Dark Fall 3: Lost Souls

woody wrote: Γεια σας παιδια μετά από καιρο! Επειδη το εχω παιξει το πρώτο του Boakes και δεν θυμαμαι καθολου την ιστορια.. Το Lost Souls για να το παιξεις, ξερετε αν χρειαζεται να εχεις παιξει τα προηγουμενα? η εχει αυτονομη ιστορια? Γνωριζει κανεις το plot του παιχνιδιου?

Φίλε woody το Lost Souls είναι ένα παιχνίδι με ανεξάρτητη ιστορία που εξελίσσεται σε ένα παλιό ξενοδοχείο στο Dowerton του Λονδίνου. Το πρώτο παιχνίδι της σειράς (The Journal) διαδραματιζόταν στο ίδιο ακριβώς ξενοδοχείο. Από κει και πέρα έχουμε να κάνουμε με δύο διαφορετικές ιστορίες που απλώς αναπτύσσονται στο ίδιο μέρος. Σε κάποια σημεία γίνονται αναφορές σε χαρακτήρες που 'συνάντησες' στο πρωτο παιχνίδι αλλά δεν θα καταλάβεις καμία διαφορά, καθώς οι ιστορίες τους παρουσιάζονται ξανά και στο Lost Souls.

Όσο για την υπόθεση αφορά στην εξαφάνιση ενός μικρού κοριτσιού μερικά χρόνια πριν από σήμερα... Χειρίζεσαι τον Inspector που είχε αναλάβει την εξαφάνιση και αναζητά και πάλι την μικρή στο ξενοδοχείο, καθώς υπάρχουν διάφορα στοιχεία πως κρύβεται εκεί, τόσο αυτή, όσο και ο πιθανός απαγωγέας της Mr. Bones.

Παίζω το παιχνίδι κι εγώ αυτές τις μέρες και έχω να πω πως πρόκειται για ένα πραγματικό ποίημα, ένα αριστούργημα από αυτά που μόνο ο Jonathan Boakes ξέρει να φτιάχνει. Είναι γεμάτο γρίφους, έχει πολύ ρεαλιστικά γραφικά και διαθέτει εξαιρετικά τρομακτική ατμόσφαιρα. Προσωπικά φίλε woody θα σου πρότεινα ανεπιδύλακτα να παίξεις και το The Journal, αν μπορείς και πριν το Lost Souls, απλά και μόνο για την αίσθηση της επιστροφής στο ίδιο spooky μέρος. H αίσθηση αυτή και μόνο αξίζει πάρα πολλά...

Επιστρέφω στους σκοτεινούς διαδρόμους του ξενοδοχείου...

Ευχαριστω πολυ Taso! Εχω στο προγραμμα να παιξω και τα δυο!

Λοιπον επαιξα το Lost souls για 2 ωρες περιπου. Η αποψη μου που θα διατυπωσω εδω ειναι αυστηρα προσωπικη. Ξερω οτι πολλοι ειστε φαν του συγκεκριμενου δημιουργου και ο Tasos εγραψε οτι ειναι ενα ποιημα. Συμφωνω οτι ειναι πολυ καλοφτιαγμενο, εχει δομη κτλ αλλα.. για μενα υπαρχει ενα μεγαλο "αλλα". Και εξηγω τι εννοω:

Μου φαινεται ψευτικη η ατμοσφαιρα σε ενα thriller, ειτε ειναι ταινια ειτε παιχνιδι οταν προσπαθει να με "εκβιασει" στο να τρομαξω... Σκεφτειτε τα κλασσικα fake ξαφνιασματα στις ταινιες τρομου..΅
Γενικα απο την αρχη το παιχνιδι σου δηλωνει οτι θα τρομαξεις πολυ και αυτο με ξενερωσε αρκετα... Απο το πρωτο δευτερολεπτο τεμαχισμενες παιδικες κουκλες (σε ποσα παιχνιδα ακομα θα το δουμε αυτο πια!), υπερβολικοι ηχοι τρομακτικοι, ανοιγες μια πορτα και ενα φαντασμα ξεπροβαλλε για να σε τρομαξει και μετα εξαφανιζοταν... Εντωμεταξυ over-acted και ΠΟΛΥ θεατρικη η φωνη του πρωταγωνιστη...

