Περίεργο παιχνίδι!

Ωραία οπότε μέχρι τους Ολυμπιακούς του Πεκίνο εδώ θα είμαστε. Και βλέπουμε.....

Γνώσεις

[Ακόμη κι αν σου φαίνεται περίεργο σκέφτομαι παντοτε πως στο θέμα γνώσεων από την πρώτη εποχη μέχρι και σήμερα ακόμη δεν έχουμε κατορθώσει να θεραπεύονται τα πάντα ανώδυνα. Πάμε πιο γρήγορα, σίγουρα, αλλά ανώδυνα αργούμε πολύ. Δηλαδή θα ζήταγα πολλά αν με ένα χαπάκι φύτρωναν καινούργια νεφρά; (Ναι το έχω δει κι αυτό το Star-Trek!) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Κοίτα δοκίμασα και το φυσικό χτύπημα στον τοίχο (ναι από τότε χάνω), και είδα πως δεν πιάνει (σίγουρα μετά την ζαλάδα και την λιποθυμία νοιώθεις κάπως καλύτερα, και ξεχνάς και μερικά πράγματα (εμπρόσθιοι λοβοί και πιθανή σχέση με την λειτουργία της μνήμης?)), οπότε απλά ανακάλυψα πως μέχρι κάποιο βαθμό η απόρριψη είναι η πιο λειτουργική λύση. Δεν πονάει, και επειδή δεν είμαι ούτε μαζόχας, ούτε σαδιστής του εαυτού μου (πλέον και πλεονασμός) επιμένω! (Και ναι ούτε ψυχολογικά (διανοητικά) χτυπήματα στον τοίχο επιτρέπονται (αυτός είμαι εγώ!) Πονάει!) <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Πίστη σε κάτι? Χμ...δεν ξέρω...περίεργο πρόβλημα, και ενδεχομένως να το αφήσω άλυτο (άντε να κάνετε κάτι και εσείς οι υπόλοιποι). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Όσο για την υπεραισιοδοξία εκεί που είσαι ήμουνα οπότε και ενημερώθηκα (για επιλεκτικά θέματα) κάπως περισσότερο, οπότε απλά της έκανα έξωση (είχαμε ελεύθερη σχέση), και έβγαλα και δικαστική απόφαση να μην πλησιάσει σε απόσταση αρκετών πλανητών από το χώρο διαμονής μου. Είναι επικίνδυνη. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Η απαισιοδοξία απ' την άλλη, πέραν της γενικότερης (φυσιολογικής) αρνητικής διάθεσης που αποπνέει (και χαρίζει απλόχερα δίχως όρους), είναι ήρεμη παρέα και δεν σε απογοητεύει. Κάθεται όπου της πεις και δεν κουνιέται αν δεν της το ζητήσεις. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Αν μπορείς να βάλεις το εγώ στην θέση του συνεπιβάτη, όντως μπορεί να γίνει όπως τα λες, ωστόσο σαν loner με ολίγον από ευτραφές εγώ (καλά βάλε σε μέγεθος από το 1 άπειρο και κάτι ψιλά) δεν θα εμβαθύνω περισσότερο. Πάντως ένα ξέρω, θέλει πολύ γερά νεύρα, ή πολύ γερό στομάχι για να αντέξεις σε κάποιες καταστάσεις και ίσως να ήταν ευκολότερο να πας μέχρι τον Άρη και να γυρίσεις καμιά δεκαριά φορές (και μόνος σου) παρά αυτό. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Όσο για το επιφανειακό ον γιατί πότε είπα πως δεν είμαι??? Απλά ασχολούμαι με πολύ μεγάλες επιφάνειες (και όχι δεν είμαι ζωγράφος μεγάλων επιφανειών! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) σε έκταση (από δω μέχρι μερικές διαστάσεις πιο πέρα (το 1 άπειρο εδώ είναι μικροποσότητα)). Όσο για το ύψος χαλάρωσε (φυσιολογικότατο αν σκεφθείς πως σε ορισμένους από εμάς αρέσουν τα αρώματα (το σημαντικο που είχα αναφέρει κάποια στιγμή) και όχι οι κολώνιες (και δεν θέλω να ξανακούσω την κουταμάρα με τα δείγματα!)) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Αν μπορείς να πολεμήσεις σου βγάζω το καπέλο. Για μένα επέλεξα την μοναξιά που πέραν κάποιων μικρών διαστημάτων απόλυτης μαυρίλας (το λίγο πριν το ξυράφι και ελάχιστα μετά την θηλιά (λύθηκε ο κόμπος) <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (καλά καλά όχι τόσο χάλια, άντε βάλε μια περιρέουσα (ή όπως αλλιώς γράφεται) κατάσταση μελαγχολίας) είναι χαλαρή και δεν έχει βαρεμάρα (όσο θα υπάρχει έστω και μια ασχολία) και περνάει γρήγορα (τα τελευταία χρόνια απλά περνάνε).

Δηλαδή αν απλά υπογράψεις μια σύμβαση συγκατοίκησης και κοινής ζωής με την πολιτεία (είναι ο μόνη που είναι αναγκαίο (υπό όρους) να διατηρεί αρχεία ενεργειών μας (π.χ σε περίπτωση που ένας εκ των δυο αποφασίσει να κάνει κοπάνα, να έχει η άλλη (ναι, ζείτε περισσότερο πως να το κάνουμε) δικαίωμα στην περιουσία που έχει από κοινού αποκτηθεί κ.λ.π.)) δεν αρκεί? Γιατί όλες οι τελετουργίες και τα μυστήρια? (Καλά ρητορικό είναι! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) Οι γονείς θέλουν να ευτυχήσεις ή απλά να σε ξεφορτωθούν και να σου φορτώσουν το βαρύδι (όπου ο γαμπρός ή η νύφη αναλαμβάνουν (για τους γονείς) τον επίσημο ρόλο της βαριάς μεταλλικής μπάλλας του παλιού καλού ισοβίτη)? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Κυνικό, ε!? Θα περίμενες και τίποτα άλλο από μένα? <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ, ναι, αλλά ακόμη ψάχνω την γενιά που θα παίξει τον ρόλο buffer (ενδιάμεσης ζώνης (προστατευτικής)) σε σχέση με το χθες. Π.χ. πως θα ελέγξεις το τι επιρροές θα δεχθεί το παιδί απέξω? Πες ότι εσύ τα πας καλά και κάνεις κάτι, δεν θα στο χαλάνε μονίμως οι εξωγενείς παράγοντες. Π.χ. εγώ (λέμε το ανέκδοτο τώρα) αν είχα παιδί δεν θα ήθελα να του περάσει τίποτα σε σχέση με τις θρησκείες, πέραν της εγκυκλοπαιδικής γνώσης, και να αποφασίσει μόνο του μετά από μια ηλικία που θα μπορεί να κατανοήσει σημαντικότερες ιδέες σχετικά με τον κόσμο που ζούμε. Είναι εφικτό? Δύσκολο το βλέπω. Ή το πιο απλό ακόμη, να απορίψει και σαν ασυναίσθητη σκέψη τις κουταμάρες του στυλ "χύθηκε ο καφές λεφτά θα πάρω, πετάει το μάτι μου κάποιον θα δω" κ.λ.π παραδόσεις, δοξασίες που μολονότι είναι ωραία να τα βλέπεις σε παλιές ταινίες σαν καλό ή κακό παράδειγμα του παρελθόντος (αθώου και κουτού συνάμα) και πως δεν έχουν καμία σχέση στο μέλλον? Σου φαίνονται αστεία, σίγουρα, αλλά τέτοιες κουταμαρούλες (στο πιο σοβαρό ίσως και δυστυχώς (μάτια, ξεματιάσματα, μάγεια ... <!-- s:-( --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_sad.gif" alt="" title="Sad" /><!-- s:-( -->) γίνονται δεκτά από αρκετό κόσμο. Θα πεις άντε το φέρνω κι ότι γίνει? Χμ...

