Περίεργο παιχνίδι!

Αυλός (του Πάνα, του γνωστού μας πλέον, αφού μας τον δίδαξε ένας Ισπανός (είναι δεν είναι δεν ψάχνω καταγωγές). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Και σχετικά με τα Αραβικά pop σου εύχομαι να μην ακούσεις! Κάτι πήρε το αυτί μου σε κάποιο documentary, έλεος σαν να ακούς την Βρίση () την Κουλή και όλα τα άλλα φυντανάκια με τουρκέ-ολέ μουσική. Όχι εκεί θα δηλώσω Ευρωπαίος και θα σηκωσω την μύτη σαν Άγγλος (και δεν με νοιάζει και να με πουν και σνομπ). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Yeap! That's it. Good old times...long gone...κάτι μπορούσε να σου πάρει από το μυαλό (ένα μικρό φορτίο τουλάχιστον). Δεν τους έχω δει εδώ και πολύ καιρό, και δεν ξέρω κάπου τα παιδιά χάσαν ότι είχαν να δώσουν κι αρχίσαν κι αυτοί (όπως ο καθένας φυσικά) να επαναλαμβάνονται, ή να αντιγράφουν ξένο χιούμορ με μικρές απόπειρες να το εξελλινήσουν. Τέσπα, άλλες εποχές. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ...δεν σε βρίσκω κακή, ευτυχώς την έχω γλυτώσει γιατί το κίνητο είναι πάντοτε στο πορτφόλιο (ναι λεφτά μπορεί να μην έχω αλλά πουλάω μούρη! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->) Τώρα να χω βγει όπως κάθε φυσιολογικός λαλημένος με άλλες κάλτσες δεν το θυμάμαι αλλά ποτέ δεν ξέρεις, με παντόφλες (κάποτε ίσως) χωρίς ρούχα (ευτυχώς όχι, δεν πιστεύω πως έχω τόσο βαθιά ψυχολογικά (δεν είμαι πολιτικός <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)), και γενικά τώρα τελευταία και το έξω έχει αρχίσει να γίνεται κάτι το επίσημο και μακρινό (ευτυχώς γιατί το βαριέμαι). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Για αυτούς που σου ξυπναν την θλίψη, αν δεις τελικά το πόσο κοινές των εταιρειών είναι θα αρχίσεις να γελάς μαζί τους και να κλαίς για μας. Δες το The corporation (το 'χε η Ελευθεροτυπία χθες), και θα καταλάβεις ότι ο πολιτικός ποτέ ξανά δεν θα 'χει δύναμη, αλλά πάντα θα παραμείνει ο αδύναμος νταής που με την παρέα του φοβερίζει τα μικρά παιδιά και που τα κάνει πάνω του όταν του βάλει τις φωνές ο μπαμπάς του. Άσε δηλαδή τι θα γίνει αν του τραβήξει και τα αυτί! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Έτσι να απογοητευόμαστε, παρακαλώ! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Γυναίκα -&gt; Καταναλωτικό θύμα (κι από τα μεγάλα μάλιστα) ως γνωστό, με τόνους αβεβαιότητας, και συνεχή απαίτηση επιβεβαίωσης (Με αγαπάς αγάπη μου και τα γνωστά, είναι ο άλλος πτώμα πρέπει να το πει ειδάλλως θα πληρώσει το ινστιτούτο γιατί θα πρέπει να καλύψει τις γνωστές αμφιβολίες). Γίνομαι κυνικός.... φρένο! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Αν σου πει κάτι κάποιος για την δεξιά άκρη της βλεφαρίδας σου δεν θα τρέξεις δηλαδή και θα αρχίσεις να κάνεις (ότι κάνετε) για να την διορθώσεις; <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

[Χμ...άσε καλύτερα είμαι ο σχεδιαστής του, και του 'χω δώσει μέσα τόσα random και τόσους περίεργους κανόνες που πλέον ούτε εγώ δεν βρίσκω την άκρη! Και αν δεν πεις ακριβώς όλους τους κωδικούς οι πόρτες μένουν κλειδωμένες, τα σκυλιά λυτά, η τάφρος γεμάτη από πιράγχας κι ο δράκος της φωτιάς περιμένει πίσω από την κεντρική πύλη, από πίσω το ποτάμι λάβας ρέει και η μαγική γέφυρα περιμένει την συγκεκριμένη μαγική ακολουθία. Ο συναγερμός πάλι αλλάζει μόνος του κλειδί κάθε 8 ώρες και για να το ανακαλύψεις απλά χρειάζεσαι άλλο ένα σύμπαν (το κλειδί αυτό χρειάζεται κβαντικό υπολογιστή, συνεπώς ο μόνος που υπάρχει για την ώρα είναι το ίδιο το σύμπαν <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Άρα τίναζε το μαλλί, χαλαρή και άνετη, κούρεψε το κιόλας και παίξε το και καταφρομέας σαν την ...του στριπτήζ...την γνωστή και δοκίμασε. Τα walkthrough είναι αναγκαία όσο και να προσπαθείς να αντισταθείς. Ορισμένα μυστήρια θα παραμείνουν παντοτινά.]

