hadden Industries, η εταιρεία που χρηματοδοτεί περίεργους τύπους σαν και εσάς για να κάνουν τις εξίσου περίεργες έρευνες τους όπως επίσης και τους εφοδιάζει με αξιόλογα gadgetάκια που διευκολύνουν το κυνήγι των φαντασμάτων. Τέλος, όπως προϊδεάζει και ο τίτλος, κάπου, κάπως εμπλέκεται και ένα χαμένο στους αιώνες στέμμα-θησαυρός, τοπικός θρύλος του Saxton, το οποίο είναι δεμένο άρρηκτα με σκοτεινές δυνάμεις.
 
Όλα τα ανωτέρω όσο ασύνδετα και αν φαίνονται καταφέρνουν να συνθέσουν δυο από τους στυλοβάτες του Lost Crown. Πρώτον μια άκρως ενδιαφέρουσα υπόθεση που δεν θα σας αφήσει να ησυχάσετε παρά μόνο αφού ολοκληρώσετε το παιχνίδι. Και απλά να προειδοποιήσω πως θα αργήσετε να ησυχάσετε γιατί το Lost Crown είναι ένα τεράστιας διάρκειας adventure. Δεύτερον μια εκπληκτική ατμόσφαιρα…Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει ο Boakes σε αυτόν τον τομέα. Πραγματικά από το πρώτο λεπτό η ατμόσφαιρα σε μαγνητίζει και δεν μπορείς να σηκώσεις βλέμμα από τον υπολογιστή. Καθηλώνεσαι και παίζεις για ώρες. Η μάλλον όχι. Δεν καθηλώνεσαι. Πετάγεσαι συχνά, πυκνά από την καρέκλα σου από φόβο για αυτά που βλέπεις και για αυτά που πρέπει να κάνεις.
 
Eίναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί πως αυτή η προσπάθεια του Boakes πήρε σάρκα και οστά σε προοπτική τρίτου προσώπου. Αρκετά ριψοκίνδυνο θα έλεγα για έναν άνθρωπο που φαίνεται να έχει βρει τη συνταγή για παιχνίδια πρώτου προσώπου και για ένα σενάριο που διεκδικεί τον χαρακτηρισμό του θρίλερ και επομένως μπορεί να βιωθεί καλύτερα από τον παίχτη σε προοπτική πρώτου προσώπου. Για το Lost Crown, ο δημιουργός εμπνεύστηκε ένα ‘τρικ’ εξαιρετικά αποτελεσματικό. Ειδικά για τις σπέσιαλ νυχτερινές μας περιηγήσεις, όπου η paranormal activity αγγίζει κόκκινο, η προοπτική του παιχνιδιού μετατίθεται σε πρώτου προσώπου μέσω μιας night vision κάμερας που χρησιμοποιεί ο Nigel για να βλέπει στο σκοτάδι. Εξαιρετική ιδέα που ευόδωσε με άριστο τρόπο και μας χάρισε άκρως ρεαλιστικές ‘εμπειρίες’. Να προσθέσω πως θα έχετε τη τύχη να σας διαβάσουν τη παλάμη, να δούνε το μέλλον σας μέσα από κρυστάλλινη γυάλα, αλλά και να σας διαβάσουν τα φύλλα του τσαγιού, όλα αυτά ως προς το κομμάτι των εμπειριών.
 
Στον τεχνικό τομέα ως πρώτο και χαρακτηριστικό στοιχείο του Lost Crown να αναφέρω ότι το παιχνίδι κατά βάση είναι ασπρόμαυρο. Στην αρχή μπορεί να σας ξενίσει λιγάκι η επιλογή αυτής της χρωματικής παλέτας, γρήγορα όμως θα διαπιστώσετε πόσο δένει με την ατμόσφαιρα και την υπόθεση. Υπάρχουν ωστόσο τακτικά και χρωματικές παρεμβάσεις σε διάφορα αντικείμενα που συνεισφέρουν ακόμα περισσότερο στην ατμόσφαιρα. Να υπογραμμίσω ότι τα γραφικά κυρίως είναι φωτογραφίες, έχουν επεξεργαστεί όμως σωστά και το αποτέλεσμα είναι υπέρ του δέοντος ρεαλιστικό. Επίσης για να προλάβω τυχόν ενστάσεις να αναφέρω ότι η στατικότητα που ενδεχομένως να γεννούσαν οι φωτογραφίες κυριολεκτικά πατάχθηκε από πληθώρα real time effects που πλαισιώνουν το παιχνίδι καθ’ όλη τη μεγάλη περιπλάνηση του Nigel. Επιπλέον υπάρχουν πολλά βιντεάκια, ενημερωτικά, επεξηγηματικά, ενισχυτικά της ατμόσφαιρας αλλά ειδικά για τα τελευταία να σας διαβεβαιώσω πως συνήθως δεν είναι για καλό σκοπό. Συνιστώ φιλικά όταν τα παρακολουθείτε είτε να απομακρύνετε το κεφάλι σας από την οθόνη είτε να κατεβάζετε την ένταση του ήχου.