Βασικά στο B5 είχε ασχοληθεί με το θέμα (από αρκετές πλευρές) μέσω του θέματος τηλεπάθεια (βέβαια εκεί έπαιξε περισσότερο με την ιδέα απο κοινωνιολογικής/στρατηγικής πλευράς από όσο με την ψυχολογική (απλοί άνθρωποι, τηλεπαθητικοί), αλλά σε αυτό το καινούργιο δεν έχω την παραμικρή ιδέα πως θα το προσεγγίσει. Τελικά αν υπήρχε κάτι τέτοιο δεν θα ήταν θαυμαστό για κανέναν.

Άσε τελικά δυο γνωστές μου μπλέχτηκαν στην διαδικασία. Η μια τους είχε βάλει για δημοτική σύμβουλος και μολονότι δεν βγήκε το διασκέδασε (όπως είπε τουλάχιστον (δεν πιστεύω πως δεν υπάρχουν δεύτερες σκέψεις)), και η άλλη είχε πάει σαν γραμματεία (που γράφουν ονόματα υποψηφίων και τα συναφή). Όχι ευχαριστώ δεν θα πάρω, θα παραμείνω απλός πολίτης, και δεν θέλω να 'χω συμφέροντα και απαιτήσεις από κανέναν. Και το κακό είναι ότι ενώ δεν ασχολούμαι εγώ με το σύστημα ασχολείται εκείνο μαζί μου. Θέλει μονίμως λεφτά γιατί υπάρχει (για την έλλειψη προσφοράς θα μιλήσουμε κάποτε), για να αυτοτροφοδοτεί την ύπαρξη του. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Namarie wenya! <!-- s:-D --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_biggrin.gif" alt="" title="Very Happy" /><!-- s:-D -->

@Προς τους δυο που τσινάνε και βαριούνται! (καλά προς όλους) <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P -->

Ρε σεις γιατί δεν λέτε κι εσείς τίποτα? Αν βαριέστε τόσο που μας διαβάζετε για να βαριέστε περισσότερο άντε βρείτε τίποτα για να ξεβαρεθείτε! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Συνομωσίες

[Πιθανόν να έχω παρασυρθεί από την τάση των καιρών και να έχω γίνει πιθανόν ηλίθια καχύποπτη (ξέρεις τους γνωστούς τρελούς που βλέπουν παντού συμφέροντα και κρυφές συνωμοσίες και κοιτούν συνεχώς πίσω τους γιατί νομίζουν πως τους παρακολουθούν, δε μιλάν στα τηλέφωνα για να μην καταγραφούν οι «σοβαρές» συνομιλίες τους και άλλες τέτοιες χαριτωμενιές (πλάκα κάνω και το τονίζω γιατί παρεξηγείται εύκολα! ), αλλά πως μπορείς να είσαι απόλυτα σίγουρος ότι δεν υπάρχει η γνώση (DNA etc) θεωρητική τουλάχιστον , για την άμεση ίαση ή δημιουργία ανοσίας για πάσα ασθένεια? Τώρα αν υπάρχει και ...διάθεση ας το πω (μην αρχίσω να παραθέτω τώρα σενάρια τύπου οικονομικά ή άλλου είδους συμφέροντα, υπερπληθυσμός, θρησκείες-ανθρώπινα όρια επέμβασης για εφαρμογή της γνώσης κλπ και ξεφύγω τελείως ) πρακτικής εφαρμογής αυτής , άλλο θέμα. Αλήθεια μέχρι πού φτάνουν τα όρια της ανθρώπινης επέμβασης ?( Ρητορικό! είπαμε ..βιβλία δε γράφω.. ). Βέβαια μιλάς με άτομο που απεχθάνετε τον πόνο (αν και το ψιλοδουλεύω να με μάθω να αντιδρώ με τη γνωστή μου πια λιποθυμία και σε περιπτώσεις πόνου πλην της θέασης αίματος (ναι το κατάφερα και σε καρέκλα οδοντιάτρου!), οπότε μια τέτοια ..εφεύρεση να το πω? θα ήταν ευχής έργο. (Για ελαφρύνω λίγο το κλίμα ..στη θέση σου θα ζήταγα χαπάκι για να φυτρώσουν καινούρια μαλλιά ..χεχε αυτό αποκλείεται να το έχεις δει στο Star Trek )

Ρωτάς για πίστη σε κάτι?θα ρωτήσω πίστη σε τίποτα? (βγάλε το θεολογικό έξω από την κουβέντα , δικαίωμα του καθενός, το είπαμε ) Ούτε καν στον εαυτό σου, αρχές σου, θεωρία (κοσμοθεωρία-φιλοσοφική θεώρηση) σου? Άραγε το να υπερασπίζεται κανείς μια θέση, όποια κι αν είναι αυτή , δεν αποτελεί και αυτό ένα είδος πίστης? Σε μια ιδέα ίσως ? (Μήπως πεινάω τώρα και φεύγει το μυαλό μου έτσι και λέω πιθανόν νανακίες? )

Ρε συ τρελαμένε υδροχόε! Ότι έχει μπροστά υπέρ, ξέρεις καλά πως δεν είναι για καλό. ΄Ασε τα υπέρ λοιπόν και πιάσε την απλή αισιοδοξία της «όμορφης» μέρας, εικόνας, παιχνιδιού, βιβλίου, φαγητού, καθημερινότητας (βάλε μέσα ότι γουστάρεις). Αν ισχύουν τα κοινά στοιχεία (που σιγά να μην, λέμε τώρα) των ανθρώπων με κοινό ζώδιο και κρίνοντας από τον εαυτό μου (11/2), κατά βάση ή βάθος είμαστε χαρούμενα όντα (κατά βάθος παιδιά), που ζητάμε πολλά (εγκεφαλική τρικυμιά το λέω εγώ) και δεν ξέρουμε από πού και πώς να τα πάρουμε και όταν καταλαβαίνουμε μάλλον πως δεν θα τα έχουμε πεισμώνουμε και απομονονώμαστε για μικροδιαστήματα (αυγό εγώ, κάστρο εσύ). (ψιτ!.. που σαι...δε σε ξέρω καθόλου (το παλεύω όμως) ..πιθανόν να πέφτω (τελείως όμως) έξω!!.. ). όσο για το εκεί που ήσουν ήμουνα , θα απαντήσω το ίδιο.. πολλά χρόνια μοναξιάς ,εγκεφαλικής τρικυμίας , μελαγχολίας. Είπα να το δω αλλιώς (χαλλλλλλαρά), και ναι νομίζω πως είναι καλύτερα! Πολλοί λένε πως η ζωή είναι μικρή, εγώ λέω «η ζωή είναι μεγάλη.. μην την κάνεις βιεννέζικο καρναβάλι! (Εκείνο με τις μελαγχολικές μάσκες!)» (και απευθύνομαι σε μένα!)

Τίποτα δεν είναι δύσκολο αν μάθεις να δίνεις, να παίρνεις και να βάλεις λίγο σε πρόγραμμα διατροφής-αδυνατίσματος, τα ευτραφή εγώ. Για μένα ο υπέρμετρος εγωισμός πάντα υπήρξε κακός σύμβουλος. Αν μετανιώνω στη ζωή μου για κάποια πράγματα είναι γιατί τον άφησα να νικήσει άλλου είδους συναισθήματα και ναι θα ήθελα να γυρίσω πίσω το χρόνο και να λειτουργήσω χωρίς αυτόν (δε μιλάω για θέματα σχέσεων, το επεκτείνω προς πάσα κατεύθυνση.)( Προσωπικές απόψεις εκφράζω πάντα. Όχι δεν είναι συμβουλές )

Μιλάς για ξεφόρτωμα από την πλευρά των γονιών. Η αλήθεια είναι πως η γκρίνια περί γάμου ξεκίνησε από την πλευρά των γονιών μου (άντε καλά έγινε πιο έντονη εφόσον πάντα υπήρχε!) (από την ώρα που γεννιέται ένα κορίτσι του φουσκώνουν τα μυαλά μ αυτό γενικότερα, βέβαια το να διαπαιδαγωγείται κανείς ώστε να είναι σε θέση να δημιουργήσει οικογένεια μελλοντικά δεν είναι απαραίτητα κακό (εννοείται χωρίς αυτό να γίνεται απαραίτητη προϋπόθεση ζωής...(άστο για άλλη φορά το θέμα αυτό, γιατί βλέπω την παρένθεση να γίνεται σελίδα)), τι έλεγα ? α ναι για την γκρίνια των γονιών που έγινε έντονη όταν έχασα τη δουλειά μου και μετά από κάμποσα χρόνια, άρχισα να ζητάω οικονομική ενίσχυση, χεχε μ αυτή την έννοια ..μάλλον θα θέλαν να με ξεφορτωθούν.
Πάντως απ ότι βλέπω δέχεσαι την ιδέα δημιουργίας οικογένειας, δέχεσαι τη σύμβαση με την πολιτεία, δέχεσαι να την κάνεις πρώτος και μάλιστα κανονίζεις εκ των προτέρων τη σύνταξη της εύθυμης χήρας, (σύ είπας), δηλώνεις μονογαμικός&#8230;τι σε χαλάει λοιπόν?.. χεχε το πάρτυ? Η ιδέα να βγάλεις τα τζιν για μια μέρα ή δεν ξέρεις καλαματιανό? (σε πειράζω!!! Το ξέρεις ).