Κι εσύ είχες καιρό να το κάνεις εγώ πλησιάζω το 24ωρο επικίνδυνα (και έχει και καλό ντοκιμαντέρ στις 8, στην ΕΤ1). . <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Νύμφες (για να μην πω νύφες και σε πιάσει τρέμουλο ).
Μπα! αναφερθηκα στα καθαρόαιμα και όχι σε μίξεις αναμίξεις και μπερδέματα.. και η ανατολή όπως κι αν το κάνουμε εχει γοητεία, (και ασχήμια σε πολλές μορφές της βέβαια, αλλα δεν σνομπαρω πολιτισμικά τιποτα και κανέναν αρκεί βεβαια να μη σνομπάρουν κι αυτοί τον εαυτό τους και παν να περάσουν ως κάτι που δεν είναι (αν γινομαι κατανοητή )

The corporation χμμ κατι σαν να μου ΄θυμίζει ο τιτλος αλλά δεν είμαι σίγουρη..τεσπα θα δω αν την εχω δει και με την απάθεια που εχω σημερα δεν απογοητεύομαι εύκολα
Ααα!! Αχαααα θύμα της εικόνας που θέλεις να περάσεις δλδ? Ο κύριος με το πορτφόλιο και τις διαφορετικές καλτσες .. ενδιαφέρον

Οσα αναφερεις ισχύουν και σιγά τον κυνισμό , (εχεις πει και χειρότερα ) αλλά βγάλε τα ινστιτούτα εκτός! κανένα σπα για χαλάρωση μάλιστα! αλλά κι αυτά από τιμες απλησίαστα γίναν, άσε!

Μάλιστα μάλιστα! αν και αναφερομουν στα walkthrough γενικώς με τρόμαξες, (λιγάκι όμως ) με τοσα σκυλια κροκοδειλους φωτιες και λαβρες!! woowwwww
Οσο για το μαλλί οχι δεν το κόβω και δεν ξέρω τί σημαίνει καταφρομέας!!

Έντομα (το 'πιασες, δεν μου αρέσουν οι τρομακτικές λέξεις! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Κατανοητή γίνεσαι, μην φοβάσαι! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όσο για την γοητεία θα πάω πολύ πιο ανατολικά (τη λένε και χώρα του ανατέλοντος ηλίου). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Εξαιρετική δουλειά και πολύ προσεγμένη στις λεπτομέρειες αν και κάπως περιορισμένη σε ορισμένα ζητήματα. Τα ξέρουμε, τα καταλαβαίνουμε σχεδόν όλα, απλά η συγκεκριμένη έδωσε φωνή και όραμα στους εφιάλτες της πραγματικότητας. <!-- s:-( --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_sad.gif" alt="" title="Sad" /><!-- s:-( --> Και δυστυχώς εμένα μ' απογοήτευσε σε κάποιο καλό βαθμό, αλλά το ήξερα εξαρχής.

Yeap! Image-victim αλλά ποτέ the fashion one. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Και καλά δηλαδή αυτό σε πείραξε? Για κοίτα τη μόδα μιας μοδιστρας (ή μοδιστρομοδίστρας) και αν δεν ψοφήσεις στο γέλιο με το καρακιτσερί αποτέλεσμα, μου λες μετά. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Εντέξει μωρέ επειδή είμαι fan του Bierce και επειδή όταν μυρίζω λουλούδια ψάχνω για το φέρετρο, δεν σημαίνει πως είμαι και τελειωμένος κυνικός, απλά έχουμε απομείνει λίγοι σε τούτο τον πλανήτη. Μα γιατί, θα πάρεις και δάνειο, θα χρεώσεις μέχρι και τα επτασέγγονα σου, αλλά θα νοιώσεις καλά (τουλάχιστον ο ψυχολόγος που έφτιαξε την διαφήμιση και δημιούργησε αυτή την ψυχολογική απειλή (μέσω του ψυχαναγκαστικού καταναλωτικού προτύπου) για κάθε γυναίκα, αυτό πιστεύει). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->


Αχ! Το 'χω! Το 'χω ακόμη! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Καταφρομέας ε! Μάλιστα στο λήμα του λεξικού πρέπει να αναφέρει στα συνήθη λάθη πως όταν το νευρικό σύστημα λειτουργεί ετεροχρονισμένα με τις απολήξεις των άνω άκρων, η συσκευή του πληκτρολογίου ενδεχομένως να δεχθεί έναν συνδιασμό σημάτων που θα οδηγηθούν από το αμέσως προηγούμενο δάκτυλο του υποκειμένου, συνεπώς και αντί του δ θα πατηθεί το επόμενο αμέσως σύμβολο της σειράς. Βλέπε καταδρομέας (κοινώς η επίλεκτη (τον τίτλο τον ξέρω κι πρέπει να έχω δει και μερικά δευτερόλεπτα από το έκτρωμα ταινίας)). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Κεντρί

οκ, αλλά τόσο σκιστό μάτι και τόσο ιδιες φάτσες με κουράζουν! Βέβαια εχουν και πολλά αξιόλογα στοιχεία στην κουλτούρα και την αισθητική τους χμμ σαν προορισμός ταξιδιού σιγουρα δεν είναι η πρώτη μου επολογη, ούτε η μουσική τους μου λέει κάτι. Γούστα! τί να κάνουμε τωρα..

Image-victim, να το κοιτάξεις αυτό! Πάντως μου χεις δώσει την εντύπωση πως το τί σκεφτονται οι άλλοι δε σ ενδιαφερει και τόσο πολύ! Μαλλον έπεσα έξω αυτή τη φορά! (και ναι στις καλτσουλες κόλλησα ..και το θεωρώ χαριτωμένο ως ενός σημείου.. )

Προσπαθεις να αναλύσεις ψυχολογικές-ψυχαναγκαστικές (όπως θες πεστο) τάσεις που μάλλον δεν μπορείς να κατανοήσεις απόλυτα λόγω φύλλου. Ασε που το παράλογο δεν εξηγηται και ολο αυτο που περιγραφεις και κατα μεγάλο ποσοστό ισχύει είναι δυσκολο να το εξηγησω ακόμη και σε μένα! Ονόμασέ το κρίση ανασφάλειας (που συνήθως σου καλλιεργούν δημιουργούν-ησαν άλλοι ) και αφησέ το ετσι..

Κάτι κάνεις..δε λεω!

