Υπόθεση πολύ προσωρινή
Σενάριο - Χαρακτήρες
We’re famous!
Hooray! Can we begin misbehaving now?
Um..Yeah.
Μετά την εξουδετέρωση του μεγαλομανούς Brady Culture με τον πλέον απολίτιστο τρόπο, το ανεξέλεγκτο δίδυμο αναλαμβάνει μια υπόθεση που θα το φέρει στο σύγχρονο κέντρο παραγωγής (μάλλον «αναπαραγωγής», αν μου επιτρέπετε λίγη χυδαιότητα) πολιτισμού: το τηλεοπτικό στούντιο W.A.R.P. Εκεί, η πικρόχολη και – αναπόφευκτα – δημοφιλέστατη γλωσσοκοπάνα Myra Stump (το alter-ego της Oprah), έχει αιχμαλωτίσει ένα μάτσο ανυποψίαστων τηλεθεατών στο στούντιο της εκπομπής της, μοιράζοντάς τούς αμφιβόλου χρησιμότητας δώρα καθώς και αστείρευτη δόση φλύαρης νουθεσίας.
Ποδοπατώντας κάθε ίχνος αυτοεκτίμησης και επαγγελματικής συνείδησης, η αναρχική Freelance Police θα εκθέσει τις αντικομφορμιστικές ορμές της στο μέσον με τη μεγαλύτερη συνεισφορά στη διαμόρφωση οτιδήποτε κομφορμιστικού: την τηλεόραση και δη τις ψυχαγωγικές εκπομπές που στραγγαλίζουν κάθε προσπάθεια εποικοδομητικής αξιοποίησής της.
Tο σενάριο του “Situation: Comedy”, χωρίς να απομακρύνεται από τον ευχάριστα ασυνάρτητο χαρακτήρα κάθε περιπέτειας Sam and Max, προσπαθεί με ένα υπαινικτικά συνωμοτικό φινάλε, να ορίσει τους χαλαρούς αρμούς της Season One, προϊδεάζοντας ελαφρώς για το περιεχόμενο των επόμενων επεισοδίων. Στην αίσθηση συνοχής και οικειότητας συμβάλλει τα μέγιστα και η επανεμφάνιση σύσσωμου σχεδόν του cast που προκάλεσε “Culture Shock” πριν από δύο μήνες, καθώς και η βεβαιότητα πως ορισμένους από αυτούς θα έχουμε την ευκαιρία να συναντήσουμε και στα επερχόμενα κεφάλαια.
Γραφικά – Ήχος – Χειρισμός: Στα ίδια μέρη θα ξαναβ(α)ρεθούμε
I finally understand why Myra only lets big stars on her show.
Because they make easier targets?
Ιf you’re big enough, there might still be something left of you when she’s finished.
Εκτός από τους χαρακτήρες του παιχνιδιού, αρκετά ακόμα στοιχεία που χαρακτήριζαν το “Culture Shock” έχουν χρησιμοποιηθεί χωρίς ουσιαστικές τροποποιήσεις σε αυτό το δεύτερο μέρος.
Η γειτονιά – ορμητήριο του ντουέτου παραμένει ουσιαστικά απαράλλαχτη, χαρακτηριστικό αναμενόμενο και όχι απαραιτήτως αρνητικό σε πρώτη ανάγνωση. Ωστόσο η έλλειψη ανανέωσης σε χώρους οι οποίοι στεγάζουν σημαντικό ποσοστό της συνολικής δράσης, αρχίζει να μεταλλάσσει την οικειότητα σε καχυποψία όταν ο παίκτης διαπιστώνει πως όχι μόνο οπτικά αλλά και αλληλεπιδραστικά οι αλλαγές είναι ανεπαίσθητες, αφού τα σχόλια των Sam και Max αναφορικά με τα αντικείμενα του περιβάλλοντος έχουν μεταφερθεί αυτούσια από το Culture Shock, αν και οι πιο παρατηρητικοί ίσως διακρίνουν την χρήση διαφορετικών ηχογραφήσεων (του ίδιου, όμως, κειμένου). Η κίνηση αυτή κρίθηκε μάλλον απαραίτητη εφόσον ο ηθοποιός που υποδυόταν τον αεικίνητο Max στο πρώτο επεισόδιο έχει αντικατασταθεί στο “Situation: Comedy” χωρίς ωστόσο η εξέλιξη αυτή να επιφέρει δραματικές αλλαγές στην ιδιοσυγκρασία του χαρακτήρα.
Τα γραφικά του τίτλου παραμένουν ιδιαιτέρως αξιόλογα ενώ η προσθήκη ενός τηλεοπτικού φίλτρου κατά την απευθείας μετάδοση των ανείπωτων εγκλημάτων εναντίον της ανθρώπινης νοημοσύνης, ενισχύουν τη πειστικότητα αλλά και τη φαιδρότητα των καταστάσεων. Να σημειώσω, πάντως, ότι έχει προστεθεί ένα μάλλον ατυχές facial animation στη γκαρνταρόμπα του Max, το οποίο τον εμφανίζει αδικαιολόγητα μοχθηρό.
Οι γνώριμες τοποθεσίες επενδύονται κι από γνώριμα μουσικά κομμάτια, αλλά ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει σε ορισμένα εύστοχα themes (ή καλύτερα αποσπάσματα αυτών) τα οποία χρησιμοποιούν οι τηλεοπτικές εκπομπές του “Situation: Comedy” και ενισχύουν τη σατιρική διάθεση του εγχειρήματος. Επιπλέον, οι ομιλίες των νεοφερμένων χαρακτήρων – μεταξύ αυτών και του Max ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, έγινε re-cast – ικανοποιούν πλήρως και είναι απολαυστικές. Μηδαμινές οι τροποποιήσεις και στον τομέα του χειρισμού, πράγμα άλλωστε αναμενόμενο εφόσον χαρακτηριζόταν από λειτουργικότητα και ευχρηστία. Απλώς το βάδισμα του Sam έχει επιταχυνθεί ελαφρώς όταν βρίσκεται σε εξωτερικούς χώρους, κάτι που ελαττώνει τους «νεκρούς» χρόνους της μετακίνησης ανάμεσα στις οθόνες.