Για να σοβαρέψω λίγο γιατί ψάχνεις τη γενιά buffer( όπως την αποκάλεσες) αλλού και δεν πιστεύεις ότι αυτή θα μπορούσε να είναι η δική σου?(εγώ δηλώνω παιδί ακόμα ). Πιστεύω επίσης πως η βασική κατεύθυνση στάσης ζωής , ανατροφή (πνευματική τροφή), βασικές αρχές ξεκινάν και δίνονται μέσα από την οικογένεια κατά κύριο λόγο. Και ας μην ξεχνάμε πως κατά ένα μεγάλο ποσοστό (έστω αρκετά μεγάλο) παιδιών "παπαγαλίζουν"(αν μπορεί να σταθεί ο όρος) τη ζωή (τρόπο) των γονιών τους. Όσο για τα χαριτωμένα τύπου χτυπάω ξύλο, μουντζώνω κλπ κάπως έτσι τα έβλεπα (κουταμάρες) μέχρι που κάπου διάβασα πως κάποια από αυτά κρατούν και ίσως αποτελούν συνδετικό κρίκο με τους αρχαίους μας (κάναν τα ίδια). Δες το λίγο κι έτσι. (θα μου πεις βέβαια πως ακριβώς εκεί είναι η ένστασή σου, ότι δλδ τέτοιου είδους κουταμάρες περνάν από γενιά σε γενιά ..και θα χεις δίκαιο. χμμμμμ άσε να το σκεφτώ κι άλλο.!)

Πεινάω! Αυτά προς το παρόν
Namarie huiva firyanya

Θεωρίες! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

[Ok, κατανοητό! Από το Davinci ή άλλο Brownοβιβλίο την έπαθες? Και σε καταλαβαίνω απόλυτα μιας και από τα 14 μέχρι και 24 (και κάτι ίσως) πέρασα τα πρώτα βιβλία της Ωρόρα περί εξωγήινων και συνομωσιών! Χεχε, η εμπειρία αυτή καλό είναι να κρύβεται. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Καλά μην μου πεις ότι δεν πέθανες στο γέλιο με όλες τις κουταμάρούλες που λέγονταν από τον κάθε ειδικό (και που λέγονται ακόμη) για όλα αυτά. Εδώ έρχεται η (παραφρασμένη) παροιμία, όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει θεωρίες συνομωσίας.

Κοίτα με τα δεδομένα πως ότι πρόβλημα έχει ο οργανισμός έχει και τον κατάλληλο "κώδικα" για να το επιλύσει θα έλεγα ναι (φυσικά έχει πολλά χρόνια μελετών ακόμη για να καταλήξουμε κάπου γιατί δεν είναι όλα ένα γονίδιο και τέλος αλλά έχει να κάνει περισσότερο (όπως το έχω αντιληφθεί) με γονιδιακούς συνδιασμούς, πρωτεϊνικές βάσεις (εντελώς μαύρο και δυσνόητο κουτί για μένα) και γενικά με το πως λειτουργεί ο "κώδικας" της ζώής), αλλά το πρόβλημα είναι να μάθουμε το πως αναδομείται το DNA ή το πως συντίθεται για να παράγει μέλη και όργανα. Δεν πιστεύω πως για την ώρα (πέραν των πειραματισμών) έχουμε κάτι χειροπιαστό στα χέρια μας. Εύχομαι όλοι αυτοί οι ερευνητές (που πολλοί έχουν αφιερώσει την ζωή τους) να με εκπλήξουν ευχάριστα, άλλα φοβάμαι πως πολλά από τα καλά θα πεθάνουν στον βωμό του κέρδους (γιατί άραγε είμαι απαισιόδοξος; <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> κάποιων μεγάλων εταιρειών που καλώς η κακώς συντηρούν χιλιάδες κόσμου οπότε δεν μπορούν να τα χαρίσουν όλα έτσι απλά ή να αλλάξουν σκοπό λειτουργίας). Όσο για τα μαλιά, όχι για μετεμφύτευση δεν πάω, το καπελάκι (του πάπα ή το εβραικό) και την ισπανική υποχώρηση εμπρός δεν τα αλλάζω (άντε αν χειροτερέψει θα 'χω και ηλιακό θερμοσίφωνα (το παλιό μπλιαχ ανέκδοτο! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Και η αλογοουρά αλογοουρά (είχα πει πως θα τα κόψω αν γύριζε, όποτε γύρισε και έφυγε οριστικά πριν προλάβω να τα κόψω έτσι μου έμεινε! Και δεν βασανίζω τις τρίχες όπως μερικοί μερικοί! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Τρίχες!
Για τα υπόλοιπα (θρησκοπολιτικά και λοιπά) δεν θέλω να ασχοληθώ (όχι πως δεν τα σκέφτομαι) αλλά επειδή έχω δει (για τον εαυτό μου) κάποια σχετική διπροσωπία (να σωθούμε να σωθούμε αλλά η παραγωγή οργάνων, τα βλαστοκύταρα είναι ιεροσυλία κάνε θεούλη μου να πεθάνει ο κατάλληλος δότης για να βρεθούν τα όργανα (όχι απλά θυμώνω!)) την οποία πολύς κόσμος απλά κλείνει τα μάτια ηθελημένα και δεν δέχεται (σε κάποια πράγματα όλοι σηκώνουμε τείχη, σωστά?), οπότε ότι και να πω θα είναι πολύ biased από τον τρόπο σκέψης μου.

Κούκλα μου, δεν ξέρω αν το έχω αναφέρει αλλά γενικά είμαι θετικός μηδενιστής (αν θέλεις σωστούς όρους πρέπει να διαβάσεις φιλοσοφία με την οποία πραγματικά και ειλικρινά δεν έχω ασχοληθεί (ίσως να είμαι και ανεπίδεκτος μαθήσεως)), κοινώς ανυπαρξία-γέννηση-ζωή-θάνατος-ανυπαρξία. Ωστόσο δεν δέχομαι την απόλυτη καταστροφή που πρεσβέυουν ορισμένοι ανόητοι "μηδενιστές" του στυλ θα τα καταστρέψουμε όλα. Αυτό το πιστεύω, αλλά δεν έχω βρει άνθρωπο που να το έχει σκεφθεί (χάρη φόβου, χάρη πίστης δεν ξέρω), και πλέον δεν ψάχνω καν. Απλά βαρέθηκα όπως δηλώνουν οι άλλοι πως βαριούνται την κουβέντα μας. Όσο για τις ιδέες φυσικα και θα προσπαθήσεις να της μεταδώσεις, ωστόσο όχι να τις επιβάλλεις γιατί αυτό είναι το "σωστό!" (Και για τον εαυτό μου το γράφω για να μην το ξεχνάω, γιατί εύκολα ξεφεύγεις από την απλά κατάθεση της σκέψης σου στο παθιασμένο λογίδριο!) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Δηλαδή ρε μπάρμπα (λέμε τώρα για τους "μεγάλους" διδάσκαλους) ποιός σε αυτό τον πλανήτη θα κόψει και θα ράψει ένα κουστούμι για όλους και έχει δικαίωμα να πει πως είναι σωστό!?!?!? Όλοι το ίδιο είμαστε? Απλά απορρίπτουμε (με την όση υπομονή έχουμε) όσα δεν μας ικανοποιούν και τέλος. (Καλά από χθες (πρωί) έχω να φαω και δεν πεινάω ακόμη? Τι σας έχει πιάσει όλους με το φαϊ? Χθες βράδυ πάλι είχα σύμπρηξη και κοινοπρηξία (μάλλον με βλέπω να μαζεύομαι πιο μέσα γιατί τα βαριέμαι πολύ άσχημα αυτά) από την παρέα.)