Δε χρειάζεται να εξηγήσεις το πως και το γιατι! (είναι προφανές και το κάνουμε όλοι) απλώς αντέδρασα γιατί μου πες λίγο ή πολύ αει..κουρέψου! (και θύμωσα πάρα πολύ! )

Ragtime (δεν ξέρω γιατί αλλά μου 'χει περάσει όταν ακούω κεντρί να σκέφτομαι Miller και ragtime (κάτι σε jazz)). Μη το ψάχνεις δεν θα βρεις άκρη, είναι βέβαιο.

Μάλιστα, μάλιστα, κατανοητό, ωστόσο η μουσική τους (τουλάχιστον σύγχρονες αποδόσεις που άκουσα, λένε πολύ περισσότερα από ότι έχει να πει η δική μας. Έχουν έναν μοναδικό τρόπο να συνδιάζουν την παράδοση και το σύγχρονο με εξαίρετο τρόπο. Ο μοναδικός που είμαι σίγουρος για το στυλ του είναι ο Kitaro (και ο πιο παγκοσμιοποιημένος ωστόσο), και μετά πάμε στον Akira Yamaoka (ή Yakaoma ποτέ δεν θυμάμαι καλά) (silent hill), στον Kenzi Kawai (Innocense), στην Kimiko Itoh, στον Yokko Kanno (?) (Ghost in the shell) και σε άλλους τους οποίους δυστυχώς ήμουν τυχερός να ακούσω αλλά ποτέ δεν έμαθα τα ονόματα τους. Όσο για τα πρόσωπα έχω πολύ διαφορετική άποψη. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Οι φάτσες στο Ringu ξεχωρίζουν! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

<!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Ναι, όντως θα το προσέξω, έχω βαρεθεί ώρες ώρες πολλά πράγματα που προξενεί αυτό το image (σκέψου πως με έπαιρναν γνωστοί για μια περίοδο να ρωτήσουν για χρηματηστηριακά (λες και ξέρω την τύφλα μου εκεί μέσα)). Τελικά δεν έχει σημασία τι λες αλλά πως παρουσιάζεσαι. <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Δεν προσπαθώ, ούτε με σφαίρες! Απλά είμαι πεπεισμένος! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Έχω αναφέρει πολλές φορές το θέμα πλύση εγκεφάλου, συνεπώς, απλά, συνειδητά πλέον (για τον εαυτό μου και μόνο) απορρίπτω (κάποιες στιγμές με προσπάθεια) πολλά πράγματα από όσα βλέπω να διαφημίζονται, μόνο και μόνο γιατί γνωρίζω (100%) πως κάποιος προσπαθεί να παίξει με το μυαλό μου και να με χειραγωγήσει. Άρα η διαφήμιση αποτυγχάνει κατά κάποιο λόγο για τον υποφαινόμενο. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Επομένως τα αναφέρω εγκυκλοπαιδικά (δες το corporation και θα δεις κι αυτό που λέω και μάλιστα περισσότερο δομημένα από όσο το αναφέρω).

Χμ.......Μάλιστα! Καλή ιδέα μου 'δωσες! Άντε γίνε επίλεκτη --&gt; άντε κουρέψου! Δεν σε βρίσκω καθόλου κακή! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Ναι αλλά δεν το αναλύουμε όλοι και επιχειρούμε να σκεφθούμε το γιατί <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Σωστά?)

Ράκος (το μονο που σκέφτηκα.. )

Πλην του κιτάρο και εφόσον τις ταινιες δεν τις εχω δει , δεν ξέρω δεν απαντώ Παντως δεν θυμάμαι να με είχε συναρπάσει ιδιαίτερα κατι απο κατα κει μερια γενικώς Οσο για τις γιαπωνεζουλες αχααα! ξεχωρίζεις τη μια από την αλλη δλδ? ή εφόσον μοιάζουν όλες σ αρέσουν κι όλες.. χμμ μπερδέματα και πονοκέφαλοι!! να προσεχεις!

χεχε μα γιατί?? δωσε και συ πληροφορίες στον κόσμο.. (Αλλα απο την αλλη κριμα είναι! ασε ξεχνα το! δε φταιν σε τίποτα..αλλα και πάλι φανταζεσαι οι συμβουλες που θα δινες στους άλλους να ταν σωστες και να τ αρπαζαν τελικά? θα ηταν μια ενδιαφερουσα ανατροπή! ).
χμμ προτιμω την εκφραση "δεν εχει σημασία τί, αλλά ποιός το λέει "

Το μονο σίγουρο ειναι πως ποτε δε βγαίνει σε κακό να ειναι κανεις ψιλιασμένος...και να αμφισβητεί! (το λέει και η υπογραφή μου άλλωστε! ). Βεβαια σε μενα το κακό δεν το κανουν οι διαφημισεις...και χωρις αυτες ..μια χαρα καταναλώνω