Θα φερω ενα παραδειγμα ενος αλλου παρομοιου παιχνιδιου για να μην με λετε περιεργο! Τo Scratches... Στην αρχη το σπιτι φαινοταν αρκετα φυσιολογικο...Ολα υπονοουνταν με εναν πολυ υπογειο και υπαινικτικο τροπο. Ξεδιπλωνοταν ο τρομος σιγα σιγα και με ελαχιστα στοιχεια καταφερνε να σε βαλει μεσα στην ιστορια και να σε τρομαξει πραγματικα στην συνεχεια!! Αλλα και παλι δεν ηξερες αν ολα αυτα που συμβαινουν ειναι στην φαντασια σου η πραγματικοτητα! Οποτε ο τρομος αλλα και ο φοβος για το τι θα συμβει ηταν πολυ ρεαλιστικοι...

Στο Lost Souls ειναι περα απο τα ορια ο κατιαγισμος στοιχειων τρομου και μαλιστα εντελως χιλιοχρησιμοποιεμενων και κλισε... Παιδικα παιχνιδια, Παιδια που κλαινε, μαμαδες που ψαχνουν τα παιδια τους, φαντασματα, κτλ... που τελικα ειναι σαν να ξερεις τι σε περιμενει, σου φαινεται ψευτικη η ατμοσφαιρα, δηλ πολυ "κατασκευασμενη" επιτηδες για να σε τρομαξει.
Θα μου πειτε "μα ενα παιχνιδι ουτως η αλλως ειναι κατασκευασμενο απο καποιον με σκοπο, να σου μεταδωσει μια αλφα ατμοσφαιρα... Τρομακτικη, κομικη, περιπετεια κτλ..." Ναι αλλα το επιτυχημενο παιχνιδι ειναι αυτο κρυβει την κατασκευη του, φαινονται ολα οτι συμβαινουν φυσικα, σε κανει να ΞΕΧΝΑΣ οτι παιζεις ενα παιχνιδι και απλα βυθιζεσαι στον κοσμο του.

Αλλα και το Dracula, the path οf the dragon πιστευω πως ξεδιπλωνε τον τρομο πολυ εντεχνα και πολυ ομαλα...
Ισως το οτι ηθελαν να φτιαξουν το πιο τρομακτικο παιχνιδι να εγινε και η παγιδα τους τελικα..

Βεβαια σε καποιους μπορει να αρεσει αυτη η too much ατμοσφαιρα.. Εμενα δεν με επεισε παντως για να με "βαλει" μεσα στο παιχνιδι.

Τασο συγνωμη αν σε ξενερωσα αλλα θα ειχα περιεργεια να ακουσω την αποψη σου πανω στο θεμα μιας και το εχεις λατρεψει.

Α και να προσθεσω οτι οι γριφοι δεν εχουν καμια σχεση με την ιστορια, κατι που επισης με κανει να θυμαμαι οτι παιζω ενα παιχνιδι και οχι οτι ειμαι μερος της ιστοριας.. Απλα εχει τοποθετησει καποιος μια σειρα γριφων και με οδηγει απο τον ενα στον αλλον.. Δεν μου δημιουργει την ψευδαισθηση οτι ανακαλυπτω μονος μου τι πρεπει να κανω..
Αν καποιος δεν καταλαβαινει τι σημαινει οι γριφοι να ειναι μερος της ιστοριας, ας δει πως λειτουργουν οι γριφοι σε σχεση με την ιστορια σε παιχνιδια οπως broken sword, longest journey κτλ, gabriel knight, stilll life 1 κτλ.
Επισης απ οτι θυμαμαι ολα τα παιχνιδια της house of tales λειτουργουν ετσι. Υπαρχει μια ιστορια και οι γριφοι εξυπηρετουν αυτη.. Οχι το αντιθετο, που ειναι παραλογο, και πολυ πιο ευκολο για τον δημιουργο. Χρειαζεται πολυ περισσοτερη σκεψη και δουλεια για να προκυπτουν φυσικα οι γριφοι απο την ιστορια.
Πολυ πιο ευκολο ειναι να σε πεταει απο τον ενα γριφο στον αλλο..
Τελος παντων.. Λυπαμαι που με απογοητευσε το παιχνιδι γιατι ειχα καιρο να παιξω κατι καλο...