Ε, όχι και τρελαμένος! ... Θεότρελος! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όχι βρε κορίτσι, τα καλά βιβλία (αν και έχω πει πως πάει, αυτός ο mortal που τελείωνε το ένα βιβλίο μετά το άλλο έχει πεθάνει και μάλιστα (δυστυχώς) δίχως δυνατότητα ανάστασης), οι καλές ταινίες/σειρές, και η καλή μουσική είναι κάτι που σου δημιουργεί συναισθήματα θαυμασμού, αλλά μολονότι προέρχονται από την πραγματικότητα έχουν πάρει και τηρούν τις αποστάσεις τους. Αυτά όντως (όποτε πετυχαίνω κάτι εξαιρετικό σε κάνουν να νοιώσεις πως υπάρχει έστω και μια αμυδρή ελπίδα, αλλά όταν βλέπεις κάποια άλλα πράγματα τότε αυτό το black, το κατασκοτεινό που το κόβεις με το μαχαίρι και το στοιβάζεις πλαϊ σου σε κομμάτια έρχεται και στρογγυλοκάθεται στο μυαλό σου (ποιητική έκφραση στην ψυχή σου). Έτσι λοιπόν όταν κάτι ποτίσει από αυτό as you know δυσκολεύει η κατάσταση (και μολονότι μπορείς να το δεις αστεία, κυνικά, σαρκαστικά) και δεν σε αφήνει ποτέ.
[Στο ζωδιακό δεν ξέρω αλλά γενικά (όταν ξεκίνησε η διαδικασία της "ωρίμανσης" και της ανακάλυψης πως δεν υπάρχει κιούπι με χρυσό στην άκρη του ουράνιου τόξου, και πως η ασημένια γραμμή στον ορίζοντα ήταν μια ατέλεια του φακού της κάμερας) η κυρία που έδωσε πολλές ιδέες (έχετε το κακό να ωριμάζετε ποιό γρήγορα και να απομυθοποιείτε πολλά γρηγορότερα) ήταν 4/2 εγώ ήμουν 5/2 και είμασταν σε κάποια πράγματα μερικούς γαλαξίες μακριά (εγώ μετρίως απαισιόδοξος και σχετικά δημιουργικός (στα όρια μου), εκείνη αρκετά αισιόδοξη και δραστήρια στα κόκκινα) οπότε μάλλον θα μιλήσω για το αστρολογικό "καλούπωμα" των αστρόπληκτων (σκέψου πως με τις ιδέες έχω παίξει παλαιότερα (τι λέγαμε για κοινωνική μόρφωση <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->).]
Σε καταλαβαινω στο ζήτημα της απομόνωσης, και το ξέρω γιατί απλά έχω καταλήξει μερικές στιγμές να μιλάω μηχανικά και απλά να ακολουθώ τον συνομιλητή μου σαν καθρέφτης (εδώ είμαι μετρίως συγκαταβατικά αντιδραστικός, οπότε θα βαρεθείς λιγότερο (ή πολύ περισσότερο) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)) απλά για να μην υπάρξει σιωπή που θα μπορούσε να διαρκέσει για μέρες. Και από αυτή την κατάσταση δεν βγαίνεις εύκολα (εδώ θεωρώ τους Candlemass εύθυμο γκρουπάκι <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->). Πάλι δεν ξέρω αν είναι πείσμα πάλι ή απλά απογοήτευση (συνεπώς επιστροφή σε κάτι γνώριμο και βάσιμο που μπορεί απλά να σε οδηγήσει στην επόμενη μέρα), είναι λίγο δύσκολο να το labeliάσω ετσι απλά. Χμ, γιατί κυρία μου βιεννέζικο καρναβάλι και όχι ελληνική τραγωδία? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Όχι και Βούρτση εντάξει! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) Εν συγκρίσει με τι είναι μεγάλη (να σου φέρω ως παράδειγμα πως για μιλάμε για μια θεωρητική ηλικία του σύμπαντος περί τα 14 δις έτη! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Μάλλον ο κόκος άμμου θυμίζει τα Ιμαλάϊα σε σχέση με την ζωή μας. (Ακόμη και τα 150 που υπολογίζω λίγα μου φαίνονται, άντε στα 1500 θα έλεγα κάτι γίνεται και ίσως στα 15.000 να άρχιζα να νοιώθω σχετικά γεμάτος, από εκεί και μετα... <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) [Πσστ...που 'σαι να σου πω ένα μυστικό...είμαστε άνθρωποι άρα σε γενικές γραμμές γνωριζόμαστε! Το μόνο κακό είναι ίσως πως ώρες ώρες δεν μας γνωρίζει ο εαυτός μας, και δεν επιδιώκουμε να συναντηθούμε μαζί (παραείναι βαρετός!). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->] Η εγκεφαλική τρικυμία, με παραπέμπει σε μυαλό που είναι αγριεμένο και ζωντανό, άρα κάτι σου γλύτωσε από όλα αυτά, έτσι? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Θα προτιμήσω όταν έχω να δίνω, κι όταν δεν έχω να μην παίρνω κάτι που δεν μου ανήκει, μου βγαίνει καλύτερα σε γενικές γραμμές σαν νοοτροπία. Μπορεί να είναι εγωϊστική, αλλά έτσι ξέρεις, δεν μπορεί ποτέ κανείς να σου "χτυπήσει" κάτι, και επειδή το έχω νοιώσει και δεν μου άρεσε καθόλου είναι κάτι που δεν σβήνει από το μυαλό (και δεν έχει να κάνει με σχέση μόνο). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Αν αδυνατίσει το εγώ ρισκάρεις το θέμα επιβίωσης μάλλον (Anorexia Nervosa ή ψυχογενής ανορεξία?), οπότε θέτεις σε κίνδυνο κάποιον που τουλάχιστον (θέλεις δεν θέλεις) θα τον έχεις παρέα μια ζωή? Έχει κάποια λογική, δεν λες? <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Το θέμα "ταξίδι στο χρόνο" καλό μου ακούγεται(!), μόλις ανακαλύψουν την μηχανή του χρόνου θα γυρίζω πίσω. Μέχρι τότε ο δρόμος είναι oneway και ξετυλίγεται στην απόσταση (ναι είμαι στο γρήγορο ρεύμα κυκλοφορίας "μόνο μπροστά"). [Ξέρω τι λες, μην ανησυχείς, απλά το χυμμένο γάλα δεν μαζεύεται, το σπασμένο γιαλί δεν κολλάει, η ποιητική ουλή στο εγώ υπάρχει. Μπορείς να το σκέφτεσαι? Δεν ξέρω, παλαιότερα το δοκίμασα, αλλά βρε κορίτσι δεν βγάζει πουθενά πέρα από την απόλυτη απαισιοδοξία...]

Άσε, άσε, εσένα ήταν και γονείς εμένα που όταν πέθανε η θεία μου με είχαν τρελάνει στο κρίμα που δεν σε είδε γαμπρό και λοιπές κουταμάρες! Γνωστό το παραμύθι των παλαιών. Έτσι την πάτησες λοιπόν κυρία μου! Θύμα! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Αν το αρχίσουμε το θέμα θα γίνει άλλη μια λερναία ύδρα (καλά όλα γίνονται αν το θες). Σχετικά με το γεροντοκόρη που σας πρήζουν ανόητα (ή το γεροντοπαλίκαρο με μας), είναι γιατί δεν κατάλαβε κανένας από τους παλιούς πως άλλαξε η εποχή και η γυναίκα ζητάει και μερικά πράγματα παραπάνω από τον τεφαρίκη (ή όπως αλλιώς το λένε) γαμπρό για να ολοκληρωθεί. Να φαντασθώ ότι δεν τους έπιασες στην κουβέντα, σωστά? Τους έβαλες απέναντι σου να τους τα πεις ένα χεράκι? (Όσο για τα τζιν, έλεος, όχι άλλο κάρβουνο! Πάτε να χαλάσετε και τα σοβαρά ρεμάλια! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> ) (Και κάτι σοβαρό (λένε να σε καλέσουν/τους καλέσεις στην χαρά τους/σου. Κι αν, λέμε, θέλεις να το χαρείς προσωπικά γιατί θα πρέπει να δυσαρεστηθείς για να χαρείς/χαρουν (αν π.χ. η δυσαρέσκεια κάποιου χτυπάει κόκκινα σε ορισμένα θέματα)! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Μια απλή παρατήρηση.)