Ψυχικό (ναι, οκ, καλά, αλλά αυτό μου ήρθε, πως να το κάνουμε! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Χμ...δύσκολη ερώτηση, απλά θα πω ότι ορισμένες από όσες έχω δει ήταν μοναδικές, αλλά φυσικά πιστεύω πως, στον ίδιο βαθμό, το ίδιο θα ισχύει για κάθε χώρα και γενικά στις ηθοποιούς πάντοτε έχει γίνει μια ειδική επιλογή εξωτερικών χαρακτηριστικών των οποίων τα θέλγητρα να ελκύουν μεγαλύτερο ποσοστό κόσμου. Τέσπα, βαριά κουβέντα για μεσημέρι. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ...τους βοηθάω αλλιώς όταν "απελευθερώνω" ένα χαρτί! Όσο το 'χω μουλαρώνει, όταν το πουλήσω τραβάει την ανηφορά! Θα αρχίσω να ζητάω ποσοστά! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Ναι, σίγουρα, αλλά δυστυχώς στην εποχή που από παιδί ξεκινάει ο βομβαρδισμός μόνο η σκληρή συνειδητή απόρριψη μπορεί να λειτουργήσει. Και να καταναλώνεις δεν είναι κακό, αλλά να παίρνεις αυτό που θέλεις πραγματικά (εντάξει όχι μόνο το αναγκαίο αλλά και το όμορφο), και όχι να παίρνεις το καθετί γιατί το 'πε η διαφήμιση, ή να σου αρέσει γιατί επίσης το είπε η διαφήμιση, ή να το 'χεις ανάγκη γιατί το 'πε η διαφήμιση! Τελικά η διαφήμιση λέει περισσότερα και από μένα! Να την φοβάσαι! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Και ο μιμιτισμός του είδους μας είναι και το εργαλείο που χρησιμοποιεί. Γιατί ό ένας το λέει στον άλλο, ο άλλος στον επόμενο, δημιουργείται το ρεύμα και εκεί ειναι που πιάνει η διαφήμιση γιατί το κάνει τρόπο ζωής (και δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις πραγματικά αν είναι αναγκαίο ή απλά μια πολυτέλεια, ή κάτι που σου έχει επιβληθεί). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Παλαιό? (ή νέο )

Βαρια κουβεντα δεν ειναι!, αλλά τεσπα, μπορει και να είναι πάντως αντε να σου τις βαλουν πλάτη, ιδιο μαλλί, ιδιο χρωμα, ιδιο σωματότυπο και να πρέπει να βρεις τη σωστή
Και αν μιλησουμε για κινηματογραφικά ενδιαφέρουσες φατσουλες και εξωτερικά χαρακτηριστικά (όχι υποκριτικες ικανότητες ) προσωπικά κολλάω σε φυσιογνωμίες τυπου Κριστόφ λαμπερ (στα πιό νιατα του, εχει αυτό το αλήθωρο στο ματι! , Colin Firth of course! και απο νεότερους ηθοποιούς Johnny Lee Miller ..χμ μάλλον ειμαι φάν της λευκής φυλής τελικά!). Οφθαλμόλουτρα Τί να σου κανουν τα σχιζοματικα?

Συνεχίζει δλδ η ίδια κατάσταση? ποιες ειπαμε πως έχεις ...και πότε λες να τις δώσεις ?? . Να το εκμεταλευτούμε το χάρισμα ρε παιδί μου! (θα σου δώσω ποσοστό αν πετυχει )

Στα ελαφρα ( ) για μεσημέρι που αναφέρεις περί διαφημισης και καταναλωτισμού θα πω απλως πως χάνεται κάπου η γραμμή και δύσκολα μπορει να προσδιοριστει το απαραίτητο απο το περιττό, χμχμ μπαίνουν και υποκειμενικά κριτήρια στη μεση και γινεται μεγααααααλο το κουβάρι..αλλά τα ίδια που μου πες σου λέω τελικά, οπότε τί στα λέω??

-πωλείο (ναι αυτό μου κόλλησε αμέσως, ας είναι καλά το Μοναστηράκι. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Είναι, είναι, άκουμε που σου λέω. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Και τη σημασία δεν την έχει το σώμα (ούτως ή άλλως τα σώματα σας (με προσθετικές ή όχι) είναι σε γενικές γραμμές (άντε και μετάξύ 45 και 55 κιλών (εντάξει είπαμε πολύ γενικούς κανόνες) τα ίδια με ελάχιστες διαφορές, αυτά που αλλάζουν και προσφέρουν την μαγία είναι τα πρόσωπα, αλλά εκεί τώρα άντε να βγάλεις το υποκειμενικό από την κουβέντα. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Είπαμε τα κολλήματα είναι ιερά και δεν δέχονται κουβέντα). Καλά οι φυσιογνωμίες ναι όντως, αλλά σε ρόλους που να σε εντυπωσιάσουν, π.χ. κόλλησα με το στυλάκι της Claudia Βlαck στο Farscape σαν Eryn την ξαναείδα στο Queen Of the Damned σε μικρό ρολάκι (μια από τις Αρχαίες), και τώρα την βλέπω στο Stargate SG1 σαν Vala και την επόμενη βδομάδα στο Dresden Files. Η γυναίκα έχει τύπο και βγαίνει στο ρόλο, κι αυτός ο τύπος την κάνει τόσο ακαταμάχητη. Το ότι είναι όμορφη σα φυσιογνωμία δεν είναι τόσο σημαντικό μιας και έχω δει ένα μύριο όμορφες (σε σημείο που όλες να μοιάζουν καρμπονιζέ) <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->, αλλά τόσο οι εκφράσεις (που δεν είναι αποτέλεσμα του ρόλου) όσο και οι κινήσεις (που γενικά δεν μπορείς να τις κάνεις τόσο πολύ τεχνητές για τις ανάγκες του ρόλου) διαχωρίζουν κάποια "πρόσωπα". Το ίδιο φαντάζομαι ότι έγινε και με σένα και τους υπό συζήτηση ηθοποιούς. Τα σχιζομάτικα πάλι έχουν άλλες χάρες (γλυκήτητα, πιπεράδα, το εξωτικό στοιχείο (παράδειγμα? Η κινεζούλα Ζιανγκ Ζιγι ή η Μισελ Γιονγκ, ή η Nanako Matsushima - Wiki κ.α.)). Άστο καλύτερα, τι είπαμε (θα πούμε) για μεγάλο κουβάρι.

