Σενάριο
Έχει γίνει άλλος ένας φόνος -είναι ήδη το πέμπτο θύμα- από τον κατά συρροή δολοφόνο που αναζητάμε. Πρόκειται πάλι για μια γυναίκα που βρέθηκε πνιγμένη και σοβαρά κακοποιημένη. Η πράκτορας του FBI Victoria McPherson, δηλαδή εμείς, καταφθάνει στον τόπο του εγκλήματος. Αφού μιλήσει με τους υπόλοιπους πράκτορες που βρίσκονταν εκεί πριν από αυτήν, ερευνά το χώρο και συλλέγει όσα στοιχεία έχει αφήσει πίσω του ο δολοφόνος. Αφότου τελειώσει τη δουλειά της, επιστρέφει στο σπίτι της για να περάσει οικογενειακά το βράδυ αυτό των Χριστουγέννων. Παρακινούμενη από το δώρο του πατέρα της ανεβαίνει στη σοφίτα για να βρει τα πράγματα του παππού της, του Gus McPherson (όσοι έχετε παίξει το Post Mortem της Microids σίγουρα αναγνωρίζετε αυτό το όνομα). Πρόκειται για έναν ντετέκτιβ που έφυγε από την Αμερική πηγαίνοντας στο Παρίσι για να αλλάξει ζωή και βρέθηκε τελικά αντιμέτωπος με μια υπόθεση μακάβρια και μυστικιστική. Η Victoria ανακαλύπτει σε ένα μπαούλο το ημερολόγιο του παππού της κι αρχίζει να το διαβάζει.
Μεταφερόμαστε στην Πράγα στα μέσα του προηγούμενου αιώνα και είμαστε πλέον ο Gus McPherson. Μια φίλη του Gus, πόρνη στο επάγγελμα, του ζήτησε να έρθει για να ερευνήσει μια υπόθεση φόνων που διαπράχθησαν το τελευταίο διάστημα. Όλα τα θύματα είναι γυναίκες, πόρνες συγκεκριμένα, και τα πτώματά τους βρίσκονται διαμελισμένα και παρατημένα μακριά από τον τόπο όπου σκοτώθηκαν. O Gus αρχίζει να ερευνά την υπόθεση συλλέγοντας πληροφορίες από όπου μπορεί προκειμένου όχι απλώς να βοηθήσει τη φίλη του Iba, αλλά να την προστατέψει κιόλας από πιθανή απόπειρα δολοφονίας εναντίον της. Πρόκειται άλλωστε για την αγαπημένη του, πιθανά και τη μελλοντική γυναίκα του.
Επιστρέφουμε στο Σικάγο και τη Victoria συνεχίζοντας την αναζήτηση του δολοφόνου που μας οδηγεί όλο και πιο βαθιά σε μια ιστορία που κρύβει πολλά περισσότερα από όσα θα περιμέναμε. Επιστροφή στην Πράγα και τον Gus, όπου συνεχίζουμε να αναζητούμε τον άλλο δολοφόνο, μπλέκοντας κι εδώ σε μια ιστορία με πολλά μυστικά. Το Still Life αφηγείται μια ιστορία που εκτυλίσσεται στο παρόν και στο παρελθόν. Στην Αμερική και στην Ευρώπη. Την αφηγείται μέσα από τα μάτια μιας γυναίκας κι ενός άντρα. Μια ιστορία για γυναίκες κακοποιημένες, ακρωτηριασμένες, πνιγμένες, δολοφονημένες, που έπεσαν θύματα ενός διαταραγμένου μυαλού που διψάει για αίμα και πόνο. Οι ομοιότητες των δυο υποθέσεων είναι τουλάχιστον ανησυχητικές. Πού μας οδηγούν όλα αυτά; Είναι ο ίδιος άνθρωπος; Είναι ένας μιμητής του; Είναι ο μαθητής του; Είναι απλή σύμπτωση; Δεν έχουμε σκοπό φυσικά να αποκαλύψουμε το τέλος. Αυτή την... έκπληξη δε θα τη στερήσουμε από κανέναν.