Η παρατήρηση σου σχετικά με το carbon copy των γονιών, ναι αυτό το κακό γίνεται, και δεν μπορεί να το αρνηθεί κανένας. Απλά θα πρέπει να δουλέψουμε και λίγο συνείδητα την ανατροφή των παιδιών μήπως και να μην τα παρατάμε σε παπούδες, γιαγιάδες, θείους, ξαδέλφες, νταντάδες. Στο κάτω κάτω της γραφής αν είναι παιδιά μας εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να τα φροντίσουμε και τα αναθρέψουμε. Τα χαριτωμένα που λες σαν αστεία ναι (και εγώ λέω την λαμακία με τους καφέδες που έχω χύσει θα 'πρεπε να 'μουν Ωνάσης, αλλά διακομωδώ μια σχετικά αδεξιότητα μου (δεν με βρίζω πλέον, κουράστηκα). Ή το γνωστό που λέμε Χτύπα κούτσουρο (χτυπώντας το κεφάλι σου) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->. Ωστόσο καλό είναι να αποφευγονται θεωρώ και να περνάνε μόνο ως ανέκδοτα ή αστεία, και όχι ως τρόπος ζωής. Θέλουμε να πάμε μπροστά έχω την εντύπωση, άρα ότι οπισθοδρομικό καλό είναι να μένει στα βιβλία της ιστορίας είτε της λαογραφίας. Καλύτερα δεν θα ήταν? Σου επιτρέπω αγαπητή μου να το σκεφθείς όσο θέλεις. Εγώ εδώ είμαι (δεν ξέρω για πόσο, αλλά ελπίζω αρκετά). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Καλή όρεξη, ίσως το σκεφθώ και εγώ το συγκεκριμένο θέμα.

Namari Tarinya.

[Όποια μίξη σκέψης (ναι οι πέντε προτάσεις που ανακατεύθηκαν random κατά την έξοδο στο πληκτρολόγιο) ας θεωρηθεί φυσιολογική! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->]

tarinya? σοβαρεψε το θεμα

Αναίρεση

[Συνήθως οι θεωρίες είναι πολλές και ενίοτε η μία αναιρεί την άλλη και άκρη δεν βγαίνει.

Πριν τον Brown είχα κι εγώ διαβάσει πληθώρα ανάλογου θεματολογίου βιβλία (Ωρόρα όχι), οπότε το συγκεκριμένο δεν μου είπε και τίποτα καινούριο. Είχα διαβάσει πριν τους Illuminati, και από κει ως συγγραφέα, μάλλον αστυνομικών μυθιστορημάτων τον αντιμετωπίζω, και μου έκανε καλή παρεούλα στην παραλία (καλοκαίρι τα διάβασα). Ως εκεί. Τώρα για το θόρυβο που έγινε και λοιπά επίτρεψέ μου να δανειστώ την έκφραση Ουνγκ Ινδιάνος αρχηγός κλπ .( Είχε προηγηθεί Καζαντζάκης που μου έδωσε το βάπτισμα του πυρός σε ανατροπές θρησκειολογικού και όχι μόνο περιεχομένου από την εφηβεία ακόμη, + λατρεία με τον Herman Hesse (Demian, Σιντάρτα etc) οπότε τι να μου πει ο Dan τώρα!?)

Μήπως η αλογοουρά κρύβει πολύ πολύ πολύ βαθειά έκφραση ελπίδας ακόμη? (Είχα πει θα βαφτώ ξανθιά αν γυρίσει.... γύρισε.. έμεινε και μου είπε ότι αν γίνω ξανθιά θα ξαναφύγει... (Είπαμε το βασικό είναι να δέχεσαι τον άλλο όπως είναι! Αν δε σου αρέσει όπως είναι, απλά βρίσκεις κάτι άλλο ). Πάντως αυτό το να ξεσπάμε στις τρίχες (που το κάνω!) ποτέ δεν το κατάλαβα! (κι όμως συνηθίζεται πολύ!) .

Θετικός μηδενιστής...όντως δεν καταλαβαίνω τι πάει να πει. Τέσπα. Αν βρίσκεις την άκρη σου - ισορροπία σου έτσι πρόβλημα ουδέ.

Απ ότι κατάλαβα έχεις φίλους που σ αγαπάνε μπαγάσα! Κι αν θές τη γνώμη μου ...όχι να μην κλειστείς ..κι ας βαρέσαι λίγο..( πόσο καιρό ακόμη θα είσαι νέος (37 είπαμε? ), πίστεψέ με καιρός για απομόνωση μοναξιά διάβασμα ταινίες ταξίδια διηγήσεις και ότι άλλο σχετικό από τα 60 και μετά στα καπή τι νομίζεις ότι θα κάνουμε όλοι?). Είναι κρίμα να στερείς απ΄ το κοινωνικό σύνολο ένα τρικυμιώδες μυαλό ( ) και ένα ζωντανό κορμί! Τα παλιά είναι παλιά (κι όσοι ασχολούνται με τα παλιά είναι παλιάνθρωποι!). Ειλικρινά σου μιλάω (ανασφάλεια- εσωτερική βαθειά έννοια (κάτι σαν την εμπειρία του καμένου χεριού στην πρώτη νηπιακή επαφή με τη φωτιά) τρέμω στην ιδέα του να ξαναγυρίσω στην ατέλειωτη μελαγχολία της απόρριψης - μοναξιάς . (Για μένα μιλάω! , επιδιώκω συναναστροφές με γήινα θετικά άτομα που μου φτιάχνουν τη διάθεση-ψυχολογία και ας μην έχω πολλά να κουβεντιάσω κι ας μην είναι φίλοι κολλητοί! (την ανάγκη κάλυψης συζήτησης άλλου τύπου την κάνω εδώ! Εν μέρει ! ).
Πόσο χαίρομαι που υπάρχουν πιο τρικυμιώδη άτομα δε φαντάζεσαι!

Λες πως δίνεις όταν έχεις . Λέω πάντα έχεις. Λες δεν παίρνεις αν δε σου ανήκει. Λέω πάρε ότι σου χαρίζεται. (Το &#8216;χτυπάω&#8217; πίσω το ξέρω καλά !) (Το τοποθετώ στη λήθη! Δεν καταλαβαίνω την έννοια, δίνω με την προϋπόθεση να πάρω ή το δίνω προσωρινά και μετά το θέλω πίσω και όχι δε θέλω να τη μάθω. Σ αυτό είμαι απόλυτη! Δε θέλω να ξέρω τέτοιες έννοιες!)

Μ αρέσει η αποψή σου περί ανατροφής παιδιών. Τα έκανες ? Κοίτα να τα αναθρέψεις σωστά, κι όσο το δυνατόν οι γονείς. (πολλές προϋποθέσεις όμως για να γίνει στην πράξη αυτό!, (οικονομική κυρίως ευχέρεια ώστε να μην εργάζονται και οι δύο και τα πολλά γνωστά άλλα.)). Συζητήσεις για περί μη αναζήτησης του τεφαρικιού και βασικής προϋπόθεσης ζωής η στάση (ζωής) πρώτα να σταθώ στα πόδια μου και να μπορώ να ζήσω με αυτάρκεια (υλικών) τον εαυτό μου, ακολουθούνται συνήθως με εκφράσεις (της μαμάς κυρίως) τύπου χαλάει ο καιρός, λές να βρέξει?