Και μη χειρότερα. O Μολοσός (MLS) και ο Μιχαλάκης (MAIK) με έχουνε πρήξει, και μακάρι να μπορούσα να πάρω κομμάτια, οπότε να κατεβάσω το μέσο όρο αγοράς και στο πρώτο πάνω να τους ξεφορτωθώ. Αλλά για την ώρα αναμονή και υπομονή! Και όχι, εκεί μαζί! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ...πας να το δυσκολέψεις, αλλά δεν είναι τόσο δύσκολο, γιατί αν λάβεις υπόψη σου πως ελάχιστα πραγματικά αξίζουν σε γενικές γραμμές και όλα τα υπόλοιπα απλά είναι πράματα της μιας ώρας ενδιαφέροντος κι από κει παν κι άλλοι! <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Υποκειμενικό τι είναι, το ότι πρέπει να πιείς αναψυκτικό συγκεκριμένης εταιρείας για να ζήσεις έτσι συγκεκριμένη περίοδο! Το ότι πρέπει να πάρεις συγκεκριμένο σαπούνι για να νοιώσεις ηδονή? Ή ότι ο καφές (ένα φυσικό stimulant) θα σε κάνει καρδιά της παρέας? Τσκ...τσκ...τσκ...δεν είναι ανάγκες αυτά, είναι εμπόριο. Γιατί εξίσου καλά παίρνεις και ένα φρούτο και πίνεις και λίγο πιο φυσικό χυμό, παίρνεις και ενα συμβατικό σαπούνι, και πίνεις και έναν καφέ και έρχεσαι στα ίσια σου δίχως να γίνεις το "θύμα" της παρέας και λοιπά. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Ρουστίκ..style.

Χμ μάλιστα, αν και πιστεύω στη συνολική εικόνα, και μάλιστα για ασφαλη συμπεράσματα προτιμώ την εικόνα κινούμενη . Ενα πρόσωπο από μόνο του, δεν ξερω αν μου λεει κάτι, ενα βλέμμα όμως ίσως πολλά και δεν ξέρω αν εχω κολλήματα πιά... απλά ανεφερα ηθοποιούς που μπορει να τους "χαλβαδιάζω" μόνο για το φυσίκ τους και τπτ παραπανω . Αν μπουμε σε υποκριτική πάμε σε άλλο κεφάλαιο και θα μιλησω για ηθοποιούς τυπου Χοπκινς, Νιρο, Πατσίνο, Χανκς (ναι ναι) Ντεπ και Πιτ (σε καποιες ταινίες και όχι μόνο για την εμφάνιση του) κλπ που με ξαφνιάζουν με τον τρόπο που γίνονται ενα με το ρόλο (καλά κι αλλοι βεβαια αλλά από ονόματα και μνήμη..άσε καλυτερα )
Οσο για τη black .εντυπωσιακή, δεν μπορώ να πω (απόμακρο και μυστηριώδες look λοιπόν )
Και η Ζιγί ..δεν ειναι κακή! Αντε! εγκρίνω

Υπομονή??? τι ειναι αυτό?? οκ αρχιζω να αποταμιεύω όταν πουλησεις σφύρα κλέφτικα

Δεν παω να το δυσκολέψω, δυσκολο είναι εφόσον θα σου πάω το συλλογισμό λιγο παρακάτω και θα σε πάω σε ερώτηση τυπου.. είναι απαραίτητο το αναψυκτικό τελικά? (νταξει για το σαπούνι, δεν μπορώ να πω..), απλά κατα πόσο κάποιες αναγκες ειναι πλαστες και τι είναι τελικά αντικειμενικά (όσο γίνεται ) απαραίτητο? ποια ειναι τα βασικά και πόσα ειναι αυτά?..κουβάρι σου λέω...
Πάντως αλίμονο αν φτασαμε σε σημείο να πιστευουμε εστω και στο απειροελάχιστο πως με την κατανάλωση καποιου προϊόντος θα γινουμε κατι αλλο αυτό που στην ουσία ειμαστε (άντε μας διαμορφωσαν να γίνουμε ). χμμ μετά μου λες πως τα πράγματα ειναι απλά!!