Φίλε woody,

καταρχήν να σου πω πως δεν ξενέρωνω καθόλου που δεν σου άρεσε το παιχνίδι.. Ούτως ή άλλως τα γούστα του καθενός διαφέρουν και αυτό κατά τη γνώμη μου έχει πολύ ενδιαφέρον, καθώς κρατά τον διάλογο ζωντανό... Εξάλλου άνθρωποι είμαστε και έχουμε τις αδυναμίες μας... Κι εγώ προσωπικά έχω μια αδυναμία στα παιχνίδια του Jonathan Boakes. Και μια ακόμη διευκρίνηση: για μένα το Lost Souls ήταν το πιο αναμενόμενο παιχνίδι για το 2009, ίσως μαζί με το Tales of Monkey Island.

Πλέον έχω ολοκληρώσει το Lost Souls και έχω πλήρη άποψη για αυτό. Καταρχήν δεν ένιωσα πως το παιχνίδι εκβιάζει τον τρόμο. Σε αντίθεση με προηγούμενα παιχνίδια του Boakes οι αιφνίδιες εμφανίσεις φαντασμάτων ήταν ελάχιστες και συνέβαιναν σε πολύ συγκεκριμένους χώρους του Station Hotel και όχι κάθε φορά που τους επισκεπτόσουν. Τις βρήκα μάλιστα απόλυτα δεμένες με την ιστορία κα τη συνολική ατμόσφαιρα και μακριά από τα κλισέ του κινηματογράφου, που έχουν χρησιμοποιηθεί σε άλλα παιχνίδια του Boakes και δεν τα συνάντησα εδώ. Ναι το παιχνίδι διακατέχεται από μια δόση υπερβολής στους ήχους, η οποία γίνεται έντονη σε συγκεκριμένα δωμάτια του ξενοδοχείου, όπου ακούγονται ουρλιαχτά, θρήνοι και κλάματα, αλλά και σε αυτή την περίπτωση δένουν με την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού και τις ιστορίες των δωματίων. Οι φωνές σε όλα τα παιχνίδια του Boakes είναι over acted και καταλαβαίνω απολύτως πως κατά πάσα πιθανότητα θα ξενίσουν τους περισσότερους. Πάντως το Lost Souls είναι πολύ βελτιωμένο στον τομέα του voice acting από το Lost Crown. Αν συνέχιζες θα άκουγες μερικές πολύ ατμοσφαιρικές φωνές..

Το σημείο φίλε μου που θα διαφωνήσω 100% μαζί σου είναι οι γρίφοι. Στο Lost Souls είναι σχεδόν όλοι δεμένοι με την υπόθεση και με την ιστορία που εκτυλίσσεται. Ακόμα και η διαμελισμένη κούκλα σχετίζεται με ένα πολύ βασικό κομμάτι της ιστορίας... Ο συνδυασμός της κλειδωμένης πόρτας στο σταθμό για παράδειγμα είχε απόλυτη σχέση με το γενικότερο σύστημα λειτουργίας του σταθμού και η λύση του ήταν απόλυτα λογική. Εκείνο που ίσως ξενερώσει κάποιους -και δικαίως- στον τομέα των γρίφων είναι το απίστευτο pixel hunting που υπάρχει σε 2-3 σημεία. Ειδικά σε μία περίπτωση είναι αδύνατον να βρεις το αντικειμενο που χρειάζεσαι παρά μόνο στην τύχη, καθώς αυτό δεν απεικονίζεται γραφικά πάνω στην οθόνη. Το σημείο αυτό ήταν απαράδεκτο. Γενικά οι γρίφοι του ήταν έξυπνοι και αρκετά πιο εύκολοι από αυτούς του The Journal. Αυτό βέβαια οφείλεται στη διαφορετική δομή των δύο παιχνιδιών. Στο the Journal από την αρχή είχες πρόσβαση σχεδόν στο σύνολο του ξενοδοχείου και υπήρχε η πιθανότητα να χαθείς μέσα στην πλειάδα των γρίφων. Εδώ η πρόσβαση στους χώρους αποκτάται σταδιακά και σχεδόν πάντα είναι απόλυτα σαφές το τι πρέπει να κάνεις για να προχωρήσει η δράση. Τέλος σίγουρα θα υπάρχουν κάποιες αντιρρήσεις αναφορικά με το φινάλε του παιχνιδιού που ίσως είναι κάπως βιαστικό και αρκετά μυστηριώδες, όπως άλλωστε και σε όλα τα προηγούμενα παιχνίδια του Boakes. Εγώ πάντως περίμενα κάτι πιο ισχυρό στην τελική σκηνή καθώς το Lost Souls ολοκληρώνει την τριλογία των Dark Fall. Βέβαια οι ανατροπές προς το τέλος είχαν αρκετό ενδιαφέρον, όσο και αν από κάποιους θα κριθούν 'αναμενόμενες'...