Για τις ρίζες - παραδόσεις - ταυτότητα ενός λαού και αν θα πρέπει κάποιες άνευ ουσίας (πάντα με την ελαφρότητα της έννοιας, όχι πίστης, προλήψεις-δεισιδαιμονίες κλπ ευτράπελα ) χειρονομίες να το πώ? Εκφράσεις να το πω? Και για το αν αυτές πρέπει να μένουν στην καθημερινότητα ή απλά να καταγράφονται σε βιβλία, δεν κατέληξα. Ο όρος παγκοσμιοποίηση - όλοι ίδιοι, μάλλον με τρομάζει! (Το όλοι ίσοι μ αρέσει! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων!)

Namarie aranya

Σκεπτικισμός

[Όλα όσα λέγονται και αναιρούνται πρέπει να ελέγχονται και να διασταυρώνονται. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Μολονότι στις πολλές θεωρίες καλό είναι να κρατάμε δακτυλίθρα (το μικρό καλάθι είναι απλά κτηνωδία).)

Ωχ! Την πάτησες για τα καλά εσύ!! Ευτυχώς εμένα με ανέλαβαν από μικρό εξαιρετικοί συγγραφείς όπως ο Arthur Clarke, ο Issak Asimov και πολλοί άλλοι, οπότε με έκαναν να βλέπω τα πάντα με ιδιαίτερα κριτικό (ορισμένες φορές και επικριτικό) μάτι. Με όποιο δάσκαλο καθίσεις που λέμε! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά πεθαίνει η ελπίδα (ή η υπόσχεση (βλέπεις τους κανόνες τους θέτουμε και τους ακολουθούμε)). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Αλλά η αλογοουρά είναι αλογοουρά! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Ευτυχώς και δυστυχώς, γιατί απλά ώρες ώρες δεν καταλαβαίνουμε τα όρια της πίεσης. Όσο για το κλείσιμο, αν σκεφθείς από όσα ενδιαφέροντα έχω αναφέρει, πως για την μετάφραση (όταν με πιάνει) τρώω ώρες, ή για το διάβασμα (ας πούμε ότι αν είναι καλό δεν ακουμπιέται κάτω αν δεν φτάσει στην τελευταία σελίδα (και σεισμός να γίνεται)), ή ας πούμε να δω back-to-back όλα τα επεισόδια από μια τηλεοπτική σειρά, ή να ακούσω (με τους στίχους μπροστά) την πλήρη δισκογραφία ενός group. Οπότε ο χρόνος είναι προαπαίτηση για να μπορώ να τα κάνω. Και όσο για το παραμυθάκι που λένε όλοι, "θα διαβάσω μετά την σύνταξη" μάλλον δεν πρόκειται να γίνει ποτέ μιας και δεν υπογράφεις κανένα χαρτί για την εγκεφαλική σου λειτουργία στα μεταγενέστερα χρόνια (μνήμη, ικανότητα συσχετισμού/συγκρίσεων) ή για την διάρκεια της ζωής σου. Οπότε καλό είναι τώρα που μπορούμε. Κι αν χαθούν όλα με ένα alzheimer χάθηκαν. Πολύ απλά. Έτσι? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Αν δεν είχα ασχοληθεί (έστω και για μερικούς μήνες)με κάθε στραβό ή σωστό (ναι, ξέρω λέω κι ανέκδοτα) πάνω στον πλανήτη πως θα μπλεκόμουν νομίζεις σε κάθε κουβέντα? (έστω και μια γεύση).
Και ποτέ δεν στερείς κάτι που δεν το γνωρίζουν και απλά αδυνατούν (λόγω έλλειψης θέλησης) να κατανοήσουν. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ανασφάλειες και να μην είναι τρελός (όχι τόσο τρελός δεν είμαι)!!!?!?!?

Άτομα που φτιάχνουν την διάθεση? Χμ...δεν ξέρω, αλλά η διάθεση είναι κάτι πολύ δύσκολο (δεν είναι?) και πρέπει να είναι πλέον ιδιαίτερα έντονη η "συγκίνηση" για να σου την μεταβάλει (δοκιμασμένο κι αυτό). Περίεργο ε? Λες να διασκεδάσεις, αν κάτι δεν σε εκφράζει όμως πως θα διασκεδάσεις (αν το να παίξεις θέατρο απορίπτεται? (το πέρασα το στάδιο και δεν το ξανακάνω))? Γέλιο? Έχω δει ότι κωμωδία θέλεις και έχω ακούσει μερικές δεκάδες χιλιάδες ανέκδοτα, ε, πλέον ότι μου λένε απλά με κάνει να χασμουρηθώ, μιας και έχω να δω κάτι καινούργιο (ή λέξη κλειδί) εδώ και χρόνια. (Και δεύτερον δεν με διασκεδάζει το να ακούσω ανέκδοτο γιατί απλά αναλύεται αυτόματα με την λογική στα επιμέρους στοιχεία του). Όσο για το θετικό πάλι τι είναι αυτό κυρία μου? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Την μοναξιά? Τι έχεις με την συγκάτοικο μου? Που την ξέρεις!? <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όταν π.χ. βλέπεις πως γύρω απλά πολλοί (για να μην πω όλοι) ασχολούνται με πράγματα τα οποία αποτελούν μια διαρκή επανάληψη με ελάχιστα ανανεωτικά στοιχεία? Επειδή ζουν ελλάδα πρέπει να ακουν "Ελληνική" μουσική (γαβ-γαβ-γουφ σε Λα Ελάσωνα), να βλέπουν κακέκτυπα αντίγραφα κάποιων επιτυχημενών και πλέον στεγνωμένων "αμερικάνικων" σειρών, ή να ασχολούνται με το τι θα φορέσει ο α' ή ο β' αν πάει κάπου? Ουγκ αφήστε με στον πλανήτη μου, τουλάχιστον εκεί δεν θέλω να τραβήξω όπλο και να αυτοπυροβοληθώ! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Δηλαδή αν σε έχουν "μαστιγώσει" και έχεις τις ουλές από το μαστίγιο πως θα τις ξεχάσεις όταν το χέρι σου περνάει από πάνω τους και νοιώθεις την ύπαρξη τους (οδυνειρό παράδειγμα αλλά μόνο έτσι εκφράζεται η κατάσταση αυτή)? Μπορείς όντως να το ξεχάσεις ή απλά προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου; <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Εσύ δεν θέλεις να ξέρεις αλλά στον θυμό (όντως περίεργη κατάσταση) πολλά λέγονται, οπότε προτιμότερο να μην δίνεις πατήματα για τέτοια πράγματα (εκτός αν ο άλλος μπορεί να τα "μαγειρέψει" στο μυαλό του (εκεί μιλάμε φυσικά για σοβαρά διαταραγμένη προσωπικότητα). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ...παιδιά? Μππρρρρρ!!! [ανατριχιάζει έντονα στην σκέψη μικρών ανθρώπων που να προέρχονται από εκείνον]. Προσωπικά το έσβησα από το μυαλό μου, αλλά ως ιδέα για τους άλλους που μου λέω θέλω πολλά παιδιά σκέφτομαι, γιατί απλά μάλλον έχω δει πως όλοι θέλουν να τα κάνουν, αλλά δεν αναρωτιούνται καν το πως θα τα μεγαλώσουν.

Μάλιστα η μαμά δηλαδή πέρα βρέχει! Οκ! Περίπου έχω μια μικρή ιδέα, αλλά γενικά το έχω δει ως ένα τρόπο που έχετε κυρίες μου να την κάνετε ευγενικά από μια κουβέντα που κάπου σας "βαρένει" και μάλλον δεν παίρνει (εκεί κάπου εισέρχεται η λογική) να συνεχίσετε. <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Γιατί είναι κακή η παγκοσμιοποίηση αν δεν υπάρχουν κίνητρα διαφορετικότητας για αρνητικούς σκοπούς? (Πάει στο όλοι ίσοι). Εντάξει δεν λέω να το κάνουμε και όπως στο Harisson Bergeron (ενδιαφέρουσα ταινιούλα, μπορείς να την δεις δεν έχει αίματα), όπου όλοι επιβάλλεται να είναι μέτριοι εγκεφαλικά. (Εξωφρενική η σύλληψη όντως, αλλά η υλοποίηση της ήταν ευχάριστη - συγγραφέας, ο Kurt Vonegut (γνωστό του έργο: Σφαγείο Νο.5 (σχετικά με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο))

Βέβαια θα μου πεις ποιός θα επιβάλει την βάση της μη διαφορετικότητας (γιατί λογικό είναι πως θα υπάρχει κάποια βάση στο τι είναι διαφορετικό και τι όχι). Αυτό είναι άλλο θέμα, και μάλλον απίθανο να υπάρξει ως ιδέα.