Βικτωριανό <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Σίγουρα, μολονότι τα πιο ασφαλή συμπεράσματα τα βλέπεις όταν ανοίξει το στόμα, και τα ακους φυσικά. <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Κι όσο για το χαλβάδιασμα δεν ξέρω, δεν το θεώρησα και ποτέ ως κριτίριο, αφού το ωραίο θα είναι ωραίο ότι και να κάνεις ή ότι και να μην κάνεις. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Όσο για την υποκριτική σίγουρα δεν έχει να κάνει τόσο με την ομορφιά όσο με το ταλέντο κι εκεί σίγουρα θα βρεις πολλούς που δεν έχουν την ομορφιά αλλά είναι γοητευτικές οι ερμηνείες τους. Kathy Bates, Glen Close (όχι πάντοτε, αλλά έχει κι ένα Sunset Bullevard στην πλάτη της), Angelica Huston και άλλες. Όταν πάλι μιλάς για Antony Hopkins, Ian Holmes, Al Pacino, Robert DeNiro, Jack Lemon, Walter Mattau (spelling?) ακόμη και τον Hunks τα τελευταία χρόνια μιλάς για άλλες κλάσεις ηθοποιών ή ακόμη και για Ian McKellen, Cristopher Lee, Lawrence Olvie, Peter O' Toole (ναι τον γνωστό Lawrence of Arabia) , Depardie και Michael Kein (Το χέρι, Ένας ήσυχος αμερικάνος). Οι νεώτερες γενιές όπως οι Ralph Fienes, Jude Law, Pit (demi δεν είναι κακός αλλά δεν θα ξεχωρίσει ποτέ από την μάζα παρά την ιδαλματοποίηση του στα κοριτσόπουλα (στο Seven, ναι έπαιξε αλλά μην ξεχνάμε πως υπήρχε και ένας Morgan Freeman, και ένας Kevin Spacey)), Depp (δεν είναι κακός, αλλά φυσικά θα πρέπει να μπορεί να τον στηρίξει κι ο ρόλος), Kiefer(?) Sutherland (είχε και έναν πατέρα που ξεχώρισε) και ο άλλος ο ...Junior (ποιός είχε παίξει το Σαρλώ???), ή ακόμη και ο Kevin Bacon, ακόμη δεν έχουν ολοκληρώσει μεγάλο μέρος της καριέρας τους (και δεν έχουν πάντοτε και τις επιλογές γιατί πλέον έγιναν πρότυπα για ορισμένες εταιρίες ή για συγκεκριμένα στυλ. Φυσικά υπάρχουν άλλοι τόσο καλοί ηθοποιοί που απλά παίζουν κατά καιρούς σε μεγάλες παραγωγές και χάνονται William Hurt, Jeff Bridges, Mickey Rurke, Gina Davis (Cut-throat island, Beetlejuice), ο Gimli (?? John κάτι?? Έπαιξε και στα Indiana), άλλοι που έπαιξαν σε κωμωδίες ο Leslie Nielsen, o Mel Brooks, o Steve Martin, O Gene Wilder? Άσε υπάρχουν τελικά πολλοί που δεν φεύγουν εύκολα από τη μνήμη, και καταντάει ατέλειωτη λίστα το post. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->
Η Black για μένα έχει το καλό ότι δεν έγινε η Divάρα που μαμάει και δέρνει στα blockbusters αλλά επέμεινε σε μικρές genre παραγωγές και πάντοτε έχει αυτή την ξενοιασιά και μια φυσική άνεση, όπως και η Higginson, ή όπως και η Furlan που είχα αναφέρει. Παρέμειναν απλές γυναίκες που δεν καβάλησαν τα καλάμια που καβάλησαν τα μεγάλα ονόματα. Και ναι υπάρχει και η τηλεόραση που μερικά από τα μεγάλα ονόματα δεν την πλησιάζουν, οπότε κάποιοι πρέπει να κάνουν την δουλειά (και τα καταφέρνουν περίφημα να δώσουν ρόλους αξιώσεων (όχι ακραίους και μοναδικούς, αλλά απλούς και καθημερινούς με ένταση). Κάποιοι θέλησαν να ξεφύγουν αλλά απέτυχαν οικτρά γιατί δεν είχαν τα φόντα (Lois &amp; Clark?? Και οι δυο δοκίμασαν, και οι δυο απέτυχαν). Άσε επειδή "χάνω" για χρόνια το χρόνο μου με την τηλεόραση (όχι με τα κουτσομπολιά αλλά παρακολουθώντας ταινίες και κρίνοντας μόνο πάνω στους ρόλους) έχω δει και καλά παραδείγματα και άσχημα. (Για να το κλείσω, ναι έχεις δίκιο με εντυπωσιάσε αυτό το απόμακρο βλέμμα (ίσως και το χρώμα) (Imdb ή Wiki?). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Ναι, όταν θα πάνε 10Ε και θα πάρω πίσω το κεφάλαιο που είχα το 2002 (τα προηγούμενα τους είπα bye-bye). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Χμ...δυστυχώς η διαφήμιση πλέον δεν πουλάει προϊόν, αλλά τρόπο ζωής και εκφοβισμό (αν δεν μ' αγοράσεις θα χαθείς στη λήθη και δεν θα ξεχωρίσεις, και δεν θα έχεις τους συντρόφους που θέλεις, και...και...και), και όταν από μικρά παιδιά δέχονται αυτή την πλύση εγκεφάλου ποιό περιμένεις πως θα είναι το αποτέλεσμα; Προσωπικά πλέον ακόμη και καλό να είναι σαν προϊόν θα το αποφύγω μόνο και μόνο αν η διαφήμιση του είναι ακραία και για τα δικά μου πρότυπα, ανόητη. Αν θυμάσαι το They Live, τότε θα έχεις καταλάβει πως δεν απέχουμε μακριά από αυτήν την εποχή (και οι εξωγήινοι δεν είναι άλλοι από τους διαφημιστές <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->). Απαγορεύεται η ελευθερία βούλησης, θα μας αγοράσεις, θα χρεωθείς κ.λ.π. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Και φυσικά δεν είναι τόσο απλό γιατί όπως ξέρεις ο εγκέφαλος καταγράφει τα πάντα από μικρή ηλικία, οπότε ο επηρεασμός αποκτά μεγαλύτερα βάρη με την πάροδο του χρόνου και τα κριτήρια σου διαστρευλώνονται (μη νομίζεις ότι δηλαδή με έχω βγάλει απέξω), άρα μόνο αν κρίνεις σκληρά και τα ενδιαφέροντα σου (σε κάποιο βαθμό να τα συγκρίνεις όλα μεταξύ τους) ίσως καταλάβεις αν κάτι έχει αξία ή όχι (και εκεί μπαίνουν και τα όρια σου οικονομικά, κοινωνικά κ.λ.π.)