Το Dark Fall μου άρεσε πάρα πολύ γιατί κατάφερε, μέσα στην υπερβολή του, να με απορροφήσει πλήρως στον κόσμο του. Υπήρχαν φορές, ειδικά στην αρχή, που ένοιωσα πως ήμουν εγώ στον ρόλο του Inspector και βρισκόμουν στο Station Hotel...

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το παιχνίδι έχει κατασκευαστεί εξολοκλήρου από έναν και μόνο άνθρωπο τον Jonathan Boakes (με τη συνδρομή του Matt Clark, που μας έδωσε το Barrow Hill, μόνο σε κάποια τεχνικά ζητήματα) και αυτό από μόνο του έχει μεγάλει σημασία!

Woody ελπίζω να βρεις σύντομα κάτι να σε συγκινήσει... Αλήθεια το Barrow Hill το δοκίμασες???

Οχι, δεν το εχω παιξει, αλλα αν αρεσει πολυ σε σενα μηπως δεν θα αρεσει σε μενα που εχουμε διαφορετικα γουστα??
Σιγουρα εχει σημασια οτι το φτιαχνει μονος του και ειναι πολυ καλη προσπαθεια. Πιστευω πως οι διαφωνιες μου ειναι κυριως αισθητικες και για το πως θεωρω οτι πρεπει να χτιζεται η αγωνια και ο φοβος. Ολα ,μεσα στο παιχνιδι κραυγαζουν τρομαξε και για μενα ειναι απλα too much! Και ενω το παιχνιδι εχει πολυ καλα γραφικα, η αισθητικη τους ειναι πολυ χρησιμοποιημενη απο παιχνιδια του ειδους , silent hill κτλ.
Για να καταλαβεις τι παιχνιδια μου αρεσουν, τα τελευταια που θεωρω πολυ σοβαρα και καλοφτιαγμενα παιχνιδια, και τα απολαυσα, ηταν το overclocked και το culpa innata. Ειχαν κατι φρεσκο μεσα τους.. Και βαρος στην συγγραφη της ιστοριας.
Εχω βαρεθει τις δοκιμασμενες συνταγες...

Το σημείο με το νόμισμα το έψαχνα 3 ημέρες και μετά συμβουλεύτηκα walkthrough. Όντως απαράδεκτο.

Γενικότερα είναι από τα καλύτερα παιχνίδια που έχω παίξει ποτέ. Τέτοια ατμόσφαιρα έχω να νιώσω από το Still Life. Ελάχιστες φορές οι ανατριχίλες είναι καθημερινή μου παρέα στα δρώμενα ενός παιχνιδιού.

Προτείνεται ανεπιφύλακτα.

βρε παιδια να σας ρωτισω κατι τεχνικο στην οθονη δεξια αριστερα εχει κενο μαυρο?

Full Screen.

χμμ εμένα μου βγάζει κενό δεξιά και αριστερά υπάρχει καποιό update?

λοιπόν βρήκα ένα video ingame το οποίο δείχνει και αυτό ότι έχει κάποιο κενό δεξιά αριστερά όποιος δεν έχει πέξει το game ας μην το δεί

@Psy

Το παιχνίδι είναι 4:3 και οι μαύρες μπάρες εμφανίζονται ώστε να μην παραμορφώνεται το παιχνίδι σε widescreen οθόνες. Οπότε αυτός είναι ο "σωστός" τρόπος να το παίξεις (όπως σχεδιάστηκε). Αν κάνεις ότι ακριβώς προτείνει ο qrious τότε η engine του παιχνιδιού δεν θα ενδιαφερθεί καθόλου για το aspect ratio και όλα θα εξαρτηθούν από τις ρυθμίσεις που έχεις κάνει μέσω των drivers της gpu.