Namarie Tarinya

p.s. Αν χαθώ για λίγο θα έχω ξεχαστεί στο Gothic III! Wow! Παιχνιδάκι δουλεμένο πολύ και ελπίζω να βγεί ευχάριστο (το έπαιξα μόλις μια ωρούλα), με εξαίσια μουσική, καλά γραφικά και (στο εύκολο) χαλαρές μάχες.

]

Αποδοχή

[Όσο σκεπτικιστής κι αν είναι κανείς κάποιες θεωρίες έστω και 1 ίσως την αποδέχεται. Εκτός αν μιλάμε για απαξία-απόρριψη όλων (οπότε μιλάμε για μηδενισμό, που ως όρος ίσως υφίσταται ως εφαρμογή ή θεώρηση στάσης ζωής θα απαντήσω ..σκεπτικισμός(αν κάποιος δεν βρίσκει πχ αξία ούτε στην ίδια του την ύπαρξη ας αυτοκτονήσει να τελειώνουμε. (κάπου κονόμησα ένα σαρκασμό - κυνισμό....κακές συναναστροφές ίσως? ]

Namarie huiva anarnya (σκοτεινός ήλιος)

Ps Παίζω το Barrow Hill! Καλό!!!

anarinya... δεν υπαρχει 'anarnya'. Ποιος θα προφερε τετοια λεξη;; προσοχη στη φωνολογια!! το οτι ειναι τεχνητη γλωσσα δε θα πει οτι κοτσαρουμε λεξεις μεταξυ τους χωρις κανονες. Γλωσσα ειναι, οχι κωδικας

Αλλωστε τα Ξωτικα λατρευαν την ευφωνια

@ ΒostonLow

χεχε ! Μ αρέσουν οι παρατηρήσεις..διορθώνομαι! (με φωνή του Σκαραβαίου από τους 10 μικρούς μήτσους..αν θυμάσαι!)
Eχεις ασχοληθεί αρκετά με quenya να υποθέσω. Κι εμένα μου αρέσει. Αν- όταν -ίσως- ποιός ξέρει ,ασχοληθώ κι εγώ περισσότερο θα σε προσκαλέσω για κουβέντα σε quenya

ασχολησου :Ρ αν θες κανουμε και ιδιαιτερα για γραφη tengwar

Υπερβολές

Άρνηση

[Το Yin και το Yang, το άσπρο και το μαύρο, ο άντρας και η γυναίκα. Όλα έχουν το αντίθετο τους! (Ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό. Είναι κακό γιατρέ!? <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Απαξία και απόρριψη όλων!? Δεν είναι κακή ιδέα! Βλέπω πως σκέφτεσαι και τον σωστό δρόμο! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όσο για το θετικός μηδενιστής, σημαίνει ότι επειδή όλα θα τελειώσουν στο κενό (ανυπαρξία) κάποια στιγμή δεν χρειάζεται να καταστρέψουμε και το διαστημόπλοι γη!? Άστο να υπάρχει, ίσως κάποια στιγμή να υπάρξει μεγαλύτερη κατανόηση και ο σκοταδισμός να υποχωρήσει (ναι αν ο κόσμος κάποιες στιγμές δείχνει να απολαμβάνει το νεο-παλαιο-σκοταδισμό του). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όταν ζεις προσδίδεις αξία στην ζωή σου, ακόμη κι αν αυτό που κάνεις αποφέρει μόνο σε σένα, οπότε για ποιόν λόγο να σταματήσεις την ύπαρξη σου (δικαιολογείται (και αυτοεπιβάλλεται) μόνο σε περίπτωση εξαιρετικής βαρεμάρας (στην Ελλάδα ζούμε, κοντεύουμε) ή ανίατης ασθένειας). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

(Τα λυμμένα ως την μέση της πλάτης κάνουν? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όσο για τον τραγουδίστρια (κάτι τελοσπάντων), καλά που τοην θυμήθηκες! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> [απλή απάντηση μετα ελάχιστου περιεχομένου <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->]

Σχετικά με την μετάφραση μπα, όταν μας είχε τσακώσει η Χριστίνα (Fallen Angel) και μας είχε βάλεις κάτω (μαζί με τον Σταύρο) (μόνη της κανόνισε τα πάντα) την κάναμε την δουλειά. Πλέον από πλευράς μου μόνο για ξεκούραση και χαλάρωση (δεν είναι κακό να δουλεύεις μερικές σελιδούλες τη μέρα και να ψάχνεσαι για το πως θα πρέπει να δώσεις μερικές εκφράσεις). Το διάβασμα, δεν ξέρω, ποτέ δεν το είδα υποχρέωση (πέρα του σχολικού) αλλά κάποιες στιγμές μοναδική απόλαυση. Βέβαια τα τελευταία χρόνια πολλά πράγματα ανακυκλώνονται οπότε καταλαβαίνεις. Το αξιοπρεπής πνευματικά χαρακτήρας είναι λίγο περίεργο, αλλά ναι, καταλαβαίνω τι περίπου θέλεις να πεις. Ωστόσο ελπίζω ακόμη πως όλο και κάποιοι (περισσότεροι κάθε φορά) θα ξεφεύγουν από το λούκι της βαριεστημάρας και του σκυλέ και θα βρίσκουν κάτι καλύτερο να ασχοληθούν.

Για την μουσικούλα εύγε για τις επιλογές. Όντως το κέλτικο κάτι έχει να πει, όπως και το Περουβιανό (Ινκαϊκό) στυλ. Θα μπορούσα να σου προτείνω Loreena McKennitt, επίσης την τραγουδίστρια των Glannad (Maire Brennan????), σε παραδοσιακό ήχο (αλλά metal) τους Cruchan (πολύ καλοί και δεν τους το είχα από την αρχή (Ride On, εξαιρετικό κομμάτι) ή ακόμη και το Celtica (Voice of the Morrigan)), και μετά σε περουβιανό ήχο βρες Takilakta (Athahualpa?). Για ροκιές τώρα τι να σου πω? Τα κλασσικά είναι καλά αλλά δεν είναι καινούργια (όλα τα γνωστά πρέπει να τα έχω ακούσει μερικές χιλιάδες φορές), προσωπικά επέλεξα να ακολουθήσω το metal και τα παρακλάδια που βγαίνουν κάτω από το Progressive, symphonic, folk, darkwave, melodic, gothic και epic (και ελάχιστο speed). Δεν είναι δύσκολος ιδιαίτερα δρόμος αν σου αρέσει το νέο στοιχείο (από άλλο ή παλαιότερο είδος) στην μουσική. Αν θέλεις πιο κλασσικές φόρμες δες και τους Trans-Siberian Orchestra (Beethoven's Last Night), που επηρεασμένοι βαθιά από την κλασσική μουσική ξέφυγαν εντελώς και δημιούργησαν ένα δικό τους στυλ.