Πολυτελεια (Αν και γενικά μ αρεσουν τα αντικείμενα εποχής.. )

ΟΚ Αν και με καποιους της λιστουλας ψιλοδιαφωνώ, (πχ Rourk.. ), και σαφως υπαρχουν και πολλοι αλλοι, η κεντρική ιδέα (κλασικα) ειναι σαφής και αποδεκτή.
Τωρα για τα καλάμια και ποιός το χει καβαλησει η οχι στην προσωπική του ζωή, αυτό δεν το γνωριζω και δε μ ενδιαφερει για να μαι ειλικρινής. και ας μην ξεχνάμε πως ενας καλος ηθοποιός παραμένει καλός ειτε παιζει στην tv ειτε σε θέατρο είτε σε ταινία. Συνεπως δεν αποδέχομαι διαχωρισμους "καλος γιατί είναι θεατρικός ηθοποιός, και κακός (ή παρακατιανός) επειδή παίζει στην tv.Διαφορετικά ισως να είναι ναι αλλά ο ρολος είνα ρόλος και το υποκριτικό ταλέντο είναι ίσως εμφυτο.
Και για να ολοκληρωσω το θεμα (από την πλευρά μου) δε μ αρεσουν καθόλου οι ηθοποιοι που παιζουν στερεότυπα ίδιο ιδιο ιδιο σε κάθε ταινία (δυστυχως η πλειοψηφία ελλήνων ηθοποιών). Ξενο παράδειγμα δεν εχω ευκαιρο αυτη τη στιγμή (μολις μου ρθει θα το πω ).

Τωρα για τις διαφημίσεις απλώς συμπληρώνω πως θα πρεπε καποια στιγμή αυτο που υποτιθεται να ειναι και αυτό που πουλάνε χωρις νανακίες φουσκωματα και παραπλανητικες ψευτιές (εννίοτε και επικίνδυνες). Στα υπολοιπα που λες ενα θα πω. Κρατα γερά!! εφόσον εχεις ακόμη αντιστασεις

Υπερβολή (όχι για την Βικτωριανή εποχή (πολύ θα 'θελα ένα γραφείο τέτοιου τύπου με τις απαιτούμενες βιβλιοθήκες, τις ειδικές επενδύσεις και την άπλα). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->)

Χμ...Έχεις δει το Νο Prayer for the Dead, το Johny Handsome ή το Angel Heart? Πιστεύω πως ο Rourke έπαιξε πολύ καλά τους ρόλους του. Φυσικά δεν έχω ασχοληθεί περισσότερο μαζί του για να κρίνω σε μεγαλύτερο βαθμό. Μα δεν μιλάω για προσωπική ζωή εκεί είναι το θέμα, μιλάω για παράλογες αμοιβές που κοινοποιούνται κατά καιρούς, μιλάω για αναφορές σε συνεντεύξεις που κατακεραυνώνουν είδη, μιλάω για τέτοια ζητήματα. Και όσον αφορά τα τρία μέσα απόδοσης ιστοριών TV/Cinema/Theater υπάρχει τρομακτική διαφορά στη σύλληψη και την απόδοση των ρόλων όπως έχω αντιληφθεί. Ο Pacino ξεχωρίζει γιατί είναι περισσότερο θεατρικός ή ο Christopher Lee ή ο Ian McKellen, ο Deniro από την άλλη είναι κινηματογραφικός καθαρά ηθοποιός. Από τον ψίθυρο μέχρι και την έκφραση διαφέρει η αντιμετώπιση. Το θέατρο όμως δεν στηρίζεται στα ειδικά εφφέ, και υπάρχει και το πρόβλημα του μακρινού θεατή οπότε όλα πρέπει να μεγαλοποιούνται (το κακό για μένα, καλό για το θέατρο θεατρινίστικο στοιχείο). Στον κινηματογράφο πάλι ο θεατής είναι πλάι στον ηθοποιό οπότε όλα πρέπει να γίνονται πιο φυσικά, πιο καθημερινά, πιο ρεαλιστικά, ο θυμός, η οργή, η θλίψη, η έκρηξη. Ή τηλεόραση πάλι είναι πιο απλή από τα άλλα δυο ωστόσο τυποποιεί τους χαρακτήρες, συνεπώς πρέπει ο ηθοποιός να παραμένει στο πετσί που μπαίνει αν θέλει ο θεατής να τον πιστέψει και να τον συνηθίσει σαν γνωστό που τον βλέπει μια φορά την εβδομάδα και γνωρίζει το πως συμπεριφέρεται μιλά ή κινείται. Δυστυχώς τα στερεότυπα έχουν γίνει καθημερινότητα για τον κινηματογράφο. Βλέπε Ford, Gibson, Depp, Carey (αν και κάπου ξέφυγε για λίγο), Merfy και άλλους. Είναι δυστυχώς τυποποιημένοι πέραν γιατρειάς. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Δεν είναι κακοί απλά η συγκεκριμένη τυποποίηση είναι καραβαρετή. (Και κάτι που θυμήθηκα για TV/Cinema, o Bruce Boxleitner ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια από την TV (γουεστερνάκι) πέρασε στον κινηματογράφο και έπαιξε καλούς ρόλους (και πλάι στον χοντρούλη τον Goodman) και γύρισε στην TV όπου μας έδωσε έναν εξαιρετικό κυβερνήτη Sheridan (ανθρώπινο, με χιούμορ, με εκρήξεις οργής (εντάξει κάπου το μάτι έδειχνε πως έβγαινε λίγο από το ρόλο, αλλά τα κατάφερε πολύ καλά για 4 χρόνια σχεδόν). Ωστόσο δεν ισχύει αυτό για όλους τους ηθοποιούς (Ένας άλλος είναι ο Williams που από το κουτό Mork and Mindy μας έδωσε ένα Dead Poet's Society, ένα The Last Cut, ή ένα Bicentenial Man, απλά γιατί είναι καλός ηθοποιός).