Gameplay
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναθεωρήσουμε όλα όσα πιστεύαμε για την ανικανότητα της Microids να δημιουργήσει αξιοπρεπείς γρίφους που να συνδέονται άρρηκτα με την εξέλιξη της ιστορίας. Όχι απλά τα καταφέρνει επιτέλους, αλλά με ευκολία μάς ενθουσιάζει με την τελειότητα μερικών εξ' αυτών. Κι αυτό επειδή το Still Life είναι ένας από τους λίγους -δυστυχώς!- τίτλους μέσα στους οποίους συναντάμε γρίφους που δεν απευθύνονται μόνο στον μαθηματικής κατευθύνσεως τρόπο σκέψης μας. Συναντάμε γρίφους που παίζουν με τις λέξεις. Όχι όμως από εκείνους που μας αναγκάζουν να καταφύγουμε στη βοήθεια ενός λεξικού για να τους αντιμετωπίσουμε. Αντίθετα, χρησιμοποιώντας λέξεις ιδιαίτερα εύκολες, ακόμη και για κάποιον που δεν έχει την Αγγλική ως μητρική του γλώσσα, καταφέρνει να συνθέσει γρίφους που μας κερδίζουν με την εξυπνάδα, τη φαντασία και την πρωτοτυπία τους. Γι' αυτούς ακριβούς τους γρίφους, θα θέλαμε μάλιστα να καταπατήσουμε μία από τις αρχές μας: αυτή του να μην αποκαλύπτουμε τίποτε γι' αυτά που θα συναντήσετε μέσα στο παιχνίδι. Πιστεύουμε πως τα όσα θα ειπωθούν στις παρακάτω γραμμές δε θα σας στερήσουν σε καμία περίπτωση κάποιο από τα συναισθήματα ή τις εκπλήξεις που βιώσαμε εμείς παίζοντας το Still Life εφόσον η λογική του γρίφου που θα σας αποκαλύψουμε είναι πασιφανής εξ' αρχής. Βλέπετε, θεωρούμε χρέος μας να αφιερώσουμε λίγες γραμμές παραπάνω σε πραγματικά ευφάνταστους κι ευχάριστα πρωτότυπους γρίφους που δε βλέπουμε συχνά σε παιχνίδια, αυτούς που "παίζουν" με τις λέξεις.
*** Ακολουθεί SPOILER ***
Ο γρίφος εκείνος που μας ενθουσίασε περισσότερο απ' όλους ήταν ένας στον οποίο καλούμαστε να φτιάξουμε μπισκότα για τον πατέρα μας. Έχουμε στο τραπέζι μπροστά μας όλα τα απαραίτητα υλικά, καθώς και τα εργαλεία που θα μας χρειαστούν για τη μέτρηση των ποσοτήτων τους. Έχουμε επίσης κι ένα βιβλίο με συνταγές της γιαγιάς μας. Έλα όμως που η γιαγιά είχε ένα δικό της προσωπικό τρόπο να γράφει τις συνταγές της, κι έτσι δεν υπάρχουν πουθενά λέξεις όπως βούτυρο, ζάχαρη, γάλα, αβγά, κ.λπ. Γράφει χαρακτηριστικά: 1 cup of love, ½ cup of generosity, 1 tea spoon of sensuality, κ.λπ. Πώς θα φτιάξουμε, λοιπόν, τα κουλουράκια μας; Είναι τόσο απλό όσο και πανέξυπνο: θα πρέπει να συνδυάσουμε τις λέξεις μεταξύ τους, με μοναδική μας βοήθεια τη λογική, λαμβάνοντας υπόψιν μας τόσο τη γεύση τους όσο και τα συναισθήματα που είτε μας προκαλεί η δοκιμή τους είτε μας έχουν αποτυπωθεί ως σχετικά. Παραδείγματος χάριν: το γάλα αντιστοιχεί στην αγάπη. Το μητρικό γάλα, η μητρική αγάπη... Όπως ίσως να διαπιστώσατε ήδη κι εσείς, πρόκειται για ένα γρίφο πρωτότυπο, ευχάριστο και πανέξυπνο που μόνο χαμόγελα θα μπορούσε να μας χαρίσει η ενασχόληση μαζί του. Υπάρχουν κι άλλοι γρίφοι που παίζουν με τις λέξεις, αλλά δεν μπορούμε να μιλήσουμε και για εκείνους μιας και δεν είναι τόσο εμφανείς και δε θα θέλαμε να στερήσουμε από το μυαλό σας τη γλυκιά ταλαιπωρία που πιθανά να το περιμένει.
*** Τέλος SPOILER ***