Χμ, το ακομπλεξάριστα καλό ακούγεται, αλλά για πες μου υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος στον πλανήτη που να μην έχει κάποιας μορφής complex (όχι με την εννοια του complexity <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)? Πάντως ναι σε καταλαβαίνω σε αυτό, Όσο για τα σοβαρά, να σου πω την αλήθεια, δεν ξέρω αν καν χρειάζεται να τα μοιράζεσαι (ότι κι αν μπορείς να θεωρήσεις σοβαρό), εκτός κι αν τα κάνεις τόσο ασήμαντα που πλέον να χάνεται η αξία τους (ακόμη και σε σένα μερικές φορές τον/την ίδιο/ίδια). Πάντως για το να "ασχολούνται μαζί σου", δεν ξέρω, αλλά προσωπικά θα ήθελα ώρες ώρες οι γύρω να ασχολούνται με τις ιδέες που συζητιούνται και να μην τις κατεβάζουν τόσο πολύ σε προσωπικό επίπεδο (και φυσικά να μην βλέπουν άσχετες συνδέσεις εκεί που δεν υφίστανται) και να κάνουν απλά την κουβέντα για την ιδέα και όχι για το άτομο. Η ιδέα απλά είναι σημαντική, ενώ το άτομο είναι ασήμαντο. (Χμ...μάλιστα διακρίνω μήπως πολλές προσωπικότητες που προσπαθούν να εμφανισθούν μέσα από τα δάκτυλα σου? <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Χεχε, είδες λοιπόν για τον θυμό!? Το λοιπόν δεν θα ήταν καλύτερα να το αφήνεις (καλά να μπήγεις και καμία αλλά χαλαρή εκείνη την στιγμή) και μετά να έχεις όλο τον χρόνο να το σκεφθείς με την ησυχία σου; <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Γιατί να χαλάσεις την καρδιά σου. Ακόμη κι αν ο άλλος κάνει το χειρότερο λάθος (μην νομίζεις ότι μπορεί κανείς μας να δει τα πάντα απλά και ήρεμα κάθε στιγμή), αν το σκεφθεις αρκετά μπορεί με κάτι που θα του πεις (και όχι δεν θα είναι τόσο αθώο) την επόμενη φορά να το καταλάβει. Για να πεις συγνώμη πρέπει να συμφωνείς, και πρέπει να μην έχεις κάνει λάθος (και όπως είπαμε μήπως το λάθος είναι υποκειμενικό για τον καθένα?), για σκέψου το. Υπάρχουν λάθη και λάθη. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Δεν την κυβερνάμε εμείς μόνο αγαπητή μου, αλλά και εσείς. Μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό. Αν ωστόσο όλοι όταν διοικούν (για όσο τα πρόβατα-κορόϊδα τους το επιτρέπουν με την ψήφο τους (μνεία στα δυο χαμένα ΣΚ που πέρασαν για να βγάλουν τους τοπικούς άρχοντες (χχεεεχχεεεμμμμχμχμεμμεμεμ...γκ..γκχκχκ...γαμώτο πνίγηκα από το γέλιο <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> ) θέλουν την αρπαχτή τους τότε τι να κάνεις? Κεφάλια πλέον δεν κόβουμε ( μόνο συντάξεις, μισθούς, θέσεις εργασίας, παιδεία, υγεία και πολλά άλλα άχρηστα για τον μέσο άνθρωπο (αυτοί κόβουν))! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Καλά ψάξε την ταινία, γιατί εγώ ψάχνω το Gothic 3 (πολλές μέρες θα το ψάχνω (πολλές πόλεις, εκατοντάδες quest, χιλιάδες εχθροί, πολύ κουβεντολόϊ)), το torchwood (νέα αγγλική σειρά του BBC (spinoff του Doctor who (ή τουλάχιστον από ότι λέγεται πάει προς αυτή την παράδοση))) και πολλά άλλα ψιλο(χοντρο)πραγματάκια. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Προσωπικά πάντως δηλώνω λάτρης της παγκοσμιοποίησης των ιδεών και της ηρεμίας.

Namarie Tarinya

Σας αφήνω να μάθετε quenya (έμαθα δυο λέξεις αρκουν για αυτό τον κύκλο του σύμπαντος) και όσο για την tengwar oyγκ! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Αν δεν βγάζεις άκρη σκέψου πως απλά τελείωσα την μετατροπή 5 βιβλίων από απλό κείμενο σε μορφή βιβλίου (παραγράφοι, ορθογραφικά, σελιδοποιήσεις και λοιπά), έπαιξα και εγώ δεν ξέρω πόσες ώρες G3 (ακόμη τρέχω), είδα 2-3 επεισόδια από σειρές που κυνηγάω, και γενικά είμαι χαμένος στην κοσμάρα μου (Από την Παρασκευή). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->
]

Tengwar ειναι η γραφη με τηνοποια γραφεται η γλωσσα αυτη (αν φυσικα δε μαας αρκουν τα λατινικα γραματα :Ρ)

Κατάφαση

[Αφού το θέτεις άσπρο μαύρο κλπ στην άρνηση απαντώ κατάφαση.
(Όσο για το αν είναι κακό, η περίπτωσή σου θέλει περεταίρω μελέτη παιδί μου. Προς το παρόν συνιστώ καλό ελαφρύ φαγητό, επαρκή ύπνο, και αποφυγή συγκινησιακών- στρεσογόνων καταστάσεων.)

Λες πως προσδίδεις αξία στην ύπαρξή σου - ζωή σου, που είναι 1 αξία ! άρα ο μηδενισμός πάει περίπατο. Το ένα δεν είναι 0 (μηδέν).
Αυτοκτονία λόγω βαρεμάρας, καλά μόνο εσύ θα μπορούσες να το σκεφτείς αυτό.!
[Μπαίνω στον πειρασμό να ζητήσω περισσότερη ανάλυση ...περί θετικού μηδενισμού αλλά δεν το κάνω]

Σχετικά με τα παιχνίδια (μεταφράσεις) πρέπει να μαζέψουμε υπογραφές δλδ να σας ξαναστριμώξει η Χριστίνα ??? (Ναι ναι να γίνεις και συ λίγο χρήσιμος στην κοινωνία! ) , μιας και πολύς κόσμος επικρότησε την κίνηση της μετάφρασης σας. Ευχαριστώ και μπράβο, αν δεν είπα σε όλους σας, το λέω τώρα.

Επίσης έχω να δηλώσω ότι είσαι καταπληκτικός, πανέξυπνος, πανέμορφος με τα λυμένα μαλλάκια ως τη μέση της πλάτης ν ανεμίζουν την ώρα του λυκόφωτος (η αγαπημένη σου ώρα δεν είναι?) και στα γυαλιά σου να φαίνεται η θάλασσα (καλά κατάλαβες ..πρόκειται για χοντρό γλείψιμο φανταστικέ τροχονόμε:P:P), μιας και σκοπεύω να σου ζητήσω να μου στείλεις κάποια από τα μουσικά κομμάτια που προτείνεις!!
(Είμαι άθλιο υποκείμενο ώρες ώρες, το γνωρίζω). Αν μπορείς, αν θέλεις, αν τα έχεις με μορφή mp3, αν δε σου κάνει κόπο κλπ
Καλά, αν δεν.....δεν τρέχει και τπτ.

Σε ένα φόρουμ πιστεύω πως ανταλλάσσονται ιδέες (καμιά φορά (καλά τις περισσότερες) νανακίες, που δημιουργούν την ψευδαίσθηση της επικοινωνίας-παρέας, κι αυτό είναι όλο. Τα άτομα που πληκτρολογούν είναι ασήμαντα (για την οντότητα του forum) υπό τον όρο ότι είναι σημαντικά στο φυσικό τους χώρο (real life) και φυσικά ισχύει και το αντίστροφο. (Η ύπαρξη στο forum είναι ασήμαντη στην πραγματική ζωή κλπ.) Αν κατάλαβε κανείς τι είπα τώρα!? (τέσπα..δεν το σβήνω! Κατάλαβες I m sure, I hope not just you! )
[Χμ...μάλιστα διακρίνω μήπως πολλές προσωπικότητες που προσπαθούν να εμφανισθούν μέσα από τα δάχτυλα σου?] Δεν κατάλαβα!!!!!

Με την έννοια αρένες που κυβερνούν, αναφερόμουν στην τάση καταστροφής, πολέμου, μάχης ποιος τα έχει πιο πλούσια κατάσταση, που δυστυχώς κυριαρχεί σε παγκόσμιο επίπεδο (βασικά γνωρίσματα μάλλον λόγω υπερβολικής τοστεστερόνης στις πάσας φύσεως εξουσίες.) χεχε για το γέλιο τι να πω? Είχε και φρενάρισμα στο τέλος ή μου φάνηκε?
Παγκοσμιοποίηση ιδεών και ηρεμίας .οκ θα πάρω τύλιξε το παρακαλώ!


Enjoy your game !!
Namarie huiva anarnya