Δυστυχώς κούκλα η κατανάλωση έχει φτάσει σε εμάς με το go ψωνίζω άρα υπάρχω, ο Καρτέσιος στην εποχή μας δεν ισχύει γιατί απλά πάψαμε να σκεπτόμαστε, επομένως το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι απλά να μην ενδίδεις στην διαφήμιση σε τόσο μεγάλο βαθμό, και να ρωτάς τον εαυτό σου, το έχω ανάγκη ή μακροπρόθεσμα θα το χρησιμοποιήσω έστω και μια φορά. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

Φούσκωμα (και από το φαγητό ουφφ θα σκασω )
Παντως (μπορεί να κάνω τραγικό λάθος ) εχω την εντύπωση πως το γραφείο-βιβλιοθηκη που ψαχνεις, δεν ειναι Βικτωριανο εφόσον νομίζω πως δεν ειναι το βαρύ σκούρο με κατι λίγο σκαλισμα ξυλο που νομιζω πως θα σου άρεσε! (θα μαλωσουμε! καποια στιγμή μπροστα σε κανα τετοιο ). Τα βικτωριανης δεν ειναι λιγο πιο λεπτεπιλεπτα??χμμ (καλά..ασχετο!)

Ρουρκ, στο angelheart ok, αλλά απο κει και περα κατι ορχιδεες κατι εβδομάδες κατι μποξερ κλπ κατι οι πλαστικες στη μουρη του, ακαα! νο νο οχι!
Τωρα για τις παράλογες αμοιβες, άσε μη το πιασουμε το θεμα ποιος και για ποιό μη .εσω λόγο.. αστο σου λέω καλύτερα (σημεια των καιρων). Οπως επίσης δεδομένου πως δεν ειναι ολοι και τα τερατα μορφωσεως (η μεγάλη πλειοψηφια τους νομίζω, οχι οτι δεν υπαρχουν και εξαιρεσεις), δεν καταλαβαίνω γιατι θα πρεπει να ακούμε καθε 3 και λιγο την ποιά τους?? και την ποιος ηρθε κριτηκη τους επι παντως επιστητου... και υποθετω πως εξω (χολιγουντ) τα πραγματα ειναι χειρότερα εφόσον το ποιος θα αναδειχθει επιβιώσει κλπ ειναι συνεπεια τόσο μεγάλου παρασκηνίου που νομίζω πως λερωνομαι και μονο που το λεω. Ας μεινουμε λοιπον σε ότι επιλεγουμε απο αυτά που μας προσφερουν (γιατι ως εκει φτανει η δυνατότητα επιλογής, για όλους σαν κι εμενα δλδ, που δεν το ψαχνουμε και πααααρα πολύ )

Ρε το Καρτέσιο!! . Καλά τα λεει!
Και δεν ενδίδω στη διαφημιση...ειπαμε! στην ανασφαλεια και σ αυτό που με δερνει!!.. ασε που αν ρωτησω τον εαυτό μου θα μου ζητησει συσκεψη και ψηφοφορίες και δε φτουραει καθε 3 και λιγο να γινεται αυτό . (και τιμωρια ξανά δε γράφω! mercy me )

Μπαλόνι (ευτυχώς ακόμη δεν έχω πλησιάσει πιάτο (δεν έκλεισε 24ωρο <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->).

Βασικά ήμουν της εντύπωσης πως αυτά τα υπέροχα σκοτεινά "βαριά" γραφεία με σκούρο ξύλο και άπειρα ράβια γεμάτα με μαύρα βιβλία και χρυσό φινίρισμα στις άκρες και στα γράμματα ήταν του Βικτωριανού στυλ. Τέσπα, μπορεί να κάνω και λάθος. Μου έφερνε στο μυαλό πάντοτε δικηγόρους ή συμβολαιογράφους. <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Τα ροκοκό δεν ήταν πιο λεπτεπιλεπτα?

Χμ, αυτά που λες απλά τα ξέρω σαν τίτλους, αλλά δεν ασχολήθηκα μετά με τον κύριο, μιας και δεν υπάγονται στο είδος μου οι ταινίες αυτές. Ούτε Ιρλανδία (No prayer for the dead), ούτε εσωτερικές αναζητήσεις (Johny Handsome), ούτε Λούις Σϊφερ <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> (Angel Heart).

Γενικά για αυτό ασχολούμαι με λίγους που μου έχουν αποδείξει την αξία τους και κατόπιν παρακολουθώ κάποιους ρόλους τους για να έχω μια ιδέα, αν δεν ήταν της μιας φοράς ρόλος και τελείωσε. Σχετικά με τη μόρφωση, δεν ξέρω, δεν μπορώ να τους κρίνω έτσι, γιατί δεν τους θέλω και επιστήμονες, αλλά απλά να κατανοούν τον τομέα τους και να γνωρίζουν ότι μπορούν σχετικά και με την θέση τους αλλά και με όσους τους περιβάλλουν. Και φυσικά σιχαίνομαι τα κατινιάσματα τους (όταν γίνονται ή όποτε πέφτουν στην αντίληψη μου). Γιατί άραγε νομίζεις ότι δεν κοιτάζω σαν τρελός τα όσκαρ και τις λοιπές κουταμάρες, άραγες? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->

<!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> Cognito ergo sum δεν πάει το ποιηματάκι? <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Χμ...οκ! Αλλά τις φίρμες τις πας νεράκι, ε??? Καλά, και εγώ ξέρω κανά δυο αλλά τις πήρα δίχως να τις δω και βγήκαν καλές. (O'Neil, Ocean Pacific, Quicksilver, Armani, Emporio Armani (στα γιαλιά δίχως να κοιτάζω μάρκα εκεί έχω καταλήξει κάθε φορά που έχω διαλέξει (μπορεί να έχουν και σχεδιαστές που να συμβαδίζουν με το γούστο μου). <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) --> Μάλιστα, ξέρω οι πολυσχιδής προσωπικότητα εν δράση! Και μέχρι να αποφασίσεις εσύ ο άλλος έχει γεράσει, και ο σκελετός έχει κονιορτοποιηθεί στο πάτωμα! <!-- s:-P --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_razz.gif" alt="" title="Razz" /><!-- s:-P --> <!-- s;-) --><img src="{SMILIES_PATH}/icon_wink.gif" alt="" title="Wink" /><!-- s;-) -->